İki yaralı ruhun, birbirlerinin içinde yıllardır kaybolmuş insanı bulması. Bir suçlunun masumlaşmasını ya da bir mağdurun suçluya hayran olmasını anlatmıyor. İnsan ruhunun, bazen en beklenmedik yerde nefes alabildiğini anlatıyor. Çocuk istismarlarının büyük çoğunluğu yabancılar tarafından değil, çocuğun tanıdığı kişiler tarafından gerçekleştiriliyor. Utanması gereken kişi kendisi olmadığı halde utanç duyan yine kendisi oluyor. Mahabir'in hayatına girmesiyle birlikte ilk kez biri onun söyleyemediklerini duyuyor. Mahabir ise filmin en trajik karakteri. Çocukluğu babasının şiddetiyle şekilleniyor. Toprak sahiplerinin annesini cinsel olarak sömürmesine tanıklık ediyor. Şiddet onun için normalleşmiş bir hayat biçimi oluyor. Toplum ona hiçbir zaman merhamet göstermediği için o da hayata merhametsiz yaklaşmayı öğreniyor. “Acının zengini ya da fakiri yoktur." Mahabir ile Veera'nın yolları burada kesişiyor. Toplumsal sınıfları tamamen farklı olsa da ikisini ortaklaştıran şey travmaları oluyor. Yıllardır film hakkında yapılan en büyük yanlış yorumlardan biri, Veera'nın Mahabir'e bağlanmasını sadece Stockholm Sendromu olarak açıklamaktır. Stockholm Sendromu, rehin alınan kişinin hayatta kalabilmek için faille duygusal bağ geliştirmesi olarak tanımlanır. Veera'nın Mahabir'e bağlanmasının temel nedeni kaçırılması değildir. İlk kez biri tarafından gerçekten görülmesidir. Aynı şekilde Mahabir de Veera sayesinde ilk kez kendisini sadece bir suçlu olarak görmemeye başlıyor. Psikoloji açısından bakıldığında burada travma bağı, ortak acılar üzerinden gelişen güven ilişkisi, güvenli bağlanma ihtiyacı ve karşılıklı iyileştirici deneyim çok daha belirgin. Final sahnesi ise filmin bütün duygusal yükünü tek bir ana sığdırıyor. Veera'nın Mahabir'in ardından ismini haykırarak ağlaması sadece sevdiği adamı kaybetmesinin acısı değildir. Aynı zamanda kendisini ilk kez gerçekten anlayan, sustuğu çığlıkları duyan ve yeniden yaşamayı öğreten tek insanı kaybetmesidir. Filmin adı olan “Highway” bile başlı başına metafor. Otoyollar hiçbir yere ait değildir. Sürekli hareket halindedir. Veera da artık hiçbir yere ait değildir. Eski evine dönemiyor. Yeni bir yere de ait değildir. Bu yüzden söylediği "Beni aldığın yere geri dönmek istemiyorum, götüreceğin yere de gitmek istemiyorum. Ama bu yol hiç bitmesin." cümlesi aslında travma sonrası kimlik krizini anlatıyor. Eski benliği ölmüştür. Yeni benliği ise henüz doğmamıştır. Yol tam da bu geçiş alanıdır. Yol burada terapidir. Kaçış ve arınmadır. Kimlik arayışıdır. Hareket ettikçe Veera'nın ruhu da hareket etmeye başlıyor. Yol uzadıkça bastırdığı anılar yüzeye çıkıyor. Yol devam ettikçe korkuları azalıyor. Durdukları her şehir aslında Veera'nın ruhunun başka bir katmanını temsil ediyor. Imtiaz Ali'nin sinemasında yolculuk hiçbir zaman coğrafi değildir. Jab We Met, Rockstar, Tamasha ve Highway'de karakterler şehir değiştirmez, kimlik değiştirirler. Fiziksel hareket, ruhsal dönüşümün metaforudur. Bu yüzden filmde Himalayalar, nehirler, yollar yalnızca güzel manzaralar değildir. Veera'nın içindeki zincirlerin yavaş yavaş çözülmesini temsil ederler. Imtiaz Ali sinemasında mekanlar konuşur, yollar düşünür, sessizlik sözcüklerden daha yüksek ses çıkarır. Karakterlerini yargılamaz, anlamaya çalışır. Seyirciyi de aynı şefkatli bakış açısına davet eder. Alia Bhatt henüz 19 yaşındayken kariyerinin en cesur ve olgun performanslarından birini ortaya koyuyor. Veera'nın çocukça neşesini, kırılganlığını, korkusunu, öfkesini ve sonunda kazandığı özgüveni öyle doğal geçiriyor ki karakter hiçbir an yapay hissettirmiyor. Bugün bile Bollywood'da genç yaşta verilmiş en etkileyici performanslardan biri olarak anılmasının sebebi bu. Randeep Hooda ise tam anlamıyla devleşiyor. Mahabir karakterini klasik sert adam kalıbına sıkıştırmıyor. Bakışlarıyla, uzun sessizlikleriyle, öfkesini bastırış biçimiyle, konuşmaktan çok susarak oynadığı sahnelerle karakteri yaşayan bir insana dönüştürüyor. Bu nedenle film ilerledikçe Mahabir'i izlemiyor, onunla yaşamaya başlıyoruz.
