Ya aslında merakla izlediğim ve devamını getirdiğim bir film oldu ancaaak hayran kaldığımı da söyleyemem :’) Esasında kendi ilgi alanımdan da ötürü, Modigliani’nin sanatçı kimliği ilgimi çekmişti. İzlerken bile yetenekli ve tutkulu bir sanatçı olduğu kesinlikle hissettim. Buna rağmen kendi kendine zarar veren yaşam biçimini anlamakta zorlandım yani.. Özgür ruhlu ve sanatına bağlı olmasına rağmen, sahip olduğu sanatçı ruhunu ve potansiyelini biraz da kendi elleriyle israf ettiğini düşünmeye sürüklendiğimi söylemeliyim.. Aslında sanat dünyasının yalnızca yetenekten ibaret olmadığını, rekabetin de önemli bir yer tuttuğunu da hatırlatıyor film. Özellikle Picasso ile arasındaki rekabet de ilgimi çekti. Karakterleri tamamen iyi ya da kötü olarak konumlandırmamalarını da sevdim aslında, amaç sadece Modigliani.. Jeanne ile ilişkileri büyük bir aşk olsa da bana oldukça yıpratıcı hissettirdi. Modigliani’nin biraz da ulaşılması zor olana duyduğu arzuyla hareket ettiğini hissettim hatta. Bazen sahip olamadığımız şeyleri daha fazla istememiz gibi… Genel olarak ilgi merakımı canlı tutan ama bittiğinde üzerimde çok büyük bir etki bırakmayan bir filmdi. İyi seyirler…
Bütün Paylaşımlar
modigliani’nin hikayesi, bir sanatcinin hayatini degil, hayatin bir sanatciyi nasil tukettigini anlatiyor. sanat, yoksulluk, ask ve taninma arzusunun arasinda sikisan bir adamin trajedisi; cunku bazen dunya bir eserin degerini, onu yaratan insan artik o degeri yasayamayacak hale geldiginde anliyor. fakat filmin bu trajediyi yeterince derinlestiremedigini dusunuyorum. modigliani’nin hayati, yalnizca aci ceken ve anlasilmayan bir sanatcinin hikayesinden cok daha fazlasini tasiyor. sanatin insanla, yikimla ve varolusla olan iliskisi daha anlamli islenebilirdi. oyunculuklari da yeterince etkileyici bulmadim; ambiyansi ise filmin en guclu yaniydi. bence film, anlatmak istedigi buyuklugun golgesinde kalmis ve anlattigi sanatci kadar derin olamamis.
Duyguları o kadar uçlarda yaşıyorlar ki. Belki de sanatçı olmalarını sağlayan şey, tuvallerine, bestelerine akıttıkları şey durduramadıkları zihinlerinden taşan duygu ve düşünceleridir. Daha önce dikkatimi çeken bir ressam değildi. Filmi görünce merak edip izledim açıkçası filmin merakımı arttırıp araştırmaya itmesini ummuştum ama pek ilgimi çekmedi. Filmin hüzün katmak için biraz abartıya kaçtığını düşünüyorum yani bazı noktalarda gerçekte yaşamış bir insanı bir roman karakterine büründürdüğünü düşünüyorum mesela dayak yeme sahnesi gibi. Filmde en beğendiğim kısım ressamların yarışma için hazırlandığı bölümdü. Sahnede kullanılan müzik ve ressamların hunharca bir çalışma içine girdiği sahneyi izlemek farklı bir zevk verdi. Eğer araştırma yaparsam güncelleme yapabilirim. Minik not: *Maurice Utrillo *Picasso ve Modigliani arasındaki ilişki *Dönemin Paris'inde sanat çevresi *Yarışma gerçek mi? Olay sıralaması filmdeki gibi mi?
Modigliani, ressam Amadeo Clemente Modigliani'nin gerçek hayat hikayesine dayanmaktadır. Film; özel yaşamına, dönemin sosyetesine ayak uydurmak istemeyişine ve Picasso ile çekişmelerine yer veriyor. Biricik aşkı "Jeanne" karakteri de filmin bir başka önemli unsuru. Filmde, Picasso, Utrillo, Rivera, Renoir gibi önemli ressamlara da yer verilmekte. Modigliani'nin "ruhunu görebildiğimde gözlerini de çizeceğim" diyerek gözlerini çizmemesi fakat son çizdiği resimde Jeanne'nin gözlerini de resmetmesi baya etkileyici bir sahneydi. İnsan filmi izlerken Picasso'nun övgüyle bahsettiği bu ressamın neden Picasso gibi ünlenmediğini ve sefalet içinde yaşadığını sorguluyor. Film güzel denebilir, izlenebilir.
En sevdiğim film
Sanatçı Modigliani 'nin hayatını konu alan bir film.Yahudi kökenli,İtalyan doğumlu Modigliani dönemin sanatçılarından farklı bi tarz benimseyerek resimlerinde melankolik,sıcak tonların kullanılması ve portlerinde boyun kısmının uzun,ince olmasıyla o havayı veriyor.Gençliğinde esrar ve alkolü fazla kullanmasıyla sağlığını iyicene bozarak,tüberküloz hastalığına yakalanarak erken yaşta hayatını kaybediyor.Hayatının aşkı olan Jeanne ise bu acıya dayanamayıp ertesi gün intihar etmesi onun hayatını ve eserlerini daha trajedi yapıyor.Hayatı boyunca hiçbir yarışmaya katılmayan modigliani, ilk defa bir yarışmaya katılmaya karar veriyor hem de karısının tablosuyla.çizimlerinde gözbebeklerini boş bırakmayı tercih eden Modigliani bu defa gözbebeklerini çiziyor. "Ruhunu gördüğüm de gözlerini çizeceğim."
