Posts
Keşke hikayesi gerçek olmasaydı
Embesil pis sapık adam 10 yaşında çocuğu aileden koparmak nasıl bir hastalık ,, sevmedim işin garibi bu olayın gerçek olması delirtiyor insanı 😳😡
Həssas insanlar izləməsin. Filmdə bir çox cəhətdən zorakılığa uğrayan,qaçırılan balaca Nataşanın həyatı əks olunub.Filmin bəzi hissələrində insanın o qədər ürəyi sıxılır ki, baxmağa davam etmək üçün fasilələr verirdim.Filmdəki məxluqun anası ilə arasında qəribə bir bağ var idi,onun bu cür davranmasının bir səbəbidə bəlkə də anası idi,amma yenədə bu ona balaca qıza qarşı etdiyi davranışların haqlı olduğunu göstərmir.Bəzi insanlar psixoloji cəhətdən zəifdi qızı qaçıran məxluq kimi,bəzi insanlar isə güclüdür balaca Nataşa kimi,o bütün olanlara rəğmən sağ qalıb,o məxluqun əlindən xilas ola bildi.
İzlerken içim acıdı ya bide bunun gerçek olması daha da kahretti beni,ama en sinir bozucu sey adamın intihar etmesi sen onca kaçır,psikolojisini boz kızın ama sonunda öl birde vicdan azabı çekmeden...
Hikaye olarak gercege dayanmasi beni cok gergi, ama oyunculuklarda o gercekciligi goremedim,
3096 Days izlerken insanın içine bir taş oturuyor ve film o taşı bilerek kaldırmıyor. Parlak sahneler, dramatik müzik şovları yok. Soğuk, mesafeli ve rahatsız edici bir anlatım var. Bence en güçlü tarafı da bu. Olan şeyi süslemiyor. Hikâye zaten başlı başına korkunç çünkü Natascha Kampusch’un gerçek yaşadıklarına dayanıyor. Film bunu bir “kaçırılma gerilimi” gibi değil, daha çok bir psikolojik dayanıklılık sınavı gibi anlatıyor. Asıl mesele fiziksel değil, zihinsel tutsaklık. Zamanın ağır akışı, umudun gidip gelmesi, hayatta kalma içgüdüsü… İzlerken sen de o dar alanda nefes alıyormuş gibi hissediyorsun. Eleştireceğim nokta şu: Film bilinçli olarak mesafeli durduğu için bazı izleyiciler duygusal bağ kurmakta zorlanabilir. Çok dramatize edilmediği için “etkileyici ama soğuk” bir his bırakıyor. Fakat belki de bu doğru tercihti. Çünkü bazı hikâyeler bağırarak değil, sessizce daha çok sarsar. Bu film keyif için açılacak bir şey değil. Daha çok insanın dayanıklılığına ve karanlık tarafına bakmak gibi. Bitince eğlenmiş hissetmiyorsun ama düşünüyorsun. Bazen filmlerin görevi tam olarak bu.
Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanan, 10 yaşındayken kaçırılıp 8.5 yıl sonra kurtulmasını anlatan bir film,gercek olması daha da etkiliyor insanı
Ağlayarak izledim
Küçük yaşta kaçırılan bir kızın 8 yıl boyunca tutulduğu yerde geçen hikayesini konu alan bir film. Bazı yerleri izlerken midem bulandı ayrıca bu esaretin gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanması daha da içler acısı.