Posts
Sıcağı sıcağına yazmaya geldim Sakin film seven biri olarak söylüyorum, manzaralar çok güzeldi Seyir zevki olan bir filmdi Yer yer yetersiz hissettirdiği yerler oldu Abartmışlar dediğim yerler oldu Ama günün sonunda izlediğime pişman olmadım Karakterler çok güzel oynamış sonlara doğru karakterleri tam olarak anlayabildim Hikayesi kimilerine tehlikeli gelmiş, doğrudur Bir kaçırılmayı normalleştirme gibi görünebilir Ama zaten sinema arada garip hikayeleri de anlatmak için yok mu? Benim bu konuya takılasım gelmedi
Etkileyici bir film. Bu filmi anlatmak zor. Bana göre film olağanüstü bir modernlik eleştirisi yapıyor. Zenginlik, lüx, gösteriş, korumacı bir hayat ve ikiyüzlü modern dünya aslında insanı özünden, fıtrattan, doğadan, gerçek iyilikten, doğallıktan ve doğru yaşamaktan nasıl koparıyor? İnsan kendisini mutlu zannettiği modern kentlerin karmaşasında neler neler kaybediyor, ruhunu kaybediyor. Yol filmlerine hayran biri olarak bu açıdan filmi çok sevdim. Ve insanın kendi içsel özgürlüğü, modern yalanların ve günahların kıskacındaki masum yüzler... Bir insanın travmalarının çözülmesi daha nasıl anlatılabilir ki? Filmin klibini daha önce bir çok kez izlemiş, şarkısını dinlemiştim ama filmi izleyince bambaşka bir şey çıktı karşıma. Acayip filmdi gerçekten. Vay arkadaş! Film bana Hamas-İsrail savaşında Hamas tarafından serbest bırakıldıktan sonra depresyona giren bayan rehine haberini hatırlattı. Hamas üyeleri rehine kıza o kadar iyi davranmışlar ki kız serbest bırakılıp evine döndükten sonra acaba ben çok mu çirkinim çok mu yetersizim, neden bana tecavüz etmediler, işkence etmediler diye depresyona girmişti. Çünkü gördü ki kendisini kaçıranlar kendi ailesi ve çevresinden daha merhametli, daha dürüst. Bu film de de kızın yaşadığı benzer bir duygu.
Mentalitetin insan həyatına nə qədər təsir etdiyini göstərən bir film idi. İzlənilməlidi...
- Veera, dışarı çıktığında dikkatli ol. Yabancılar kötüdür. Bir kız daima dikkatli olmalı. Neden evin içinde de dikkatli olmam gerektiğini söylemedin? Kendimi sizlerden de korumam gerektiğini. Neden hiç söylemedin? Burada çok korumasızdım. Kendi evimin içinde. 8/10
əla film idi ama əmisinin cəzasız qalması sinirlərimi pozdu
Hıçkıra hıçkıra nefesim gidene kadar ağladığım tek dizi. Ben hayatımda bu kadar naif bir aşk görmedim. Ve kızın yaşadıklarını binlerce genç kızın çocuğun gerçekten yaşaması o kadar kötü ki. Yani o kadar içten bir filmdi ki Şöyle söyleyeyim bir ay etkisinden çıkamadım. Sadece izlediğime o yüzden pişman oldum. Etkisi bende uzun oldu. Ama yine de 10000/10
Highway 🖤 Bir akşam hava almak için hapsolduğu malikanesinden ayrılan Veera, bir anda kendisini bir çatışmanın içerisinde bulur ve ardından kaçırılır. Mahabir Bhati adındaki genç adam ekibiyle birlikte ülkenin en zengin adamlarından birinin kızını kaçırdığının farkında değildir ancak bir süre sonra Veera’nın kim olduğunu öğrendiğinde iş işten geçecek, kızı fidye için kullanmak zorunda kalacaktır. Kamyonetiyle birlikte sanki uzun bir yolculuktaymış gibi seyir zevki veren bu film, uçsuz bucaksız Hindistan’ın pek çok farklı kültüre ev sahipliği yapan topraklarında hem arka plandaki yaşamların, yaşayışların değiştiğine hem de karakterlerin iç dünyalarındaki değişime şahitlik etmemizi sağlıyor. Mahabir Bhati ve Veera bu kaçış yolculuğunda birbirlerini tanıyacak, birbirlerinin hikayelerine dahil olacaklardır 🖤 İki baş karakterimizin hikayeleri de öyle güzel işleniyor ki etkilenmemek elde olmuyor. Ah canlarım 🌼 Kamyonette şarkı açıp da Veera'nın dans ettiği sahne 💜 Veera'nın o çığlığı 🖤 Mahabir'in ayakkabısını dikerken Veera'nın arkadan yaklaşarak ses çıkarması üzerine verdiği tepki 😄 Mahabir'in annesinin müziği 🌼 Ve filmin müzikleri 🖤🖤 Artık bende bir dağı seçip benim diyeceğim 🧡 Unutmadan, film gerçekten güzel detaylarla dolu bir yapıt. Replikler oldukça mesaj verici. Ve etkileyici. Alıntılar; -Bir kurşun bir adamı bitirmeye yeter,değil mi? İki tane Biri vurulanın Diğeri vuranın -Seç istediğin bir dağı. Hepsi bizim. Ne zaman gelirsen gel hep burada olurlar. -Biz biriz. Ah benim yoldaşım.. İzlemeniz dileğiyle... 🖤
Alia bhatt ın izlediğim ilk filmiydi. Çok popüler olan bir filmiydi. Konusu ise maddi durumu çok iyi bir babası olan ve nişanlanacak iken kaçırıldığı adama aşık olmasını anlatıyor. Tabi burda lük diye anlattım ama olayın daha farklı bir bakış açıları var . İzleyin sarıyor
ALLAH 'ım çok güzellerdi ya çok beyendim filmi sıkılmadan izledim ne ara bitti anlamadım bişe sonu böyle olmamalıydı 🥺






