Keşfet - Raf

tuby 4 minutes ago

Dizinin en çok o klostrofobik, 'neye inanacağını bilememe' hissini sevdim. 3 sezondur karakterlerle beraber resmen biz de o yalanların içinde debeleniyoruz. Juliette ile birlikte gerçeği aramak bağımlılık yaptı, final sezonu için sabırsızlanıyorum!

berrybutcher 8 minutes ago

Limon Yağmuru

Emrah Öztürk

1 Gönderi

"Sürekli hayal gücümüzün yarattıkları yüzünden, inanç ve hakikat karmaşasına düşüyoruz. Bu yüzden sokakta en tehlikeli insanlar bizleriz aslında. Bağnazlar. Yaşamın gelip geçici, basit ve güzel olduğuna inanmıyorum artık." Birçok kısa hikaye barındıran bir kitaptı. Bazı hikayeleri oldukça rahatsız edici buldum…devamı

lanada_ 19 minutes ago

Zorunlu olmadıkça ameliyatı keyfi yapanlar ne düşünüyor anasını satayım bu nee sinirlerim bozuldu başım ağrıyor ağrı kesicinin etkisi geçti🤧🤧🤧🤧🤧

divaa 25 minutes ago

Yalnızca kendisine benzeyen insanları beğenen insanlar cidden var mı bu nasıl narsistlik ben bile şok oldum yani

scarlett.b 29 minutes ago

Taş Kağıt Makas

Alice Feeney

37 Gönderi

Ağır kitaplar okuduğum bir dönemde bana soluklanma gibi oldu. Su gibi aktı, heyecanla okudum. Keyifli vakit geçirmek için okunabilir.

kadir.55 37 minutes ago

Bülbül

Kristin Hannah

19 Gönderi

Ben daha sessiz bir nesilden geliyorum. Biz unutmanın değerini, yeniden üretmenin cazibesini anlıyoruz.

nur_can 44 minutes ago

Kuyucaklı Yusuf

Sabahattin Ali

216 Gönderi

Zaten bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için insan mütemadi…devamı

