Çok güzel bir dizi… İnsanın ruhuna gerçekten dokunuyor. Hayatın su gibi akıp geçtiğini, yaşadığımız her anın ne kadar kıymetli olduğunu o kadar anlamlı ve güzel işliyor ki… Dizi bittiğinde insanın içinde tarifsiz, sıcacık bir his bırakıyor. Kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim.…devamıÇok güzel bir dizi… İnsanın ruhuna gerçekten dokunuyor. Hayatın su gibi akıp geçtiğini, yaşadığımız her anın ne kadar kıymetli olduğunu o kadar anlamlı ve güzel işliyor ki… Dizi bittiğinde insanın içinde tarifsiz, sıcacık bir his bırakıyor. Kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim. ❤️
Geçen haftalarda başlayıp vizeler başlayınca yarım bırakmıştım artık bitirdim. Yaklaşık üç sene önce wattpadden okumuş ve bitirmiştim. Şimdi kitabı alıp okudum. Bence güzel kitap, karakterlerin arasındaki o derin bağı seviyorum bence bu kitabın bağlayıcı noktası tam olarak bu zaten. --…devamıGeçen haftalarda başlayıp vizeler başlayınca yarım bırakmıştım artık bitirdim. Yaklaşık üç sene önce wattpadden okumuş ve bitirmiştim. Şimdi kitabı alıp okudum.
Bence güzel kitap, karakterlerin arasındaki o derin bağı seviyorum bence bu kitabın bağlayıcı noktası tam olarak bu zaten.
-- ALINTILAR --
"Biz altı yetişkin. Yaşlarımız yirminin üzerinde.
Biz altı çocuk. Yaşlarımız onun altında.
Biz her ikisiydik."
"Her zaman başka bir yol vardır. O yolları göremeyecek kadar karanlıkta mısın? Bir sokak lambasıyla o yolu aydınlatırsın. Görünürde hiç mi yol yok? O yolu kendin çizersin."
"Yarattığın gerçek adalet, vicdanın ve vicdansızlığın sesidir."
-SOKAK NÖBETÇİLERİ
"Yarattığın gerçek adalet, sadece senin korkularından ibarettir."
-KOZA
Kurgusuyla, mükemmel anlatımıyla insanı derinden etkileyen, hüzün deryalarına sokan bir kitap. O kadar sevdim ki sanki bir kitaptan daha fazlasıydı benim için. Halide, Derviş Ali gercekten vardı ve sayfayı açar açmaz tekrar onların yanına gidiyordum. Tam bu sırada kitabın yılın…devamıKurgusuyla, mükemmel anlatımıyla insanı derinden etkileyen, hüzün deryalarına sokan bir kitap. O kadar sevdim ki sanki bir kitaptan daha fazlasıydı benim için. Halide, Derviş Ali gercekten vardı ve sayfayı açar açmaz tekrar onların yanına gidiyordum. Tam bu sırada kitabın yılın Yunus Nadi roman ödülünü aldığını gördüm ve mutlu oldum. Tarık Tufan'ın yüreğine sağlık.🤍🤍🤍
Spoiler içeriyor
Sarışınlara zaafı olan bir mafya dede, kendine harem kurup genç ve sarışın kadınları Çin’de özel dövüş eğitimi aldırırak doğaya salıp insanları öldürtür. Bir gün haremin favorisi olan karakterimiz bu dededen hamile olduğunu öğrenip geçmişine sünger çekerek sıfırdan bir hayata başlamak…devamıSarışınlara zaafı olan bir mafya dede, kendine harem kurup genç ve sarışın kadınları Çin’de özel dövüş eğitimi aldırırak doğaya salıp insanları öldürtür. Bir gün haremin favorisi olan karakterimiz bu dededen hamile olduğunu öğrenip geçmişine sünger çekerek sıfırdan bir hayata başlamak isterken, mafya dedemiz sen benim kadınımsın başkalarına yar olamazsın diyerekten kadının düğününü basar ve kadının kafasını patlatır. İbrahim Tatlıses’in yakından akrabası olan bu adı biplenerek söylenen karakterimiz komadan uyandıktan sonra intikam almaya karar verir. Ne hikmetse 4 yıldır yerinden kıpırdamayan karakterimiz odaklanma gücüyle ayaklarını yürür hale getirir ve tüm dünyaya savaş açar. E tabi sonra olanlar başlar. Ha intikam almaya giderken de imajından ödün vermez, çelik yeleğe ihtiyacı yoktur. Başroller ölmez mottosunu fazlaca benimsemiş bir karakterimizdir kendisi. Vol 1’den sonra nihayet Vol 2’de silah diye bir icatın varlığını hatırlamışlar.
