Klasik romantik dram filmlerinden gına gelmişti. Konunun anlaşılırlığı ve oyunculuklar oldukça güzeldi. Göz dolduran ama ağlatmayan dengeli bir duygusallığı var. Filmin uzun olmaması da artı bir puan. Beklediğimden çok daha iyi çıktı, kesinlikle tavsiye ederim. Ha bir de filmi siyah-beyaz yapma fikri kimden çıktıysa tebrik ediyorum, çok yakışmış. Filmin konusunu yazmaya üşendim; merak edenler bolca spoiler içeren diğer yorumlara bakabilir.
Posts
çok tatlı bir lise aşkının tekrar kavuşması romantik bir şey izliycem zannettim ama dram yüklü çıktı🥲 filmin siyah beyaz oluşu geçiş görselleri acayip hoşuma gitti hatta bayıldım diyebilirim.
lisede birbirlerine çok aşık bir çiftin 24 yıl sonra tesadüfen bir markette karşılaşmalarını ve sonra da vakit geçirmelerini izliyoruz. filmin siyah beyaz oluşu nostaljik bir hava oluşturmuş. 1 saat 20 dakika gibi bir süresi var daha uzun olması izleyiciyi bunaltırdı diye düşünüyorum. çıtır çerezlik klişe bir filmdi. 6/10
Geçmişten gelen anıları yansıtmak adına olsa gerek tüm filmi siyah beyaz çekmiş yönetmen. Sadece iki ana karakteri izliyoruz, başka hiçbir karakter bizzat kamera karşısına gelmiyor. Sadece birbirini çok önceden tanıyan ve seven iki eski aşığın hikayesi… İlginç bir hikaye değil başlangıç olarak, zaten bekliyorsunuz birçok şeyi karşılaştıkları andan itibaren. Zaten uzun uzun da bir film değil. O açıdan iyi. Genç yaşta birbirlerini sevmiş, aşık olmuş, güzel anılar edinmiş iki kişi yıllar sonra bambaşka hayatlara sahip şekilde tekrar karşılaşıyor ve tabii ki o kıvılcım tekrar alevleniyor yavaş yavaş. Önce sohbet muhabbet, bir iki küçük jest sonra evini görme isteği derken durum ilerliyor. Verilmeyen bir mektup ve genç yaşta bir kürtaj var ortada, her şey ona bağlanmış ama yani… Mektupta da ‘Vay her şeyi değiştirebilirdi’ dedirtecek bir şey yazmıyor bana kalırsa. Hani onu geçtim, o adamla evlenirken sen durumun buraya gelebileceğini düşündün de niye yine de evlendin abla? Biraz sıkıldım ben izlerken açıkçası. Senaryo çok klişe, ayrı bir hava katmak istemişler: başarmışlar da bu siyah beyaz çekimle ya da sadece iki kişiyi göstermesiyle ama… Bir yerden sonra hikaye öyle abuk bir yere evriliyor ki sıkıyor sizi. Beni sıktı yani. “Korunun kardeşim” diyesiniz geliyor bir yerde artık. Öyle “ayy, seneler sonra yine birlikteler ne güzel” diye de izleyemedim. Kadın evli ya bir kere, yani evlenirken de öngörebildiği bir durum yüzünden (adam yaşlandı diye) tüm bunlar normal karşılanamaz bence. Akıl, fikir, mantık… Abla sadece kalbini dinliyor maalesef, o da onu yanlış yerlere götürüyor. Çerezlik, beklentisiz izlenebilir.
6 yıllık ilişkim bitti nişan attık çok zor zamanlar geçirdik onun üzerine instagramda tavsiye olarak çıkan bir filmdi. Şuan geçte olsa böyle şeyleri tekrar yaşamak için neler vermezdim... Eğer sizde ayrılık veya aşk acısı çekiyorsanız kesinlikle izleyin...
