

Ratings
Categories
Distributor
Country
More
- Director:
- Leos Carax
Description
In present-day Los Angeles, controversial stand-up comedian Henry McHenry and internationally renowned opera singer Ann Defrasnoux form the façade of a happy couple in the spotlight. Ann gives birth to a baby girl named Annette, who possesses an exceptional gift that will change all of their lives forever.
Comments
Leos Carax'ın 47. Cesar Ödülleri'nde en iyi yönetmen ödülünü almasını sağlayan müzikal türünde filmidir. Eleştirmenlerin bir kısmı tarafından hiç beğenilmemiş müzükleri dahi çok yapay bulunmuş, bir diger kesim ise bu ödülü ve daha fazlasını hak ettiğini düşünüyor. Yani anlayacağınız izleyici kitlesini ikiye bölmüş bir yapım. Kendi fikrimce müzikleri ve bazı sahneleri gerçekten çok çol iyiydi. Kurguya da lafım yok ama keşke biraz daha kısa olsaydı daha mı iyi olurdu. Sıkılıyorsunuz çünkü. Ama sonunu da getireyim hadi diyorsunuz. Gerçekten sonu bence güzel bitmeseydi vasat film gibi yorumlarda bulunabilirdim.
Film gerçekten şiir gibi akıyor. Bir müzikal gibi de değil, belki çok sıradan bir konu ama modernite ile onlarca metaforik unsuru sözlere yedirmiş. Belki yorucu ama enfes bir tat bırakıyor.
Filmin ilk yarısı tam bir şölen. Özellikle de Henry 'nin komedi sahneleri aşırı sardı. Marion Cotillard yine o harika sesi ve duruşuyla aşık ettirdi kendine. Kukla fikri inanılmaz yaratıcı bir fikir onu söylemeden edemeyeceğim. Tek oturuşta biteremedim. İki güne yaydım. İzlenilir tabiki ama bir çok kişinin hemen sıkılıp kapatacağı bir tarzı var.
Odaklanmakta zorlandığım için filmleri partlara ayırıp izliyorum. (Maalesef) En fazla part sayısı olan film de bu oldu. Sıkıcı desem diyemem kötüydü desem asla değil ama beni çeken bir film olmadı. Bunda müzikal sevmediğimin etkisi olabilir. Yönetmeni ödül alan bir film bu, eleştiri yapamam zaten sıfır bilgimle. Merak ettiğim ve sevdiğim eleştirmenler tarafından övülen bir filmdi. Benim için farklı bir deneyim oldu. Sonunda içime su serpildi ama buna seviniyorum seni kötü hatırlamayacağım
Kadın ve erkek bencilliğini masum bir kukla bebek üzerinden anlatan muhteşem bir Leos Carax filmi. Burada yazan boş adamlara ya da imdb puanına bakıp izlememezlik yapmayın. Sinemayı mısır yiyip film izleme olarak görüyorsanız zaten gitmeyin. Siz de diğerleri gibi mısırınızı alıp diğer salonlarda dune filmini izleyebilirsiniz. Ben boş salonda izledim mesela. Üzüldüm insanların durumuna. Filmde de topluma ağır eleştiriler var bu arada. Carax canım benim. Ben de senin gibi öfkeliyim bu boş kalabalığa. Jenerik bitmeden filmden çıkan kitleden değilseniz jenerikten sonra da güzel bir sürpriz bekliyor sizi. Kaçırmayın onu da.
Filmin açılış sahnesi ve bitiş sahnesi bnce çok güzeldi sanki müzikal filme yeni bir tarz denemişler gibi filmin geneli neredeyse diyalogsuz ve tamamen şarkılardan oluşan bir anlatımı var filmin görseli ve kullanılan mekanları beğendim belli bir yerden sonra git gide karanlık bir atmosfere doğru gitmesi sıkıcı bir hal alıyor çok herkesin beğeneneceği bir film olmamış zaten başlarda film Sparks grubunun diyalog performanslarından oluşan bir albüm oalrak planlanmış ama yönetmenin projeyle ilgilenmesiyle sinema filmine dönüşmüş. Bu sene sinema salonunda izlediğim en sıkıcı film ne yazıkki
Henry-e bolca sövmelik bir film






