Məzmuna keç
Raf
Yok OluşFilm · 2018

Bütün Paylaşımlar

Neydi yani ben ne izledim ne anlatıyordu. Hadi her şeyi geçtim her filmde neden bir kadın illa kocasını aldatıyor. Ne saçma sapan sahneler. 10/3

Çerezlik bir filmdi. 3 serilik bir kitabın ilk serisi olan "Yok Oluş"un film uyarlamasını yapmışlar. Buna rağmen yönetmenin dediğine göre ikincisinin geleceği kesin değil çünkü devam filmine sıcak bakmadığını belirtmiş. Görsellik ve renk açısından güzeldi. Çoğu kişi sürükleyici değil demiş ama bence film tam ayarında akıyordu. Çok geciktirmeden hikayeye bağlamışlar ve sıkılmadan rahatça izledim. Birkaç mantık hatası, saçma yazılmış bir yan karakter ve de gereksiz bir olay dışında çok bir sorun görmedim. Zaten serinin belli bir bölümü olduğu için sonunun tatmin etmemesi şaşırtmadı. Kurgusu çok iyi bence ama tabi bu filmde tam potansiyeline ulaşamamış. Kısaca "Bulduğunuz her deliğe girmeyin, hocam" diyip puanlamamı yapıyorum. 6/10

Vasatın altında bir filmdi, boşuna zaman harcadım, neden izlediğimi sorguluyorum şu an. Ya da türünden dolayı cezbetmemiş de olabilir 🙄. Neyse kendimi kandırmaktan vazgeçmeliyim kötü idi ya başka yorum yapmıycam:((

01.02.2026 Sevgilimle izledik. Ben daha önce de izlemişim filmin yarısında hatırladım. Garip güzel bir filmdi çok anlamlı düşündürücü bi şey değil, izleyip geçilecek bir film. İzlerken sıkılmıyorsunuz, güzel.

Hakkını yememek için ilk olarak görsel efektlere, ortam tasarımının muhteşemliğine değinmek istiyorum. Ama cidden kadınların birbirinden nefret etmesine gerek var mıydı? 6.5/10 seyret geç kafasında bir film. Spoi .. Lena adamı niye aldatıyon gülüm. O kadar saçma, gereksiz bir sahneydi ki. Sonu ise eee oldu

"Yıkım bir hata değildir. Bu, bir değişimdir." Sanırım Yok Oluş izleyiciye düşündürmek istiyor ama bunu biraz fazla içe kapanık bir yoldan yapıyor. Filmin atmosferi ve görsel dili gerçekten etkileyici; o 'ışıltılı bölge' bilim kurgu sinemasında nadir rastlanan kadar orijinal ve rahatsız edici. Fakat mesele şu: fikir derinliğiyle seyirciyi büyülemek isterken bazen fazlasıyla soyutlaşıyor. Bu da filmi, duygusal bağ kurmakta zorlanılan bir yapıya dönüştürebiliyor. Karakterlerin travmalarıyla örülü bu hikâyede, özellikle Lena’nın içsel yolculuğu çok şey vaat ediyor ama senaryonun ritmi bunu yeterince iyi taşımıyor bence. Film çok şey anlatmak istiyor: kimlik, değişim, içsel çatışma, ölüm… ama bu fikirler bazen dağınık kalıyor, hatta izleyicinin üzerinde “anlamaya mecbur musun?” baskısı oluşturabiliyor. Bununla birlikte, filmin bilinçli olarak yaptığı bazı tercihler — örneğin net cevaplar vermemek, finali yoruma açık bırakmak — filmi bazıları için kült, bazıları içinse yorucu bir deneyim hâline getiriyor. Benim fikrimce bu tarz yapılar ancak karakter derinliğiyle denge bulabilir. Yok Oluş, bilimsel merakın ve insan doğasının karanlık köşelerinin iç içe geçtiği bir hikâye ama bu karmaşıklık zaman zaman anlatıyı da bulanıklaştırıyor. Sonuç olarak: Film kesinlikle kötü değil. Ama izleyicisini hem zihinsel hem sabır açısından sınayan bir yapısı var. Belki de en büyük sorusu bu: Kendinle yüzleşmeye ne kadar hazırsın? Ama bu soruya herkes aynı derinlikte karşılık veremeyebilir. İyi seyirler..

Nə izlədin, nə oxudun? Hamıya danış.

E-poçt ilə Davam Et