unutmayı hastalık sanan bir dünyada bir adam geçmişsiz kalınca ilk kez gerçekten yalnız olduğunu anlıyo film boyunca insanın içine eski bir fotoğrafın sessizliği çöküyo sanki bazen hatırlamak değil unutmak daha çok can yakıyor Sakin akıyor ama içten içe ağır vuruyor izlee
Posts
Derin bir acının ruhumuzda oluşturduğu yaşamdan kopuş ve o acıda takılı hâli.. Ağır ve yavaş akan bir film tıpkı duygunun kendisi gibi. Yaşamayana sıkıcı gelir yasta olan kişi. Yanında çok kalmak istemeyiz üzüntüsüne taşıyamacağız ve ne diyeceğimizi bilmediğimiz için. İnsan kendinden bile kaçar ve unutmaya çabalar bu zamanlarda. Ama hâlâ hayatta isen eski haline de dönmen gerektiğini zaman sana öğretir. Değişik bir film arayanlar için neden olmasın.
Geçmişi geride bırakıp yeni bir başlangıç yapma fikrinin hakkını veren film... Geçmişten hiçbir iz bırakmayan hafıza kaybının, yaşadığın sürece hayata bir şekilde tutunmalısın mottosundan hareketle hastalara sıfırdan anı biriktirme imkanı sağlayan yeni bir tedavi yöntemi sunulur. Kahramanımızın eski yaşamı pek iç açıcı olmadığı için bu değişiklik bizleri her ne kadar heyecanlandırsa da asıl değişim için ne olması gerektiğini sorgulatıyor. Distopik filmlerin ağır akışını seviyorum galiba.Bir salgın var ortada ama kimse oralı değil.Gayet telaşsız bir kabulleniş... José Samamago'nun Körlük romanını anımsattı.Ama romanın gerçekliğe daha yakın olması ve hep bir sonrası için merak vardı. Filmin eksiklikleri için bunları söyleyebiliriz sanırım.
APPLES /CHRİSTOS NİKOU Hep sinema akımlarının nasıl olduğunu nasıl geliştiğini merak etmişimdir. Hatta bir akımın içinde yaşar mıyız diye düşünürdüm. Tanrı isteğimi duymuş olmalı ki bir sinema akımına tanıklık ediyoruz. 2009 Ekonomik kriziyle birlikte Yorgos Lanthimos'la başlayan bir akım bu : " Yunan Tuhaf Dalgası " Akımın adı bu. Hakikaten filmleri özgün filmler ve gerçek anlamda Lanthimos'ta yerini buluyor. Lanthimos 1973 doğumlu. Chistos Nikou ( 1989 doğumlu ) Lanthimos'un tezgahından geçmiş belli ancak biraz daha pişmesi lâzım. Appless ( Elmalar ) geçmişte yaşadığımız ve kaldıramadığımız unutmak hiç hatırlamamak istediğimiz travmalarla ilgili. Bir an olsa ve öncesini tamamen unutsak ne olurdu ? Film başladığında filmin bir salgın nedeniyle unutma olayının artmasıyla ilgili olduğunu düşünüyoruz ama öyle olmadığı dikkatle izlendiğinde ortaya çıkıyor. Aris karısının ölümünü kabûl edemiyor ve tamamen öncesini unutmak istiyor. Fakat nihayetinde unutmanın ve hayatı yeniden tecrübe etmenin hiç de hoş bir şey olmadığını ne kadar üzülsek de ağır travmalar da yaşasak kaldığı yerden devam etmenin anlamlılığında karar kılıyor Yönetmen Nikou. Unutma salgını da Aris için senaryoya eklenmiş. İleri yaşlardaki unutkanlıklarımız da belki hayatı travmaları sevdiklerimizin ölümlerini ayrılıkları kaldıramadığımız içindir kim bilir ? İyi seyirler.. 👍
Yunan Tuhaf Dalgasi'nin en yeni uyelerinden olan Apples, filmde gecen salgin bir hastalik olan hafiza kaybinin bir insanda yarattigi ve yok ettigi kimlik bilincine odaklaniyor. Karakterimiz hafiza kaybina ugruyor, ardindan hastaneye yatiriliyor. Hayata ve ozellikle nasil yasanildigina dair hic bir sey hatirlamadigi icin yeni hayatinda, yeni kimligiyle kendine yasam var etmeye ve kurulmus duzene ayak uydurmaya calisiyor. Eksiklikleri olsa da dusundurmeye sevk eden ve ikilemde birakan bir film oldugu icin cok sevdim. Karakterin finaldeki secimi de hosuma gitti, manidar olmus:) Herkese tavsiye ederim.
🗝️Yunan yönetmen Christos Nikou 'nun ilk uzun metrajlı filmi bu senenin en damga vuran filmlere aday konumunda olabilir. Toplum içerisinde oldukça yaygınlaşan amnezinin, doktorların bu hastalığa yakalananlar için oluşturdukları birtakım sistematik ve bir nevi kapsamlı bir pandemi programları geliştirmiştir. Halbuki bu hastalığın sorunsuz bir şekilde geçecek bir tedavisi yoktur. Sadece azaltmaya yönelik oluşturulmuştur. Filmde karısını ölümünün yasını tuttuğu sıralarda, aniden bu amneziye yakalanmasıyla başlıyor. Oldukça derin diyaloglar ve izleyiciye olan iletişimini güçlü tutan yönetmeni tebrik etmek gerektiğini, yanı sıra başarılı bulduğum belirtmek isterim. Karakterin bu doktorların oluşturduğu programlara uyup hafıza kaybını azaltma niyetinde olan başkarakterin iletişimsel, akran ve ruhsal bağlarının tamamen kopmuş bir şekilde sokaklarda caddelerde yardım almayı alışkanlık haline getirmiş gibi bir zıt kişilik doğduğunu görürüz. Karakterimiz gerçekten çok düşünceli ve kendisini zihnen oldukça zorlayan bir kişiliktir. Çocuk bisikletine biner, sonra düşer (çok gülmüştüm :d), sinemaya gider bir korku filmi izler ve bir kızla tanışır, fotoğraf çektirir. Yalnız bu saydıklarımı doktorların verdiği programlarında bulunan ses kayıtlarında zaten vardı. Fakat doktorlar elmaların hafıza kaybını az bir nebze dahi azalttığını söylediklerini duymayız. (kesin emin değilim). Sırf bu bilgiyi duyan başkarakterimiz gerçekten ilginç ve beklenmedik bir yola başvurur : Hatırlamak istemez, öyle derecede istemez ki, gözleri dolar, yüzü asılır ve o elmayı yememekte ısrar eder. 🗝️Muazzam bir senaryo, bir o kadar anlamlı, kendi hayatımdan birkaç kesit sunabilmiş ve bu sayede son zamanlarda seyrettiğim en iyi filmere aday gösteriyorum. 87/100