2016 yapımı romantik/drama türünde bir film. Durağan ilerleyen ancak samimi bir film. Lisedeki sevgilinizle karşılaşsanız ne hissederdiniz? Bu soru üzerinden başlayıp iki kişi üzerinden ilerliyor. Hatalar, pişmanlıklar, duygular... Siyah beyaz oluşu da filmi daha çok hissettiriyor. Yaklaşık 1 buçuk saat sürüyor. Daha uzun olsa sıkıcı olurdu.
yıllar yıllar sonra nihayet film izleyebildim. ağlicam bugün benim için çok duygusal bi gün... chat gptden sevdiğim tarzda film önermesini isteyip blue jay'i izlemekte karar kıldım. zamanında büyük bi aşk yaşayıp yıllar sonra rastlaşan iki karakter mi var hemen ilgimi çeker. filmin tamamı duygu yoğunluğumuzu ve nostaljik havayı artırmak için siyah beyaz çekilmiş. sadece amanda ve jim isimli iki karakteri izliyoruz. lise yıllarında birbirlerine aşık olan ve bilmediğimiz bi sebeple yolları ayrılan amanda ve jim markette karşılaşıyor, sonrasında bir günü birlikte geçiriyorlar. önce nasılız ne yapıyoruz sorularıyla şu anki hayatlarını öğrenip sonrasında onlarla geçmişlerine dair bir tura çıkıyoruz. spoiler jim amanda'ya yazdığı ilk mektubu gönderseydi belki her şey farklı olurdu. gençlerdi, korkmuştu bunu anlayabiliyoruz ama amanda da en az onun kadar korkmuş, yalnız ve çaresizdi. bebeği aldırma kararını jim'in sorgulama hakkının olduğunu düşünmüyorum. jim korkmayıp yanında olsaydı birlikte bir karar verirlerdi, amanda yalnız hissetmez, iyi ya da kötü bi karar da olsa birbirleriyle vermiş olurlardı. belki de her şey farklı olmaz yine ayrılıkla sonuçlanırdı. bir sürü ihtimal ve bildiğimiz tek şey öyle olsa böyle olsa ihtimalleri değil olan ve yaşananın bu olduğu. jim'in vermeye cesaret edemediği bu mektup hayatlarını geri dönülemez bir şekilde değiştirdi. amanda hayatında herhangi bi sorun olmamasına rağmen mutsuz ve sebebini bilmiyor. biz biliyoruz sen de biliyosun. filmde beni en etkileyen sahne rol yaptıkları sahne oldu. amanda'nın evli olduğunu aklımdan çıkaramasam da onlarla birlikte anı yaşamaya çalıştım. geçmişte planladıkları hayattan çok uzaktalardı ama birkaç sahneliğine yalandan da olsa birbirlerinin hayatındaydılar. genel olarak filmi beğendim, garip bi şekilde karakterler fazlaca aklımda kalacak karakterler oldu ikisine de kanım fazla kaynadı, sadece neden ayrıldıklarına dair yüzleşme sahnesini daha ayrıntılı izlemek isterdim bence yeterli değildi ve birçok detayı öğrenemediğim için mutsuzum. bir de jim'i oynayan oyuncunun ağlama sahnesine nedense güldüm özür dilerim. bu temadaki filmleri sevip bu filmi izlemeyenler için yeni bi seçenek, izleyin seveceksiniz. (süpermarkette karşılaşma sahneleri beni neden lokasyon olarak diğer yerlerden daha çok etkiliyo yorumu olan varsa beklerim)
Filmin tamamının siyah beyaz bir temada ilerlemesi çok net çok hoş, aslında söylenmek istenilen ama ufak bir cesaretsizlikle söylenmeyen şeylerin nasıl bir hayata bir aşka mal olabileceğini görmemi sağladı. Savaşılması gereken bir ilişki varsa 24 sene sonra karşılaşıp göz yaşlarına engel olamamak veya olsaydı ne olurdu diye düşünmek zamanı geri almıyor aşkta bahanelere sığınmak geriye sadece onu bir ömür aradığın bir hayat bırakır tabi ortada böyle bir aşk varsa...