0ffbrandpicass0 46 minutes ago

Frankenstein Ya da Modern Prometheus

Mary Shelley

36 Gönderi

Spoiler içeriyor Frankenstein sadece insanın doğaya ve tanrısal sınırlara meydan okumasının hikâyesi değil; yaratmanın, sorumluluğun, yalnızlığın ve ötekileştirilmenin üzerine oldukça katmanlı bir anlatı. Kitabın sonlarına yaklaşırken Guillermo del Toro'nun Frankenstein uyarlamasını izledim ve filmden hiç hoşlanmadım. Bence romanın anlam katmanlarının önemli bir…devamıFrankenstein sadece insanın doğaya ve tanrısal sınırlara meydan okumasının hikâyesi değil; yaratmanın, sorumluluğun, yalnızlığın ve ötekileştirilmenin üzerine oldukça katmanlı bir anlatı. Kitabın sonlarına yaklaşırken Guillermo del Toro'nun Frankenstein uyarlamasını izledim ve filmden hiç hoşlanmadım. Bence romanın anlam katmanlarının önemli bir kısmını ortadan kaldırmış. Victor Frankenstein'a klasik bir kötü karakterin alışıldık geçmişini, baba sorunlarını ve travmalarını yüklemek, karakterin asıl çelişkisini basitleştirmiş. Mary Shelley'nin anlattığı mesele bundan çok daha karmaşık. Frankenstein; yapay zekâ, feminizm, trans ve queer hakları, ırkçılık, çocukluk travmaları ve toplumsal ötekileştirme gibi pek çok farklı perspektiften okunabilecek bir kitap. Yaratığın deneyiminde, toplum tarafından dışlanan, görünüşü veya varoluş biçimi nedeniyle ötekileştirilen herkes kendisinden bir şeyler bulabilir. Henüz kendisini tanıma fırsatı bile bulamadan başkalarının korkusu ve önyargılarıyla karşılaşması, romanın en çarpıcı taraflarından biri. Victor Frankenstein, yarattığı canlının hem yaratıcısı hem de bir anlamda ebeveynidir. Dolayısıyla ona karşı bir sorumluluğu vardır. Ancak yaratık gözlerini dünyaya açtığı anda, onu kendi başına, hiçbir şey bilmediği ve anlamlandıramadığı bir dünyanın ortasında terk eder. Yaratık dil öğrenmek, insanları tanımak, sevmek ve sevilmek ister. Fakat daha kendisini ifade etmesine fırsat verilmeden dışlanır. Bu deneyimi bir tür çocukluk travması ve terk edilme üzerinden okumak mümkün. Dünyaya karşı tamamen savunmasız olan bir varlığın, kendisini koruması ve ona yol göstermesi gereken kişi tarafından terk edilmesi, onun sonraki bütün deneyimlerini şekillendirir. Yaratığın başlangıçta kötülüğe yönelmemesi de önemli. İnsanlarla bağ kurmaya, onlara yardım etmeye ve aralarına kabul edilmeye çalışır. De Lacey ailesine duyduğu yakınlık bunun en güzel örneklerinden biri. Ancak tekrar tekrar reddedilmesi, zamanla sevgi arayışının yerini öfkeye ve intikam arzusuna bırakmasına neden olur. Burada Shelley'nin sorduğu soruyu oldukça önemli buluyorum: Bir topluluk, bir bireyi sürekli dışlayıp insanlık dışı muameleye maruz bırakarak onun canavarlaşmasında ne kadar pay sahibidir? Elbette bu, yaratığın işlediği cinayetleri haklı çıkarmaz. Yaratık da kendi eylemlerinden sorumludur. Fakat onun hem mağdur hem de fail olabilmesi, karakteri basit bir iyi-kötü ayrımının ötesine taşıyor. Bence romanın gücü de tam olarak burada. Yaratığın canavarlaşmasını yalnızca doğasına bağlayamıyoruz; fakat yaşadığı acıları da onun bütün eylemlerini mazur göstermek için kullanamıyoruz. Victor'un hikâyesinde ise başka bir trajedi görüyorum. Annesinin ölümünden sonra ölümü durdurmaya, yaşamın sınırlarını aşmaya çalışıyor. Ölümün geri döndürülemezliğini kabullenmek yerine onun üzerinde mutlak bir kontrol sahibi olmak istiyor. Ancak ölümü yenmek için giriştiği bu çaba, ona daha fazla ölüm ve kayıp getiriyor. Yasını yaşamak, kaybını kabullenmek ve hayatta kalanlarla yaşamaya devam etmek yerine ölümle savaşmayı seçiyor. Elbette Victor'un hırsını yalnızca annesinin ölümüne bağlamak mümkün değil; fakat bu kaybın onun ölüm karşısındaki takıntısını beslediğini düşünüyorum. Burada oldukça acı bir paradoks var: Victor, ölümü yenmek için hayat yaratıyor ama yarattığı hayatın sorumluluğunu reddederek ölümün yayılmasına neden oluyor. Yaşam yaratabilecek kadar kudretli olmayı istiyor fakat yarattığı varlığın yaşamına eşlik etmeyi istemiyor. Yapay zekâ tartışmalarıyla kurduğum bağlantı da buradan geliyor. Bir varlığa bilinç, zekâ veya yaşam kazandırmak, onun varoluşunun sonuçlarından sorumlu olmayı gerektirir. Yaratıcının, yarattığı şey üzerinde sahip olduğunu düşündüğü kontrol ile ona karşı taşıdığı etik sorumluluk arasındaki çelişki, romanın bugün de güncelliğini korumasını sağlıyor. Bütün bunların sonunda benim için Frankenstein'ın en korkunç tarafı bir canavarın yaratılması değil. Bir canlı yaratıp onun insanlığını tanımayı reddetmek. Yaratık, kendisine verilen hayattan nefret etmeye başlamadan önce o hayatta bir yer bulmaya çalışıyor. İnsan olmak, sevmek, sevilmek ve ait olmak istiyor. Belki de en büyük trajedisi insan olamaması değil, insanlığının başkaları tarafından sürekli reddedilmesi. Mary Shelley, canavarın kim olduğunu sorgulatırken aslında insanlığın ne olduğunu da sorgulatıyor. Ve kitabı bitirdiğimde aklımda kalan en önemli mesele, bir varlığı yaratmanın değil, onun varoluşunu kabul etmenin ve sorumluluğunu üstlenmenin ne anlama geldiği oldu.

