Hüzün kokar hasret kokar her yanım Hicran olur yüreğime geceler Yağar gökten ince ince bir sızı Yağmur olur gözlerime geceler Gelip çöker yalnızlıklar Dört yanımda taş duvarlar Zindanım olur geceler Kurşun gibi şu gönlüme Dert yağdırır dertlerime Düşmanım olur geceler…devamıHüzün kokar hasret kokar her yanım
Hicran olur yüreğime geceler
Yağar gökten ince ince bir sızı
Yağmur olur gözlerime geceler
Gelip çöker yalnızlıklar
Dört yanımda taş duvarlar
Zindanım olur geceler
Kurşun gibi şu gönlüme
Dert yağdırır dertlerime
Düşmanım olur geceler
Uzaklardan sanki yarim seslenir
Garip gönlüm biraz daha hislenir
Gözyaşlarım karanlığa gizlenir
Bin dert katar dertlerime geceler
Lapsekili Tayfur
herkese iyi geceler. anlık bi kararla samuray jack e başladım. çocukken izlemiştim ama hiçbir şey hatırlamıyorum. tek bildiğim çok kaliteli bir çizgi dizi olduğu.
merhabalar! 23. yaştan bildiriyorum tam olarak az önce girmiş bulunuyorum. iş yerinde hasta bi şekilde girmek beni hiç mi hiç mutlu etmese de buna da şükür diyor kendim için önce sağlık sonra para diliyor ve tüm güzelliklerin özellikle güzel insanların…devamımerhabalar!
23. yaştan bildiriyorum tam olarak az önce girmiş bulunuyorum. iş yerinde hasta bi şekilde girmek beni hiç mi hiç mutlu etmese de buna da şükür diyor kendim için önce sağlık sonra para diliyor ve tüm güzelliklerin özellikle güzel insanların karşıma çıkmasını umut ediyorum.
kutlu olsun 23
<3
Spoiler içeriyor
Bilmiyorum belki de yalnızca benim kuruntumdur ama Stan Lee öldüğünden beri izledigim Marvel filmleri bana eski tadı vermiyor bir kaç istisna hariç, bu yapımda bunu hissetmedim çizgi romanı takip ederek gittikleri için olsa gerek sonunda ismini görünce evet bu ancak…devamıBilmiyorum belki de yalnızca benim kuruntumdur ama Stan Lee öldüğünden beri izledigim Marvel filmleri bana eski tadı vermiyor bir kaç istisna hariç, bu yapımda bunu hissetmedim çizgi romanı takip ederek gittikleri için olsa gerek sonunda ismini görünce evet bu ancak onun kaleminden çıkardı bu yüzden duygusal açıdan tatmin etti diye düşündüm dediğim gibi belkide sadece bana öyle geldi.
Gelelim filme büyüdükçe örümcek olarak evrimleşmesi de güzel olmuş kendini yeniden keşfedişini izlerken ara ara sahneleri ilk örümceğimiz olan Tobey ile karşılaştırdım gözümde hep o vardı izlemesi heyecan vericiydi benim için, Gecmişi ve kayıpları ile savaştığı sahneleri çok sevdim hisleri çok güzel işlemişler Peter hatırladıkça ben duygulandım MJ ve ned ile ilişkisinde de öyle 🥺 üçünü bir arada görmek güzeldi, Yelena yı filmde görmek biraz alakasız gelse de yani kendisini seviyorum ama görünce ne alaka yani oldum Peter kendini parçalıyor orada kız ofisi saunalı bir yer yapmış keyif yapıyor 😅
benim sanırım filmde sevmediğim bir sahne olmadı Jean Grey'in May hala ile konuşması olsun Peter hayatta kalsın diye uğraşması filan hoşuma gitti onunda kendisinden pek farklı olmadığını gördü bence açıkçası odada Peter a söylediği kimseye güvenmeyiz sözleri de doğruydu onun açısından bakıldığında epey hak verdim devamını merakla bekliyorum, bu daha çok geçiş filmi gibiydi Jean grey i daha derinden işlemelerini isterdim bunu başka filme saklıyorlar diye düşünüyorum göreceğiz
ah ve Hulk un kendini kontrol edememesini saçma buldum biraz en son marvel filmlerinde kontrol altında tutuyordu şimdi ne oldu da eldivene geçti de kendisine ve Hulk a guvenmemeye başladı banner zihnen daha güçlü bir karakterdi sanki? ayrica eşofmanlılarla dövüş sahnesine bayıldım çekimler çok iyiydi orada neyse çok uzattım genel olarak sevdim ben sadece dövüş değil duygusal ağırlıklı bir film izlemek güzeldi bana ilk filmleri yani Tobey in örümceğini hatırlattı bol bol 🙂↕️
Film; ülkenin her türlü yapay zekâ tedariğini sağladığını düşündüğümüz bir şirketin, bünyesine yine yazılım ve robotikle ilgilenen daha küçük bir şirketi, üzerine çalıştıkları insandan farksız robotları geliştirmeye yardımcı olsun diye katmasıyla başlar. 6 ay önce hastalıktan eşini kaybeden, bir süredir…devamıFilm; ülkenin her türlü yapay zekâ tedariğini sağladığını düşündüğümüz bir şirketin, bünyesine yine yazılım ve robotikle ilgilenen daha küçük bir şirketi, üzerine çalıştıkları insandan farksız robotları geliştirmeye yardımcı olsun diye katmasıyla başlar.
6 ay önce hastalıktan eşini kaybeden, bir süredir yalnızlığıyla yaşamını idame ettiren David, çalıştığı şirketin başka büyük yapay zeka şirketinin bünyesine girmesi ve bunun sonucunda insansı robotları geliştirmek adına kendilerine deneme olarak bir tane gönderilmesi teklifini kabul eder. Robotları insansılıktan uzak bulan kahramanımız birkaç kodla robotu insanılığa daha da yakınlaştırdığını düşünecek komutları robota entegre etmiştir, ama farkında değildir ki aslında bir canavar yaratmıştır. Filmin geri kalanında da Sara isimli robotun David'e olan takıntısından dolayı David ve diğerlerine yaşattığı tahribatı ve caniliği izleriz.
Filmi açıkçası beğendim, gayet akıcı ve distopikti. Kısıtlamaların şart olduğunu, dengenin sağlanmasının zor olduğunu, ipin ucunun kaçmaya ne kadar müsait olduğunu yapay zekâlarla iç içe yaşadığımız bu dönemde gayet iyi aktardığı kanaatindeyim. Gerçekleşmesi uzak bir ihtimalden ziyade en ufak bir ihmal veya gözden kaçan bir detayla yaşanması muhtemel sonu izliyormuşum gibi hissettirdi. Ayrıca filmin sonundaki sahne güzel bir bilinmezlik ve devamı izleyiciye bırakılmış, Sara'nın da dediği gibi dijital evrenden hiçbir şeyin silinemeyeceğini düşündürten bir finaldi.