böyle filmler tam sayı veremesem de takribi 20-25 yerimden ki en çok kalbimden yüzbin defa bıçaklıyor beni. liseli 2 aşığın yıllar sonra aynı kasabada tekrar denk gelmelerini anlatıyor film. yaptıkları bazı hatalar yüzünden aşkları bitmiş aşıklar. yani aslında aşkları bitmiş demek yanlış oldu :') aşkları bitmemiş ama ayrılmak zorunda kalmış aşıklar. hiçbir aşk basit hatalardan dolayı bitmeyi hak etmiyor yani en azından bence öyle. birisiyle mutluysanız eğer sorunları aşmak için yollar arayın, yollarınızı ayırmak için bahaneler değil. aşka dair kamu spotumu da verdiğime göre daha ayrıntılı şekilde inceleyebilirim filmi. gerçi benim hiçbir incelemem izlediğim filme okuduğum kitaba dair olmadı hep beynimin içinde verdiğim savaşı yazıya döktüm araya da film/kitap hakkında 2-3 cümle sıkıştırdım. çünkü neden olmasın? gayet sakin, nahif akan bi film kendileri. siyah beyaz olması ayrı bi hava katmış. oyunculuklar çok tatlı ve gerçekçi. olumsuz olarak yapabileceğim yorum ise birkaç yerde ağlamama sebep olması olabilir??! özellikle geçmişteki anılarını ses kayıt cihazından dinledikleri sahne ve jim'in yalvarışları (jim seni çok üzerler nerden biliyorsun deme) ve son sahne... ve ve ve sanırım ben ağlayacak yer arıyorum :( aklımda yeterince zor sorular karmaşık düşünceler yokmuş gibi her yeni filmde bambaşka sorularla uğraşıyorum ama asla düzgün net bi cevap bulamıyorum. aşk insanın hayatında bir defa mı olur mesela? diğerleri hep o aşkı arama hâli midir? doğru kişi var mıdır yoksa bu ucuz bi roman konusu mudur sadece? babam böyle past- tamam o şaka. neyse hayat hatalar ve yanlışlıklardan ibaret değil. düşe kalka deneye yanıla yaşamaya çalışıyoruz. henüz vakit varken ilerde pişmanlık yaşamamak için bir şeyler yapın. (yaptıktan sonra daha pişman olmanız da muhtemel siz gaza gelmeyin yine de) aradan 24 yıl geçerse eğer jim ve amanda gibi çok pişman olabilirsiniz. mutlu olduğunuz şeyi mutlu olduğunuz kişiyi bulun. yoksa da kendi mutluluğunuz olun. çünkü sizin inanılmaz bir gücünüz var ve sevginiz de. ucuz kişisel gelişim yazıları gibi oldu :/ yapıyorum bu işi
📌 Film; lise yıllarında hayatlarında iz bırakan bir aşk yaşayan ancak sonrasında birbirlerinden tamamen kopan Amanda ve Jim'in tekrar doğdukları yerde karşılaşmaları ile başlıyor. Amanda başka birisiyle evlilik yapmış ve 2 üvey çocuğa sahipken Jim ise yalnızdır ve işi konusunda sıkıntılar yaşamaktadır. Amanda ve Jim kahve içme kararı alır ancak eski yılların hesaplaşması, yaşanılan olayların hatırlanması ve hayatlarındaki yeni rollerine dair itirafları bütün bir geceye yayılacaktır. 🔹 Filmin konusu oldukça klişe olmasına olmasına rağmen harika oyunculuklar ve alışık olduğumuzdan daha yüksek tempoda filmi devam ettiren nostaljik müzikler, danslar ve roller seyir zevkini oldukça artırıyor.Film siyah beyaz olarak çekilmiş, bu da ikisinin arasındaki sevginin ebediliğini bize sunmakta ki bunu sanki hiç ayrılmamışcasına birbirleriyle temasa geçen ve birbirlerine güvenen Jim ve Amanda için yadsınamaz bir gerçek. Beraber büyümüş, önemli adımları birlikte atmış olmalarına rağmen kırılma noktasında yapılan hatalar sebebiyle yolları ayrı düşmüş ve bunun pişmanlığını sürdüren iki kişinin hüzünle karışık eğlenceli hatıraları ve hesaplaşmaları kesinlikle izlenmeye değer.