Tabi bu kadar gömdükten sonra övmemek olmaz. Mezar sahnesi çok çok iyiydi akıllara kazınacak bir sahne. Fav sahnem ise ne alaka bilmiyorum ama Bill’in kardeşinin başrolümüze sarışın aklıyla iyi bile dayandı dedikten sonra diğer sarışın karakterimizin paranın içine yılan saklaması detayıydı. Bi içimin yağları eridi. Yani keşke hikaye buraya bağlanmasaydı. Tüm bu havalı sahneler ‘ya benimsin ya da kara toprağın’ anlayışından ötürüymüş şok oldum. Filmin sonunda midem bulandı anasını satim dedesi yaşında adamın tatlı baba hallerinden. Zaten Vol 1 de o sübyancı sahnesinden inanılmaz rahatsız olmuştum. Tarantino da bayılır böyle şeylere. Her neyse keşke bu kadın durduk yere yaşam mottosu belirleyip kötü karakterleri öldürseydi. Hikaye akışı odağımı çok kaydırdı. Güzeldi filan demek gelmiyo içimden. Max amerikalı ne diyim başka.
İnsan bazen hayatında bir şeylerin hayırlı olmasını o kadar çok ister ki karşısına çıkan her ihtimali anlamlandırmaya çalışır. Fakat nasibin peşinden koşmakla nasip konusunda kendini tüketmek arasında bir fark var.
Bugün penguene gittim ve yine bir sürü kitap almak zorunda kaldım. Sonra uzun zamandır manga okumak istiyordum ama ne okuyacağımı bilmiyordum öyle dolandım biraz o reyonda ve görevli gelip yardım etti bu mangayı okuduğunu ve çok beğendiğini soyledi. Benim için…devamıBugün penguene gittim ve yine bir sürü kitap almak zorunda kaldım. Sonra uzun zamandır manga okumak istiyordum ama ne okuyacağımı bilmiyordum öyle dolandım biraz o reyonda ve görevli gelip yardım etti bu mangayı okuduğunu ve çok beğendiğini soyledi. Benim için birinin okuduğu veya izlediği şeyi çok beğenmiş olması önemli merak ediyorum bende aldım tabii ki ödedim sonra çayımı alıp terasa çıktım ve bi başlayayım dedim merak ediyorum ya. Bir buçuk saate bitirmişim ve harbiden cok güzel. Yani vakit nasıl geçti anlamadım bile üstelik okurken çok keyif aldım. Kendimi konforlu bi alanda hissettim. Hikayesi de çok güzel gerçekten ama serinin devamını alıp okuduktan sonra konusu hakkında yorum yapabilirim. İçimi ısıtan bi kitap yani çok sevdim
Game of thrones ve house of the dragon’ın hatalarını yapmamış. Günümüzde dayatmaya çalışılanlar arasından sıyrılmış bir yapım. Lakin maalesef ki kötü ve dengesiz bir senaryosu var. Got ve hotd izleyenler aynı prodüksiyonda bir iş beklemeyin 30 dakikalık çok basit arada…devamıGame of thrones ve house of the dragon’ın hatalarını yapmamış. Günümüzde dayatmaya çalışılanlar arasından sıyrılmış bir yapım. Lakin maalesef ki kötü ve dengesiz bir senaryosu var. Got ve hotd izleyenler aynı prodüksiyonda bir iş beklemeyin 30 dakikalık çok basit arada Merlin vibe veren bir dizi. Bana kalırsa devamı gelmese de olur. Böyle seyahat edip bravosu falan gezseler birkaç maceralar yaşasalar hafif witcher ya da arya&hound vibe verse güzel olurdu ama olmadı. Neyse yine de bir got içeriği iyidir
100. Film gönderime yakışır, yüreklere dokunan özel bir film. 💯 Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde. Şairin dediği gibi, Ah Zain yaktın bizi küçük dostum. Ekrana uzanıp sana bir el vermeyi ne çok isterdim. Sen o yorgunluğu, o sorumluluğu yaşından evvel…devamı100. Film gönderime yakışır, yüreklere dokunan özel bir film. 💯
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde.
Şairin dediği gibi, Ah Zain yaktın bizi küçük dostum. Ekrana uzanıp sana bir el vermeyi ne çok isterdim. Sen o yorgunluğu, o sorumluluğu yaşından evvel aldın sırtına, koca bir yük misali.
Ve yine şairin dediği gibi; insan hayatının hamalıdır, bir ömür sırtında taşır o yükü, o yük ki adı yaşamak.
Yaşam hakkı herkese sunulan bir hakken kimine altın tepside, kimine bir çöp tenekesinde sunuluyor sanki. Ve ne sen küçük dostum Zain ne de dünyanın herhangi bir yerinde başka hiçbir çocuğa yaşamak bu denli yük olmamalı.
Çok ağır bir filmdi, ağır ama acı bir gerçekliği suratımıza bir tokat gibi çarpıyor. İzlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum.
Şükürler olsun ki bu hayat bize altın tepside sunulmasa da böyle ağır yükleri taşımak mecburiyeti içerisinde bulunmuyoruz.
