Robyn Davidson'ın 2.700 kilometrelik Avustralya çölü yürüyüşünü anlatan bu film gerçek bir meydan okumanın sonucudur. Bazı insanlar gidip bir hikaye yazar. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Neden? Film boyunca herkes Robyn’e neden böyle tehlikeli bir işe kalkıştığını sorar. Robyn ise tatmin edici bir cevap vermez. Bu sessizlik, aslında bir nevi Nietzscheyen bir tavırdır. Robyn, toplumun ona biçtiği rollerden, mülkiyet ilişkilerinden ve "ev-iş-aile" kıskacından kurtulmak için çölün "hiçliğine" sığınır. Onun için çöl, üzerine yeni bir kimlik yazabileceği boş bir kağıt gibidir. Çölün sessizliği, medeniyetin gürültüsünden daha dürüsttür. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Fotoğrafçı ve Gözetlenme Robyn yalnız kalmak isterken, yolculuğunu finanse etmek için National Geographic ile anlaşmak ve bir fotoğrafçının periyodik ziyaretlerine katlanmak zorunda kalır. Fotoğrafçı, medeniyeti ve izleyiciyi temsil eder. Robyn’in en saf haliyle yaşamak istediği bu deneyim, fotoğrafçının lensi aracılığıyla bir meta'ya; habere, fotoğrafa dönüşür. Bu, modern insanın en büyük trajedisidir: Gerçek bir deneyim yaşamak istersiniz ama onu belgelediğiniz (veya başkalarına sunduğunuz) an, deneyimin o saflığı bozulur. Robyn’in fotoğrafçıya duyduğu öfke, mahremiyetinin, varoluşunun işgal edilmesine duyduğu öfkedir. Özgür ve kendi olmasına engel olunmasına katlanamaz. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Filmin sonunda Robyn okyanusa ulaşır ve kıyafetlerinden arınarak suya girer. Bu bir vaftiz törenidir. Yolculuk bitmiştir, ancak Robyn artık yolculuğa başlayan kişi değildir. Çölün sıcaklığı ve tozundan sonra okyanusun serinliği, ruhsal bir temizlenmeyi simgeler. Ancak film şu acı gerçeği fısıldar: Medeniyete geri dönecektir ama oraya asla tam olarak ait değildir. Tracks, aslında bir "kendini bulma" hikayesinden ziyade, "kendini kaybetme" hikayesidir. Robyn Davidson, ancak her şeyini kaybettiğinde gerçekten özgürleşir. Kendimden bir kesit olarak: Geceleri herkes uyurken ben yıldızları izlerim. Çatıda, tek başıma olduğum o an, karanlık bir kar örtüsü gibi örttüğünde her gereksiz dikkat dağıtıcı detayı, o zaman görmeye başlarım. Işıkla kör eder birçoğu kendini ve hayatını bağımlı bir zombi gibi "yaşar". Ben öze ve gerçek olana ulaşmak için karanlıkta ararım güzel olanı. Gerçek olanı. Çünkü güzel, gerçek olan ilgi beklemez.
Posts
şüphesiz herkese hitap etmeyen bir film. Ama bir şekilde yola çıkmaya maceraya kendine meydan okumaya meraklı herhangi birinin çok beğeneceği bir film. Ronbyn’in bu macerayı gerçekleştirme isteği aslında bir çoğumuzun da yaşadığı sebeplerden kaynaklanıyor. Filmin başında söylediği bir şey var: “ esasında şehirdeki hayat beni boğuyordu. Monotonluğuyla, isteksiz olduğum ve yarım bıraktığım iş ve okul tecrübelerimle… Ayrıca artık kendi neslimin, cinsiyetimin ve sınıfımın rahatına düşkünlüğünden doğan aşırı kırılganlıktan bunalmıştım artık. Harekete geçme kararı kendi içinde saklıydıbir yerde uzun süre sıkışıp kalınca olduğun yerden bir el bombası fırlatıp zıplamak ve dua etmek gerektiğine inanırım.” Bu ve benzeri sebeplerle bir çok insanda her şeyi bırakıp gitme duygusu olduğuna inanıyorum ama bir çok kişi böyle bir maceraya atılmıyor. Ya yaşadığımız hayatın konforunu terk edememekten ya da yolda olmaktan korkmaktan. Benim için güzel filmdi.
Robyn Davidson ismini ilk defa bu filmle birlikte duydum. 2700 km çöl yolunu yürüyerek geçmesi takdire şayan. Robyn'e bu ünü getirmesinde en büyük etken olan develer. Tavsiye ederim güzel filmdi.
♥️Belgesel tadında ve ödüllü bir film. Film, gerçek hayatta yaşadığı anıları kaleme alan kadının ;kitabından esinlenilmiştir. Film de büyük maceralar bizi beklemesede çölün güzel manzaralarını, vahşi doğasını ve dönemin siyasi yapısını eleştirel tarzda dramatize ederek bizlere sunuyor :) 💫🌼💝
Bazı değerler vardır.yaşamadan göremez hissedemessiniz.insanlık başını alıp gitsede geriye bakmazsısın bazen kendisiyle yüzleşmesi gerek insanın neyim nerdeyim ve ne olucam diye ? )insan oğlu geçmişini hatırlar ama geleceğini göremez bakalım önümüzde hayat bize daha ne süprizler sunacak... (Güzel hisli bir film..
gerçek bir hikayeden uyarlanmış. “bu yolculuk, bir maceradan çok bir şeylerin başarılması veya ıspatlanmasını hedefliyor. insanlar bana bunu neden yaptığımı sorduklarında onlara genellikle ‘neden yapmayayım ki?’ diyorum.” 6/10





