

Ratings
Cast






Categories
Distributor
Country
More
- Director:
- Andy Muschietti
- Duration:
- 2 Hour 49 Minute
- IMDb
- tt7349950
Description
Twenty-seven years after their first encounter with the terrifying Pennywise, the Losers Club have grown up and moved away, until a devastating phone call brings them back.
Comments
- kursatt1907
Bence kesinlikle kötü bir film değil ama filmin bazı kısımları uğraşılmamış gibi hissettiriyor. Buna rağmen bence fena olmayan bir yapım. Ilk filmin gerisinde kalıyor ama ilk filme kıyasla çokta sırıtmıyor. Filmin ortalarına doğru biraz sıksa da sonda bence toparlamislar filmin sonu beklentimin üstündeydi. Yinede film çok uzun ve konunun 3 saate çok uzun uzaya yayılmış. Birde karakterleri ilk filmden bu filme çok tasiyamamislar sürekli karakterleri karıştırdım. Puanım 6.6/10
- iremSpoiler alert
- C.Nolan
Bu film, It’in devamı ve yine Stephen King’in romanına dayanıyor. Hikâye bu sefer karakterlerin yetişkinlik dönemine odaklanıyor ve ilk filmde yaşanan olayların yıllar sonraki etkilerini gösteriyor. İlk filmden sonra ikinci film biraz daha farklı bir tona sahip. It daha çok çocukluk, arkadaşlık ve ilk korkular üzerine yoğunlaşırken, bu film daha olgun, daha karanlık ve biraz daha ağır bir atmosfere sahip. Hikâye büyüyor, karakterler büyüyor ve buna bağlı olarak anlatım dili de değişiyor. Filmde artık karakterleri yetişkin halleriyle görüyoruz. Bu da hikâyeye farklı bir boyut katıyor. Çünkü çocukken yaşanan korkuların aslında geçmediğini, sadece bastırıldığını görüyoruz. Yani film biraz da geçmişten kaçamazsın fikri üzerine kurulmuş. Bu tema oldukça güçlü ama işlenişi ilk filme göre biraz daha dağınık hissettiriyor. Atmosfer açısından film yine başarılı ama ilk filmdeki o küçük kasaba gizemi hissi burada biraz daha geri planda kalıyor. Yerine daha büyük, daha kaotik ve zaman zaman daha fantastik bir yapı geliyor. Bu da bazı izleyiciler için artı olabilirken, bazıları için ilk filmin sade ama etkili havasını aratabiliyor. Korku unsuruna gelirsek, bu filmde korku dozu aslında daha fazla ama etkisi biraz farklı. İlk filmdeki o bilinmezlik hissi burada azaldığı için, korku daha çok görselliğe ve sahne yoğunluğuna dayanıyor. Yani daha büyük, daha tuhaf ve bazen daha abartılı sahneler var. Bu durum bazı anlarda etkileyici olsa da, bazı anlarda fazla yapılmış hissi verebiliyor. Yine de Pennywise karakteri bu filmde de oldukça güçlü. Hatta bazı sahnelerde ilk filme göre daha rahatsız edici bir etki yaratıyor. Çünkü artık sadece korkutmakla kalmıyor, karakterlerin geçmişleriyle daha derin bir bağ kuruyor. Bu da onu klasik bir korku figüründen biraz daha fazlası haline getiriyor. Oyunculuklar genel olarak başarılı. Yetişkin versiyonların, çocukluk halleriyle benzer enerjiyi taşıması hoş bir detay. Bu geçiş iyi yapılmış, bu yüzden kopukluk hissi çok oluşmuyor. Ama yine de izlerken ister istemez ilk filmdeki çocuk grubunun doğallığını biraz özlüyorsunuz. Görsellik açısından film oldukça zengin. Efektler, yaratık tasarımları ve sahne çeşitliliği ilk filme göre çok daha fazla. Ama burada önemli bir nokta var: bu kadar görsel yoğunluk bazen korkunun etkisini azaltabiliyor. Çünkü korku biraz da bilinmeyenden gelir, burada ise çoğu şey fazlasıyla gösteriliyor. İlk film kadar dengeli ve etkileyici mi? Çoğu kişi için hayır. Ama kötü bir film de değil.İlk filmin daha duygusal ve sade korku yapısını sevdiyseniz, bu film size biraz fazla gelebilir ama daha büyük, daha çılgın ve daha yoğun bir korku deneyimi arıyorsanız film sizi tatmin edicektir.
