Skip to content
OmahaMovie · 2025

Posts

Savaşın bir baba üzerinde bıraktığı travmayı; bunu aşamayışını, çocuklarına duygusal olarak ulaşamayışını ve ulaşsa bile artık elinden herhangi bir şey gelmeyişini iliklerime kadar hissettim. Onu yalnızca anlamadım, bir noktada hak da verdim. Çünkü bazen insan, yaşadıklarının içinden çıkabilecek kadar güçlü değildir; ne kadar isterse istesin, elinde yalnızca yaşadığı çaresizlik kalır. Galiba çaresizlik, her dilde, her koşulda ve her zamanda aynı. Dünyaya ne kadar farklı yerlerden bakarsak bakalım, insan olmanın bazı yerlerinde hepimiz aynı yerde buluşuyoruz. Film yer yer sıkıcı ilerliyormuş gibi hissettiriyor; büyük olaylara yaslanmadan, ağır ağır ilerliyor. Ama buna rağmen sonuna kadar kendini izlettiriyor. Belki de filmin gücü tam olarak burada: sana bir şey anlatmaktan çok, bir şey hissettiriyor. İngilizcemi geliştirmek için açtığım, çeviri yapmadan hissederek anladığım bir filmdi.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email