Bir film ne kadar farklı olabilir sorusunun yanıtı bu film. Çok deneysel ve büyük ihtimalle türünün tek örneği olan bir yapım. Ekran 4'e bölünüyor, her ekranda farklı bir görüntü oynuyor ama hepsi birbirine bağlanıyor. Ortada dialog anlamında bir senaryo yok oyuncuların doğaçlaması üzerine ilerliyor. Senarist hikayeyi belirlemiş gerisini oyunculara bırakmış. Her şeyi de senaristen beklememek lazım 😀 4 ekranda da kamera hiç kesilmiyor bütün film plan sekans tekniği ile çekilmiş. İzlerken kafa karıştırıyor. Sesler üst üste biniyor, hangisine odaklanacağınızı şaşırıyorsunuz. İzleyici olarak pek bir şey ifade etmiyor. Ama bir sinemacı olarak çekim tekniği alkışı hak ediyor. Not: Bu filmin kurgusunu yapan kişinin akıl ve göz sağlığının yerinde olduğunu umut ediyorum.
