Məzmuna keç
KonseyFilm · 2024

Bütün Paylaşımlar

Offffff offffff offff uffff Normal People dan sonra bana o kadar konuşuyorlar gibi geldi ki çok sıkıcı eeee yani oldum ve şaşırtan son dedikleri konuyu adam/kadın she/her ilk geldiği anda anladım papa olmk isteyen bir takım grup minik entrikalar bunlara entrika diyorlarsa gerçekten en azından açıp bir dönem dizisi izlesinler Türk dizisi olmk zorunda değil hepsinin kel olması zorunlu mu acaba fiennese değil bu cümlem sen kulaklarını kapatabilirsin canım🫶🏾🫶🏾

Bizim köydeki muhtarlık seçimlerinde daha fazla heyecan var. Biraz daha gerilimli birkaç sahneye hayır demezdim.

Film; Papa’nın ölümünden sonra yeni Papa seçimini ve dönen entrikaları konu alıyor. Filmi izleyenlerin ikiye bölündüğünü görüyorum. Ben seven taraftayım. Papa olabilmek için dönen oyunlar, o sisteme dair bilgiler içermesi vs bence ilgi çekiciydi. Ama asıl iltifat gerektiren nokta kesinlikle sinematografisi. Gerçekten görsel şölen diyebilirim film için. Renkler, açılar gerçekten etkileyiciydi. Konu işleyiş açısından birçok kişiye çok durağan gelse de beni rahatsız etmedi. Tek muallakta kaldığım nokta filmin sonuydu. Sonu beni büyük bir hayal kırıklığına uğratmadı ama farklı bir son da yazılabilirdi gibi geldi. Yine de bu haliyle de film hakkındaki yorumumu değiştirmiyor. Özetle beklentilere göre film hakkındaki yorumlar değişebilir ama ben filmi gayet başarılı buldum.

2025 (74. Film) Geçen sene ilk Oscar Adayları açıklandığı zaman duymuştum bu filmi. O zamandan beridir de listemde yer alıyordu. Bugün filme başlamadan önce Raf yorumlarına baktığımda insanların ikiye ayrıldığını farkettim. Özellikle filmin durağan bir ilerleyişi olduğundan şikayet edilmişti. Genelde çok durağan film sevmem hadi artık bir şeyler olsun kafasında olurum fakat bu filmi beğendiğimi söyleyebilirim. Denildiği gibi durağan bir senaryo olmasına rağmen yeni Papa'nın belirlendiği bu sürece tanık olmak, adayların birbirlerinin kuyusunu kazmaları, dönen entrikalarla filmi başarılı buldum. Oscar konusunda sanırsam 8 adaylıktan 1 ödülle ayrılmış yapım. Doğrusu kazanan filmi izlemedim fakat Oscar için bir tık aşağıda kalan bir film olduğundan bu filmin neden Oscar alamadığını anlayabiliyorum. Oscarlık olmasa da gayet başarılı bir filmdi. Tek detay olarak İtalyan Papa Adayının Müslümanlar üzerine söyledikleri haliyle pek hoşuma gitmedi onun dışında film konu olarak ağır ilerlese de kaliteli bir iş çıkmış ortaya. Papa Francis'in bu filmden aylar sonra hayatını kaybetmesi ise kaderin cilvesi sanırsam :) Tavsiye ederim. 7.6/10

İnsanların bir başka saldırmaları ne kadar kolay. Hoşgörü batıda hiçbir zaman olmadı. Oyuncuların performanslarını filmde anlatılan merkezi kilisenin kendi içlerinde yaşadığı kaosu bilmem ama saçma bir şekilde sıkıcı ve gereksiz sahnelerinin olduğunu düşünüyorum. Film ne kadar sıkıcı gelse de izledim sonuna kadar. Ne kadar ödül alsa da genel olarak kitleler sevse de sevdim diyemeyeceğim bu filmi.