- buse55
Sırf devam filmi olduğu için ve ilk filmi beğendiğim için izlemiştim ama beklentimi hiç karşılamamıştı. Hatta sevdiğim bir karakter ölünce ağlamıştım yani bu filmi gerilmek için izliyoruz saçmaydı açıkçası karakterlerle bağ kurduğum küçüklük hallerini izlediğim için ağladım ama dediğim gibi hiç beklentimi karşılamadı. Bence ilkini izleyip tadında bırakmak yeterli.
- Zeynep Beyza Tonkuş
Gelelim ilk defa izlemiş olduğum ikinci filme… bir önceki gönderimde söylemiştim ben önce ilk filmi ardından diziyi onun da ardından ikinci filmi izlemiş oldum. İlk filmden sonra diziyi izlediğim ilk anlarda atmosferin çok değişmiş olduğunu ve dizinin kesinlikle ilk filme benzemediğini söylemiştim. Hatta bazı sahneler bana gülünç gelmişti ve bu durum Pennywise hakkındaki fikirlerimi değiştirmişti. Nitekim ikinci filmi izlediğimde ilk film ve dizi arasında geçiş için eksik bir parçam olduğunu anladım. İkinci film atmosferi gereği dizide bahsi geçen konulara çok güzel bir zemin oluşturmuş ve bizi diziye hazırlamış. Keza diziden önce ikinci filmin de yarım hissettirmiş olabileceğini şimdi anlıyorum. Dönemin eleştirileri biraz da bununla alakalı olabilir. Günün sonunda çocuk oyunculara alışıp sempati kurmak daha kolay olduğu için yetişkinliklerini görmekten endişelenmiştim fakat oyuncu seçimleri çok güzeldi (sadece Bill karakterinden emin olamadım). Bununla beraber flashback sahnelerinde çocukları yeniden görmemiz bana iyi hissettirdi. Hatta çocuklar bana neredeyse aynı geldiği için ilk ve ikinci filmin sahnelerinin bir arada çekildiğini düşünmüştüm fakat çekimlerin arasında iki sene varmış. Çocukların henüz ergenliğe girmemesi ve teknolojinin de nimetleri ile çok cringe olabilecek bazı anlardan bizi kurtarmışlar. Daha önce de dediğim gibi bu bir Sinematik Evren haline geldi ve ilerleyen yıllarda birbiri ile kurdukları bağlantılar çok daha güzel bir hâle gelebilir. Trene şimdiden atlamakta fayda var 😂
- MihraSpoiler alert
- ⋆˚࿔ Afra 𝜗𝜚˚⋆🧸ྀི⋆𐙚 ̊.
