Ratings
Categories
Country
More
- Director:
- Özcan Alper
- Duration:
- 1 Hour 39 Minute
- IMDb
- tt1330591
Description
Arrested while a student in university, Yusuf is released from prison after ten years. He returns home and is welcomed by his sick and elderly mother. Soon he will meet Eka, a beautiful Georgian girl who is a sex worker, and love becomes a final desperate attempt to grasp life and elude loneliness.
Comments
- Merve
Bu yıl sonbahar bitmeden izledim sonunda. Sinematografisi harikaydı. Sonbahar mevsimini öyle güzel yansıtmış ki... Herkesin beğeneceği bir film değil biraz monoton ilerliyor. Ama filmin o köy atmosferi için bile izlenir. "Biliyor musun, sen şimdiki zamanda yaşamıyorsun sanki. Rus romanlarından kaçmış gibisin..."
- 🇹🇷
“Yarım kalmışlık” İnsanın en büyük kaybı bazen sahip olduklarını yitirmesi değil, yaşayabileceği hayatı hiç yaşayamamasıdır. Film baştan sona dingin bir tempoda ilerledi. Bu tarz yapımları seviyorum. Bana biraz Zeki Demirkubuz havası verdi. Heyecan arıyor ya da sürükleyici bir film izlemek istiyorsanız listenizden çıkarabilirsiniz. ⭐️7⭐️
- SSSpoiler alert
- the leftover
Geçen bir arkadaşla oturduğumuzda bu harika filmin konusu geçti. Rüyamda ölümü gördüğüm bir sonbahar sabahına uyandım şimdi ve yine aklıma geldi. Ayşenur Kolivar'ın film için bestelediği müzikler, kartpostal gibi film sahneleri, derin sessizlikler, derin bakışlar, çaresizlikler, bir ömrün son baharı... Müthiş bir Özcan Alper filmi. EYLÜL SONU Günler kısaldı... Kanlıca'nın ihtiyarları Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları. Yalnız bu semti sevmek için ömrümüz kısa... Yazlar yavaşça bitmese, günler kısalmasa... İçtik bu nâdir içki'yi yıllarca kanmadık... Bir böyle zevke tek bir ömür yetmiyor, yazık! Ölmek kaderde var, bize ürküntü vermiyor; Lâkin vatandan ayrılışın ıztırâbı zor. Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sâhile, Bitmez bir özleyiştir, ölümden beter bile.
- elif🌟
uzun bi süre bu filmi düsünecegim sanirim.. bittikten sonra boş duvar izletti. manchester by the sea gel de depresyon gör
- 𓂀
"Ne yapalım, hayattan bizim payımıza da bu düştü ama hiçbir şey boşuna değildi. Yine yaşanması gerekiyorsa yine yaşarız anasını satayım." Politik krizlerin yaşandığı 90'lı yıllarda 10 yıl hapis yattıktan sonra annesinin yanına ölümünü beklemek için dönen -ciğerleri zayıflamış- Yusuf'un hikâyesi. Aslında Yusuf'un hikâyesini değil, duygu ve düşünce dünyasını izliyoruz ve ucundan da onun gibi olan birkaç insanı. Bu dünya, izlerken bana hiç yabancı gelmedi ya da anlaşılamaz bir duygu yoğunluğu yoktu diyebilirim. Birçoğumuz Yusuf'la aynı yollardan gitmiyoruz ama bir noktada herkes onun gibi hissediyor. Belki de tam o pes etme noktasına geliyoruz ama bir fark var; Yusuf o noktaya gelmemişti, zaten o noktadaydı. Yusuf'taki kabullenişti, ileriye gitmiyordu ama gerilemiyordu da. Sadece yaşıyordu. Herkes "sadece yaşamayı" beceremeyebilir. Kimisi çoktan yaşadığını sonlandırma peşindedir kimisi de hayalperestlikle bastırır ama gerçek kaçınılmazdır. Neyse, daha fazla düşünce aktarımı yapmak istemiyorum. Filmde geçen tüm duygu, his ve düşünceler Karadeniz'in doğallıyla ifade ediliyor. Son sahneyi saymazsak müzik dahi yok, her şey basit görsellikte mevcut. Dalgalar limana çarptıkça biz de Yusuf'un ruhsal dalgalanışı gördük, Yusuf uyurken bir kenara konan kargalarla ölümün geri sayımını başlattık vs. vs. bu filmde hiçbir şey seyirciye yabancı değildi. Bana Zeki Demirkubuz filmlerini anımsattı ama onlardan daha çok beğendim, Onur Saylak bu filmi gerçekten taşıyabilmiş. Teşekkürler Özcan Alper. 🍁 7/10 🍁
- Leyla Deli
Savrulmuşluğun hikayesi. Hayatın bazen hiçbir yere varmaması can sıkıcı.