Ruhunu gördüğümde gözlerini çizeceğim. 💫 Film biyografik ve dönemini çok güzel anlatmış. Eksiklikler vardı tabi ki sadece belirli bir döneme odaklanıyor. Modigliani sanata nasıl başladı gençlik çağında neler oldu bilemiyoruz. Onun dışında gayet güzeldi. Keşke eserlerine biraz daha değinselerdi. Sonucu ve Picasso’nun Modigliani’yi çizmesi. Modiglaini’ in ise Jeanne’yi çizmesi hem de gözleri açık ve hamile olarak muazzamdı. Sonunda göz yaşlarımı tutamadım. 7/10. ~~~ÖZET-YORUM~~~ Modigliani fakir, yahudi bir aileden gelmektedir. Dini sevdiği kadında, çocuğuna babalık yapmada hep engel olmuştur. Çocukluktan kalma bir de tüberküloz hastalığına sahiptir. Hayat onun için hiç gülmez. 1919 yıllarında düzenlenecek bir yarışmaya katılım gerekir. Fakat Modigliani buna katılmaz. Eserlerini Jbo satamaz. Beş parasızdır. Alkoliktir. Bir de hayatında Jeanne vardır. Onu ve bebeğini de terk eder. Achilles(kayınbaba) çocuğu vaftiz ederler ve Yahudilikten kurtardığını düşünür. Jeanne çocuğu bırakıp zaten ölecek olan Modigliani’ye gelir. 2.çocuğuna hamile kalır. Bu sırada kayınbaba diğer çocuğu bakımevine verir. Modiglaini çocuğuna bakmak istediği için yarışmaya katılıp parayı kazanmayı hedefler. Bu sırada Picasso ile rekabet ve gerilim içinde resimler yapılır. Jeanne Modigliani sergiden yararlansın diye Picasso’ya modellik yapar vs. Modigliani eserlerini nü şeklinde resmeder. Bunlar beğenilir. Sergiye çıkarılır. Ama polisler bu resimlerin kaldırılmasını ister. Picasso orada itirafta bulunur. Jeanne’nin verdiği resimlere bakarak resmettim senin kopyan oldu onlar der. Gerilim artar, hastalık artar. Picasso ve Modigliani Renoir’i görmeye gider. Zenginlik içindeki evini görür Modigliani. Picasso şunları söyler: yalnızca bir aptal kendini aç bırakabilir. Yani sanatın karın doyurduğunu görüyoruz fakat Modigliani hep sefalet içinde. Ve bu hayatı kendisi tercih ediyor. Sigara ve alkolü bırakması gerekirken her anında onlar yanında duruyor. Ölümüne biraz da kendisi gidiyor. Gün geçiyor ve yarışmaya resimini Jbo götürüyor. Jeanne orada ve bakım evindeki bebeği de Jeanne’in annesi getiriyor. Burada ünlü sanatçılar yer alıyor. ✅ Picasso > Modigliani ✅Moise Kisling > Korku ✅Diego Rivera >Meksika ✅ Maurice Utrillo > Çılgınlık (Hapiste kaldığı anı resmetmiş. ) ✅Soutine> ✅ Jean Cocteau (film yönetmenidir. ) Tablolar gösterilir ve bu sorada Modiglaini dışarıda bir saldırıya uğrar. Jeanne için aldığı evlilik cüzdanı vs parçalanır. Öylece evine gider. Daha sonra merak eden arkadaşları onu hastaneye götürürler. Orada 35 yaşında ölür. Ardından da Jaenne karnındaki bebeği ile intihar eder. Ve mezarları yan yanadır. Bir de film boyunca Modigliani’nin çocukluğunu görüp durduk. Psikolojik travmaları olan Modigliani’yi çocukluğu hiç yalnız bırakmadı. Mezarın başına kadar onunla gitti. Küçücükken kırıldığı belliydi. Çocukluğu ile barışmak istedi ama bir türlü yapamadı. Öldükten sonra Jeanne ile mezarlıkları ayrıymış fakat Jeanne’nin ailesi izin verince yan yana gömülebilmişler. 🫠🫠
-Ruhunu görebildiğim de gözlerini de çizeceğim. İtalyan ressam Modigliani'nin hayatı, yaşadığı hastalık, aşkı ve Picasso ile aralarındaki rekabet tüm sanatseverleri izlemeleri için bekliyor. Sevdim.
En sevdiğim ressamlardan biri Amadeo Modigliani....Bu ölümsüz ressamı beyaz perdeye çok iyi yansıtan muhteşem bir film. "Ruhunu görebildiğim zaman, gözlerini de çizeceğim" dediği replik muhteşem ötesi 🥰
İzlemek istiyorum








