Skip to content
Raf
ModiglianiMovie · 2004

Posts

Ya aslında merakla izlediğim ve devamını getirdiğim bir film oldu ancaaak hayran kaldığımı da söyleyemem :’) Esasında kendi ilgi alanımdan da ötürü, Modigliani’nin sanatçı kimliği ilgimi çekmişti. İzlerken bile yetenekli ve tutkulu bir sanatçı olduğu kesinlikle hissettim. Buna rağmen kendi kendine zarar veren yaşam biçimini anlamakta zorlandım yani.. Özgür ruhlu ve sanatına bağlı olmasına rağmen, sahip olduğu sanatçı ruhunu ve potansiyelini biraz da kendi elleriyle israf ettiğini düşünmeye sürüklendiğimi söylemeliyim.. Aslında sanat dünyasının yalnızca yetenekten ibaret olmadığını, rekabetin de önemli bir yer tuttuğunu da hatırlatıyor film. Özellikle Picasso ile arasındaki rekabet de ilgimi çekti. Karakterleri tamamen iyi ya da kötü olarak konumlandırmamalarını da sevdim aslında, amaç sadece Modigliani.. Jeanne ile ilişkileri büyük bir aşk olsa da bana oldukça yıpratıcı hissettirdi. Modigliani’nin biraz da ulaşılması zor olana duyduğu arzuyla hareket ettiğini hissettim hatta. Bazen sahip olamadığımız şeyleri daha fazla istememiz gibi… Genel olarak ilgi merakımı canlı tutan ama bittiğinde üzerimde çok büyük bir etki bırakmayan bir filmdi. İyi seyirler…

modigliani’nin hikayesi, bir sanatcinin hayatini degil, hayatin bir sanatciyi nasil tukettigini anlatiyor. sanat, yoksulluk, ask ve taninma arzusunun arasinda sikisan bir adamin trajedisi; cunku bazen dunya bir eserin degerini, onu yaratan insan artik o degeri yasayamayacak hale geldiginde anliyor. fakat filmin bu trajediyi yeterince derinlestiremedigini dusunuyorum. modigliani’nin hayati, yalnizca aci ceken ve anlasilmayan bir sanatcinin hikayesinden cok daha fazlasini tasiyor. sanatin insanla, yikimla ve varolusla olan iliskisi daha anlamli islenebilirdi. oyunculuklari da yeterince etkileyici bulmadim; ambiyansi ise filmin en guclu yaniydi. bence film, anlatmak istedigi buyuklugun golgesinde kalmis ve anlattigi sanatci kadar derin olamamis.

Duyguları o kadar uçlarda yaşıyorlar ki. Belki de sanatçı olmalarını sağlayan şey, tuvallerine, bestelerine akıttıkları şey durduramadıkları zihinlerinden taşan duygu ve düşünceleridir. Daha önce dikkatimi çeken bir ressam değildi. Filmi görünce merak edip izledim açıkçası filmin merakımı arttırıp araştırmaya itmesini ummuştum ama pek ilgimi çekmedi. Filmin hüzün katmak için biraz abartıya kaçtığını düşünüyorum yani bazı noktalarda gerçekte yaşamış bir insanı bir roman karakterine büründürdüğünü düşünüyorum mesela dayak yeme sahnesi gibi. Filmde en beğendiğim kısım ressamların yarışma için hazırlandığı bölümdü. Sahnede kullanılan müzik ve ressamların hunharca bir çalışma içine girdiği sahneyi izlemek farklı bir zevk verdi. Eğer araştırma yaparsam güncelleme yapabilirim. Minik not: *Maurice Utrillo *Picasso ve Modigliani arasındaki ilişki *Dönemin Paris'inde sanat çevresi *Yarışma gerçek mi? Olay sıralaması filmdeki gibi mi?

Modigliani, ressam Amadeo Clemente Modigliani'nin gerçek hayat hikayesine dayanmaktadır. Film; özel yaşamına, dönemin sosyetesine ayak uydurmak istemeyişine ve Picasso ile çekişmelerine yer veriyor. Biricik aşkı "Jeanne" karakteri de filmin bir başka önemli unsuru. Filmde, Picasso, Utrillo, Rivera, Renoir gibi önemli ressamlara da yer verilmekte. Modigliani'nin "ruhunu görebildiğimde gözlerini de çizeceğim" diyerek gözlerini çizmemesi fakat son çizdiği resimde Jeanne'nin gözlerini de resmetmesi baya etkileyici bir sahneydi. İnsan filmi izlerken Picasso'nun övgüyle bahsettiği bu ressamın neden Picasso gibi ünlenmediğini ve sefalet içinde yaşadığını sorguluyor. Film güzel denebilir, izlenebilir.

-Ruhunu görebildiğim de gözlerini de çizeceğim. İtalyan ressam Modigliani'nin hayatı, yaşadığı hastalık, aşkı ve Picasso ile aralarındaki rekabet tüm sanatseverleri izlemeleri için bekliyor. Sevdim.

En sevdiğim ressamlardan biri Amadeo Modigliani....Bu ölümsüz ressamı beyaz perdeye çok iyi yansıtan muhteşem bir film. "Ruhunu görebildiğim zaman, gözlerini de çizeceğim" dediği replik muhteşem ötesi 🥰

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email