- Ahmet
Daha önce de düşük bütçeli hatta tek ortamda geçen filmler izledim ama bu film kadar kalitesiz hissettirmedi. 10 sene sonunda hapisten çıkan Metinin hikayesini konu alıyor. Kimsenin tamamen kötü olmadığına dikkat çekiyor. Arabayı köşeye çekip bağırma sahnesi çok ikonikti. Bir tane gece gün batımı sahnesinde sadece 2 siyah siliüet gözüküyordu inanılmaz kalitesiz hissettirdi. Buna benzer çekim hataları birçok sahne de tekrarlanmış.Karga metaforu ile ölümü bagdaştırmaktan daha fazlasına ihtiyaç var bu filmin iyi olabilmesi için. Bana hitap etmese de izledim durağan film sevenler şans verebilir. Film çekim süresi 6 haftaymış o kadar belli oluyor ki birde 2008 yapımı bir film. O dönemin filmlerine göre kıyaslayınca kendi türünde bile olsa geride kalmış bir yapım. Filmdeki az sayıda anlamlı cümleden biri; 'Hayattan bize düşen pay bu..."
- Merve🌱
Yusuf gerçekten de rus romanlarından kaçmış gibi. Eka o kadar hüzünlü o kadar güzel ki çok yakışmış filme. Onur Saylak da gerçekten çok yakışıklıymış gençliğinde. Bence filmi en gerçekçi kılan yaşlı annesinin hüznü, yusufla hemşince dilindeki konuşmaları. Film tamamen buhranlı bir atmosferde; karakterler, diyalogları... Acayip içinde hissettirdi. Film değil sanki gerçek ya gerçek; Dağlar, karadenizin hırçın dalgaları, ağaçlar, uzak manzaralar, kargalar, düşen yapraklar, mevsimlerin geçişi, yavaş yavaş ölen insanlar, bir avuç köylü... Çekim açılarını kompozisyonları da gerçekten dikkatle izledim ve beğendim. Doktor Yusufa daha ilk sahnelerde ciğerlerinin iflas ettiğini söylüyor. Bu sebeple yusufun pek de ömrünün olmayacağı bilgisi spoiler olarak kabul etmeye gerek yok diye kabul ederek yorumlayacağım. Kadın karakterle ilişkisi bu sebepten belki de pek yoğun verilmedi. Zaten baharı göremeyecekti belki Yusuf... Hüngür hüngür ağlamadım ama sürekli gözlerim yaşardı, filmi durdurup sindirdim düşündüm; empati kurdukça geçen zamana, gençliğine, annesine, yaşamının son demlerine aktı yaşlarım. Film bittiğinde boğazım düğüm, gözyaşlarım istemsizce akıyordu. Çok depresifken izlemeyin bence iyice kaybolursunuz. Bir de filmin konusunu bir yerde Yusuf ve Eka'nın yaşadığı romantik ilişki olarak vs diye özetliyorsa inanmayın. Aksine karakterler içe dönük çok şey paylaşmadılar ve teması aşk falan da değil öyle, aralarında melankolik bir bağ oluşuyor sadece. Bir süre bu filmin yasını tutacağım.
- zelda_Spoiler alert