Durağan ve çokça dini replik içeren bir film olduğunu düşündüğümden görev savma edasıyla başına oturduğum, ancak fena halde yanıldığımı ilk beş dakika içinde anladığım Conclave müthiş bir tempoya, gerilime ve düşünsel derinliğe sahip. Öyle ki nice aksiyon ve gerilim filmi nal toplar yanında. Yeni Papa’nın bol kulisli, kumpaslı seçim sürecini göz kırpmadan ve sonraki sahneyi filmdeki merhum Papa’nın 8 hamle sonrasını görerek oynadığı satranç misali tahmin etmeye çalışarak izleyeceğimi rüyamda görsem inanmazdım. Gazetecilikten yazarlığa geçen ve tarihi kurgu romanlarıyla bilinen Robert Harris’in (1957) yazdığı 2016 tarihli Conclave isimli romandan Peter Straughan’ın (1968) uyarladığı senaryo, dünyanın ezelden beridir ana sorunlarından olan “öteki” kavramı üzerinden temellenip, Papalığın varlığını sürdürebilmesi için tüm ehveni şer çözümlere kucak açan kardinallere iğne batırarak sürpriz bir sona koşuyor. Filmin son 20 dakikasında yeni Papa’nın kim olacağını anlıyoruz anlamasına da bu Papa tahmin edilemez özellikleriyle ağzımızı açıkta bırakıyor. Din-siyaset ilişkisinin bir gün kopacağına, din sömürüsünün tamamen sona ereceğine dair naif inançlar beslemesem de tüm ötekilerin, özellikle de kadınların bu iğrençliğe karşı mücadele etmeyi sürdüreceğinden ve tüm köhnemiş, kokuşmuş çıkar kurumlarını temelinden sarsacağından eminim. Film boyunca kardinallere hizmet eden, sofralar kurup odalarını temizleyen rahibeler, konsey mensuplarının önünde konuşma ve hemcinslerini baskıdan koruma cesaretini göstererek başladıkları isyanı sürdürecekler. Belki bir gün bir rahibe Papa (ya da Mama mı demeli) olacak; daha da güzeli Papalık vs. gibi dini kurumlar tarihe gömülecek. Filmin bir sahnesinde, beyaz şemsiyeleriyle açık havada yürüyen kardinal topluluğunun, Handmaid’s Tale dizisindeki din kisvesi altında damızlık olarak sömürülen kadınların kabullenişten isyana giden yürüyüşünü anımsatması boşa değil. Ralph Fiennes’i Kardinal Lawrence olarak kodladı beynim; öylesine adanmış bir oyunculuk... Stanley Tucci, Isabella Rossellini ve Carlos Diehz diğer ağır toplar olarak gönlümdeki yerlerini aldılar. Bu leziz filmi es geçmeyin derim. Yönetmen Edward Berger’in (1970) “All Quiet on the Western Front (2022)” filmi de dikkate değer.

Sinematografik açıdan çok başarılı, kurgu ve hikaye anlatımı da öyle. İzlenmesi gereken bir film.

Habemus Papam, The Two Pope, The New Pope gibi doğrudan, The Name of the Rose ya da Da Vinci Code serisi gibi dolaylı bir şekilde Papalık ve Vatikan ile alakalı olan filmler beni ayrı bir cezbediyor. Mekanların, hayatların ve kıyafetlerin ihtişamının yanı sıra, dünyevi olandan kopuk olma iddiasının aslında sımsıkı bir şekilde hırs, ihtiras, şöhret ve şehvetle içiçe geçmiş bir şekilde tezahür ettiği ender temalardan biridir Vatikan ya da Papa temalı filmler..Uzun süredir her saniyesinden böylesine zevk aldığım bir film izlememiştim. Gerilim had safhada, gizem zaten her saniye sizi tetikte tutuyor. Sıkıcı diye beğenmeyenler olmuş. Onlar Cehennem melekleri ya da Marvel filmleri gibi sonu başından belli aksiyon filmleri izleyemeye devam edebilirler. Bu tür gerçekçi ve derin mesajlı filmlerden Avengers tadında bir aksiyon beklenmez zaten. Ayrıca sonlara doğru büyük bir Twist bekliyor izleyecek olanları. Filmde çok fazla alt metin işlenmiş. Hristiyan mezhepleri arasındaki ayrılık, kadın rahibelere olan bakış açısı, zorunlu bekaretin getirdiği skandallar, sadece dini bir kurum değil aynı zamanda bir ticarethane olarak da Vatikan'da para söz konusu olduğunda ister istemez meydana gelen yolsuzluk ve rüşvet skandalları, herşeyden önemlisi kardinaller arasındaki liberal/gelenekçi ayrımının yarattığı gelirim vs vs. Gerçek ve kurgu arasına sıkıştırılmış çok fazla tema var. Ancak film sonunda verilen mesaj aslında Batı'nın bir kurum olarak "kurumsal din" eleştirisinde ulaştığı noktanın henüz daha çok başında olmamızı göstermesi açısından biz şarklılar/müslümanlar için de ayrı bir önem taşıyor. Ayrıca o innocent müziği nedir öyle. Sarıp sarıp baştan dinliyorum.

Nə izlədin, nə oxudun? Hamıya danış.

E-poçt ilə Davam Et