Gal Gadot’nun başrolünde yer aldığı The Runner, baştan sona tek bir ritim üzerine kurulu olarak ilerliyor. Kaçırılan oğlunu kurtarmak için Londra sokaklarında bir sesin direktifleriyle durmaksızın koşan başarılı bir avukatın zamana karşı mücadelesi. Gerçek zamanlı kedi fare oyunlarını andıran bi yapıyla ilerliyor. Film müzikleri ile de nabzı hep yuksek tutuyor sanki siz kosuyormussunuz gibi hafif gerilim aksiyon ve ters köşe severler koşsun gelsin 😁
Posts
51/ Başta “nereye bağlanacak bu?” dedirten, ilerledikçe sizi hikâyenin içine çeken bir film. Azim, zekâ ve çabanın aynı hikâyede buluştuğu; bir annenin, bir kadının mücadelesine yakından tanıklık ettiğimiz etkileyici bir yolculuk. Ama asıl mesele finalde… Film bittiğinde sadece şaşırmıyorsunuz; başından beri izlediğiniz her şeyi zihninizde yeniden kuruyorsunuz. Bazı finaller hikâyeyi bitirmez, filmi baştan izletir.
The Runner 13.09.26 - Avukat Maia’nın oğlu Noah kaçırılır ve kurtulması karşılığında önemli tanık Tafa’yı öldürmesini ister. Kaçıran adamın talimatlarını koşarak gerçekleştiren Maia sonunda Tafa’yı vurmuş gibi yapar, aslında polisle birlikte sahte bir cinayet planı hazırlamıştır, hem Tafa'yı hem oğlunu kurtarır, adam yakalanır ve Tafa’nın ifadesiyle suç örgütünün davası devam eder.
Bu zamana kadar 1.5k'dan fazla film izledim ama bu film benim için en önemlisi olarak kalacak. Çünkü ben o anneyim. O kadar ağladım ki. O glukagon yapmaya çalıştığı sahne... Ne yazsam anlatamam.
Çok hoşuma giden bir filmdi, basit bitti ama güzeldi
İnsan yürürken ve koşarken daha iyi düşünür kafası daha iyi çalışır derler. Murakaminin "Koşmasaydım yazamazdım" adlı kitabıda bunun kanıtı gibidir. Bu filmdede zaten çok zeki olan koşucumuz 2x düşünür ve son sahnede düşmanı mat eder.
Gal gadot var diye başladım film 84 dakika zaten başta klasik bir film izleyeceğimi düşündüm ama sonu baya baya güzel bağlandı , boş vakite izlenecek güzel bir film .