⛩️ “Belki de onların “pratik” ıstırabı, o yemek yemekle dindirilen türden ıstırap, aslında ıstırabın en aşırı biçimidir; belki de cehennemin en derin katlarındaki işkenceler gibi o kadar korkunç bir ıstıraptır ki benim ”bir düzine lanetim” onun yanında önemsiz kalır. Bilmiyorum.…devamı⛩️
“Belki de onların “pratik” ıstırabı, o yemek yemekle dindirilen türden ıstırap, aslında ıstırabın en aşırı biçimidir; belki de cehennemin en derin katlarındaki işkenceler gibi o kadar korkunç bir ıstıraptır ki benim ”bir düzine lanetim” onun yanında önemsiz kalır. Bilmiyorum.
Yine de, durum buysa, buna nasıl tahammül ediyorlar? Her günü pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar? Bu kadar katı egoist olabilirler mi? İşlerin böyle olması gerektiğinden o kadar eminler ki kendilerinden bir kez bile şüphe duymuyorlar mı? Eğer öyleyse, sanırım katlanmak daha kolay olabilir. Merak ediyorum, insanların böyle olup olmadığını ve onları mutlu eden şeyin bu olup olmadığını merak ediyorum. Bilmiyorum işte... Acaba geceleri rahat uyuyorlar mı, sabah dinç uyanıyorlar mı? Nasıl rüyalar görüyorlar? Yolda yürürken ne düşünüyorlar? Para mı? Eminim tek mesele bu değildir. İnsanlar yemek için yaşıyor sözünü duymuş olsam da para için yaşadıklarına dair bir şey duyduğumu hatırlamıyorum. Hayır. Fakat özellikle söyleyecek olursam... Hayır, bunu da anlayamıyorum. Düşündükçe daha da anlayamaz hale geliyorum ve kendimi, yalnızca benim tamamen farklı olduğum şeklindeki korkunç, rahatsız edici düşüncenin saldırısına uğramış buluyorum. İnsanlarla genelde konuşamam bile. Neyi nasıl söylemem gerektiğini de hiç bilmiyorum.”
🏯 “Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu.
Neşeden bile incinir. Panikledim, yara almadan önce hızlıca kaçmak istedim, bu yüzden kendimi o tanıdık soytarı sis perdesiyle sarmaladım.”
🗻 “Dil Balığı’nın söyledikleri, hayır, bu alemdeki tüm insanların söyledikleri, bunun gibi karışık ve muğlaktı. Anlamsız, aşırı bir ihtiyat yüklüydü sanki.
Bunu yıllar geçene kadar fark etmemiştim ama Dil Balığı sadece durumu özetlemiş olsaydı, gerçekten her şey sorunsuz bir şekilde çözülebilirdi. Gereksiz ihtiyatlılığı ya da daha doğrusu, bu dünyada aşırı yaygın olan anlaşılmaz gösteriş ve şekilcilik, tarif edilemez bir sefalete yol açtı.”
🗼“Ah, insanlar birbirleri hakkında en temel şeyleri bile bilmiyorlar.
Birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını sanıyorlar. Yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşma yaparken ağlıyorlar.”
🏮Bu kitapla ilgili söylenecek o kadar çok şey var ki, aynı zamanda hiçbir şey yok. Sonlara doğru aşırı boğuldum. Karakteri müthiş bir empatiyle çok iyi anladığım anlardan; kendisi dahil olmak üzere etrafını da özellikle kendi yarattığı ilizyonun karanlığına çektiğini gördüm.
Çoğu zaman o karanlık hep başkalarıyla, toplumla, belki aileyle ilgiliydi fakat daha sonrasında o karanlık biçim değiştirdi ve kendi günahlarının bahanesine ve duygu sömürüsüne dönüştü.
Hikaye Osamu Dazai’nin hayatıyla çokça örtüşüyor. Belki kurgu da içeriyor belki içermiyor bilemiyorum.
O yüzden gerçek bir hayat hikayesine dayandığı için eleştirmek haddime değil.
Defalarca intihar etmiş bir insandan bahsediyoruz burada.
Fakat kitap üzerinden konuşursam; benim gördüğüm, hissettiği acıyı kendi elleriyle büyüten ve daha sonra onun tarafından yutulan bir insandı.
Başka karakterlerin dahili, perspektifi baya değiştirdi ana karakterin üzerinden. Onların uğradığı haksızlık öyle büyüktü ki, onun acısı yanında hiç kalıyordu.
Sorgulayan ve yalnızlığın, örselenmenin acısını derinden hisseden biri bunu bir başkasına layık görebilir miydi?
Bence karakter yanılıyordu: Çocukluğundan beri insan olmayı becerememiş değildi.
Aksine, zaman ilerledikçe insanlığını yitirdi.
Ama bu yanlış kanı, bir ömür boyu bir böcek gibi hissederek, nihayetinde ona dönüşümüyle sonuçlandı.
Ah neden böyle hüzünle çöktü üzerime gece?
Hakikati gördüm kör gözlerinden önce.
Belki sırtını sıvazlayacak olan binlerce arı,
İğnelerini bıraktı teninde.
Ölüme koşmak için acını görmeden önce.
Neden böyle perişan bir gerçeklik kapladı alnını?
Kader zaten yazacağını yazmadı mı?
Bu korkaklık niye...
🇯🇵🎎👺🈲🎍👘