Xallar
Aktyor Heyəti
Kateqoriyalar
Ölkə
Daha Çox
- Rejissor:
- Jonah Hill
- Müddət:
- 1 Saat 25 Dəqiqə
Təsvir
In 1990s Los Angeles, a 13-year-old spends his summer navigating between a troubled home life and a crew of new friends he meets at a skate shop.
Şərhlər
uzum uzume baka baka kararir...
Dost çevresinin ve ailenin çocuk yaşta insana nasıl etki ettiğini, hem olumlu hem olumsuz yönleriyle ama daha çok olumsuz taraflarıyla gösteren çok iyi bir filmdi. Genel bir hikâye neredeyse yok. Epizodik şekilde ilerliyor. Ama bu durum sıkıcılık değil, aksine gerçekçilik katıyor ve bu da filmi daha etkileyici yapıyor. Film 4:3 formatta, eski kamera hissiyle çekilmiş. Nostalji duygusunu sonuna kadar veriyor. Ama mesele sadece nostalji değil; atmosfer o kadar güçlü ki realizm daha çok öne çıkıyor. Diyaloglar ve oyunculuklar çok doğal ve gerçekçi. Özellikle başroldeki çocuğun performansı çok güçlü. Stevie, babasız büyüyen ve zamanının çoğunu sokakta geçiren 13 yaşında bir çocuk. Abisiyle ilişkisi oldukça problemli. Annesi de çalıştığı için Stevie ile yeterince ilgilenemiyor. Bu da Stevie’de ciddi bir aidiyet boşluğu yaratıyor. Bir yere ait olmak, artık çocuk olmamak istiyor. Ama erken büyümeye çalıştıkça, çocuk aklıyla yaptığı yanlışları doğru zannediyor. Film bu çizgide devam ediyor ve hayatın içinden olması hissi onu daha çarpıcı kılıyor. Olumsuz taraflarına gelirsek, film ne kadar gerçekçi olsa da anlatmak istediğini tam olarak aktaramıyor. Arkadaş çevresi filmin büyük bölümünde zararlı ve yıkıcı olarak gösteriliyor ama sonda bunu “iyi dostluk” gibi sunuyor. Bu da ton açısından bir çelişki yaratıyor. Öte yandan Stevie’nin alkol, sigara hatta uyuşturucu kullanımı gösteriliyor ama bunun gerçek sonuçları neredeyse hiç yok. Bu da filmin kurduğu realizme zarar veriyor. Gidişat ve fikirlerin işlenişi daha keskin ve daha net olsaydı, film çok daha güçlü olabilirdi.
Yönetmenliğini Jonah Hill'in yaptığı Alexa Demie gibi oyuncuların yan rollerde oynadığı güzel bir gençlik filmi olmuş. Yine konusu gerçekçilik ve Amerikan'in gettolarinda kimlik bunalımı yaşayan bir çocuğun hikayesi ve karıştığı gruptaki aidiyeti , birey olma serüvenini anlatıyor. Duygusal ve anlam yüklü izlemesi hayli keyifli bir film oldu. Fazlasıyla hoşuma gitti. İzleyin derim
Tam olarak 90lar filmi, her ne kadar 16 yaşında olsam bile o nostaljili havayı hissediyor insan. Hayattaki zorluklara karşı çıkmak, özgürlüğe olan ihtiyaç ve arkadaşlık. İzlerken niye benim böyle arkadaşlarım yok demedim. Kavga etseler bile yine bir araya geliyorlar. Çıkar ilişkisi yok. Süresi beni pek tatmin etmedi biraz daha uzun yapabilirlerdi.Ama sonu gayet iyi bitmiş.
Şimdi farkettim 1500. filmim imiş. Benim gibi çocukluğu Doksanların ilk yarısına denk gelen herkesin izlemesi gereken bir film. Tamam belki öyle kaykay maykay olayımız yoktu ama yaşanan çatışma, arkadaşlık ve aile ilişkileri neredeyse birebir ölçekte yansıtılmış. Fuckshit karakterinin vurdumduymazlığı, Ruben'in yeni yetmeliği, Ray'in yaşından büyük olgunluğu, Stevie'in sevimliliği, Dördüncü Sınıf'ın içe kapanıklılığı, hepsi Doksanların küçük bir dışa vurum özeti sayılabilir. Ruben ve Stevie arasında yaşanan kavgaya rağmen hemen ertesinde yaşanan finalde yer alan hastane sahnesi çok iyiydi. Büyük oyunculuk performansı, etkileyici dram öğeleri, sürükleyici bir aksiyonu yok, ama yeterince içten ve samimi bir hikaye. En önemlisi doksanların kısa bir özeti.
90lari anlatan en iyi film olabilir. Hem oyuncularin performansi hem de konunun islenisi guzel. Biraz dram biraz komedi ortaya karisik bi film. Tavsiye ederim
Oyunculuklar şahane, ve Jonah Hill yönetmen koltuğunda. Daha ne istiyorsun?
Tek kelimeyle müthiş bir film.Beklediğimden daha iyiydi.Küçük yaştaki oyuncuların inanılmaz oyunculuk sergilediği,çok güzel yönetilmiş bir filmdi.
iyi bir aile yaşantısı olmayan çocuğun, yeni arkadaş grubuyla tanışıp farklı birine dönüşmesini anlatıyor. filmde ırkçılık, zorbalık, homofobiklik... her türlü şey var. ilk kırk beş dakikasında küfürden başka bir şey duymadım ama anlatılmak istenilen her şey sade bir şekilde güzel anlatılmış. filmin atmosferi, kıyafetleri ve müzikleri güzeldi. gerçekten doksanlarda gibi hissettirdi. çok iyi diyemesem de güzeldi yani.
Abi simdi giymisim pulloveri, altina vanslari cekmisim eh kaykayimiz da var. Iki uc de ortam yapmisim. Sigaram cebimden eksik olmuyo, arkadaslarim kiyak ve ben sadece 12 yasindayim