3,5/5
- Cansever
Evet.. İlk filmde sarı yağmurluklu çocuğun kol kopma sahnesi küçükken travmamdı. Ortaokuldayken erkekler, teneffüste bu sahneyi açıp kızları korkutuyordu. Geçmişi yad etmek adına iki filmini de izleyeyim dedim. Gayet güzeldi, neredeyse hiç sıkılmadım. Özellikle çocukların birbirlerinden bu kadar farklı olup bu kadar iyi arkadaşlık etmesi hoşuma gitti. Ayrıca ikinci filmdeki yetişkinler küçüklük hallerine gerçekten benziyordu. Oyuncu seçimini başarılı buldum. Bill Skarsgard'ın oyunculuğu mükemmeldi diyebilirim. Adamın normal suratına baktığımda bile Pennywise'ı görüyorum. Bu rol için doğmuş denmesine şaşmamalı. Çocuklardan en sevdiğim - sanırım korkak çocuklara zaafım var- Eddie'ydi. Ölümüne iki sebeple şaşırmadım. İlki ben bir filmde, dizide kimi sevsem o ölür. İkinci sebep bu tarz kurgularda genelde ölmekten en çok korkan kişi ölür. Rich'in Eddie'den hoşlanıp söyleyememesi içimi yaktı. Stan hepsinin arasında en olgunuydu, çünkü erken büyümek zorunda bırakılmıştı. Yetişkin olduğunda hayatıyla baş edemeyip kendini öldürmesine şaşırmadım. Muhtemelen başkalarının isteklerine göre hayatını yaşadı. Bunu kaldıramadı. Ondan alıntılarla gönderimi bitiriyorum. " Tüm hayatımı korkarak geçirdim. Neler olacağı korkusuyla. Arkamda neler bırakacağım korkusuyla. Korkmayın. Olmak istediğiniz kişi olun. Gurur duyun. Ve önemsemeye değer birini bulursanız onu asla bırakmayın. Kendi yolunuzu izleyin. Sizi nereye götürürse götürsün. " " Çünkü arkamızda bırakmayı istediğimiz şeyler, susturmayı istediğimiz fısıltılar, uyanıp kurtulmak istediğimiz kabuslar, değiştirmeyi istediğimiz anılar, tutmak zorundaymış gibi hissettiğimiz sırlar, unutması en zor olanlardır. "
- Taha
2025 (82. Film) 2 gün önce ilk filmini izledikten sonra dün de serinin ikinci filmini izleyerek "It" defterini kapatmış bulunuyorum. İlk filmin gönderisinde de dediğim gibi 1990 versiyonunu da izleyen biri olarak filmde pek şaşıracağım bir kısım yoktu. Babaanne sahnesi iyidi sadece bunu ekstra belirtebilirim :) Eski filme göre bu seride karakterlerin çocukluk travmaları ile yüzleşmeleri uzun bir süreye yayılacak kadar çok işlenmiş, bu durum kimisini sıkabilir fakat şahsen film uzun olmasına rağmen sıkılmadan izledim diyebilirim. Oyuncu tercihlerinde gayet başarılı bir iş çıkarılmış. Çocuklarla benzerlikler noktasında güzel uydurulmuş. Richie'yi canlandıran Bill Hader filmin komedi tarafını baya baya taşımış. Özellikle Richie - Eddie ilişkisi, aralarında ki şakalar uygunsuz olsa da hem güldüren hem samimi bir dostluktu. Beverly - Bill kısmı içinde izlemeyenler için ne yaşandığını söylemeyecek olsam da şöyle şöyle olsaydı nasıl olurdu acaba olarak kalacak zihinlerde... O kartpostala yazılan şiir bu kadar mı mühimdi. Sadece buna takıldım. Interstellar'dan tanıyıp çok sevdiğim Jessica Chastain'i de bu filmde Beverly olarak görmek güzeldi. İlk filmle kıyaslarsak iki filmin de iyi olduğunu söyleyebilirim fakat 1990 yapımı olan film ile 2017 yılındaki serinin ilk filmi olan filmin bu filmin bir tık önünde olduğunu söyleyebilirim. Sonuç olarak güzel bir seri travmasız sağ salim atlattım diyebilirim:) Şaka bir yana bu tarz korku/gerilim filmlerini seviyorsanız bahsettiğim 3 filmi de izlemelisiniz. Korku/Gerilim sevip Pennywise ile tanışmamak olmaz. 6.6/10
- beyza_dabanli
Bu şehirden uzaklaştığında bir şeyler olur. Ne kadar uzaklaşırsan, her şey o kadar bulanıklaşır. Ama ben... ben hiç gitmedim. Her şeyi hatırlıyorum.