a35 55 minutes ago

Acayip Hikayeler

Mustafa Altioklar

25 Gönderi

Sonunda bitti yaa.8 bölüm çok güzel izledim kısa zaten sıkmıyor dedim.Son 2 bölüme 3 senedir elim gitmedi.Başka birçok diziye başladım iyice soğudum bu diziden.Başlayacak olanlara tavsiyem bölümü azken ve süresi kısayken başladığınız gibi bitirin yoksa benim gibi eliniz izlemeye gitmez…devamıSonunda bitti yaa.8 bölüm çok güzel izledim kısa zaten sıkmıyor dedim.Son 2 bölüme 3 senedir elim gitmedi.Başka birçok diziye başladım iyice soğudum bu diziden.Başlayacak olanlara tavsiyem bölümü azken ve süresi kısayken başladığınız gibi bitirin yoksa benim gibi eliniz izlemeye gitmez 3 sene boyunca dizi sürünür durur👉🏼👈🏼 Tüm bölümler birbirinden bağımsız 3.bölüm tamamen boş bence izlemeye değmez.Ne izledim ben diyerek izledim çoğu yerinde de ilerlettim zaman kaybı bu bölüm. 2 ve 5. bölüm güzeldi izlemeye değer birkaç bölümü de kaç sene önce yorumlamışım diğerlerini hatırlamıyorum bence gerek de yoktur eminim ki dkdkdk 1.BÖLÜM:ÖLDÜRMEK ÜZERİNE ◇Bir insan öldürdüğünde mi ölür aklı ve duyguları yoksa duyguları öldüğünde mi ancak birini öldürebilir? ◇Gecenin en karanlık olduğunu bildiğiniz saat sabahın en yakın olduğu saattir. 2.BÖLÜM:FAZİLET Bu bölüme cidden çok sinir oldum olmaz olsun senin gibi baba.16. Dakikadan sonra bi rahatlama geldi.Kızı bu kadar sıkıp kötü davranırsan sonuçlarını izlersin....İzleyin ne dediğimi anlayacaksınız. ◇Eğer intikam alacaksan iki mezar kazacaksın derler.İntikam insanın kendi içinden kendi yarasından akan ve yanlışa yanlışla cevap verdirten bir tür nefrettir.Gerçek intikam anında mı yoksa zamanında mı alınandır? 3.BÖLÜM:BENİM GÜZEL SEVGİLİM ◇Korkular da vazgeçilmez gerçeklerimizdir.Zamanın bir yerinde hayatın bir anında buluştuğumuz dahası hep yanınızda taşıdığınız korkular...Korkularımız var diye dünya zor değildir.Sadece kaçmak yorucudur.Ama çoğu zaman kaçmak kendimizden de uzaklaşmaktır.Kaçmak yerine tanımaya çalışsak belki de hayat daha eğlenceli olabilir. ◇Kabusların bile illa ki sevimli bir tarafı vardır.Neresinden baktığınıza bağlı.Zaten hayat da öyle değil mi?Ne yaşadığımız değil nasıl algıladığımızdır hayatı gerçek kılan... 4.BÖLÜM:KARABÜYÜ KADRİYE 5.BÖLÜM:GÖZLÜK Bu bölüm de baya iyiydi.İzlenir.Anlatırsam Spoiler vermiş olurum susuyorum.🤫🤐 Yani izlemezseniz de bi şey kaybetmezsiniz 4/10

nr.sovereign 1 hour ago

Az önce koştum yetişemedim sonra üzüldüm yetişemedim diye sonra yime koştum bu sefer yetiştim ama yürümem gerekiyormuş bu sefer de yetiştiğime üzüldüm