AŞKA AÇ OLMAK AMA ONUN GETİRECEĞİ ACIDAN ÖLESİYE KORKMAK Filmde işlenen teknoloji, bir mucize olarak değil, duygusal korkaklıklarımızın bir sığınağı olarak konumlandırılmış. Üretilen sentetikler ve yapay aşk ilaçları; insanın reddedilme, terk edilme ve kırılma riskine karşı geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır. Gerçek bir insanın belirsizliğiyle yüzleşmek yerine, programlanmış ve sonu öngörülebilir bir "simülasyonu" seçmek, düpedüz incinmekten kaçmaktır. Risk yoksa, otantiklik de yoktur.
Posts
Ewan McGregor and Theo James at the same time? loving this 😻
Film, yapay zekâ ile insanlar arasındaki ilişkiyi duygusal bir perspektiften ele alarak, aşkın sadece biyolojik bir süreç mi yoksa daha derin bir bağ mı olduğunu düşündürtüyor. Görsel atmosferi etkileyici, müzikleri melankolik ve sakin bir tempo ile ilerleyen bir hikâyesi var. Ancak bazı izleyiciler için fazla durağan ya da duygusal yoğunluğu yeterince güçlü olmayabilir. Eğer derinlikli ve felsefi bir aşk hikâyesi arıyorsan, Zoe hoşuna gidebilir.
Merhabalar 👋 Yapay zeka konulu bir film.Bir insan ve yapay zekayla oluşturulmuş insan arasındaki olayları görüyorsunuz.Bunları üretme amaçları insanların yalnızlıklarına çözüm bulma,sentetik dostlar yaratmak.Çok sakin ilerliyor.Bende zaten aksiyon sever değilim ancak baya sakin ilerliyor.Ama sıkıcı bir sakinlik değil,sürükletiyor bir şekilde.Sadece bir kaç yerde sıkılmışımdır o kadar.Onun dışında konuyu,ilerlemeyi beğendim. Cole,yapay zeka ile robot üreten biri.İlk sentetik robot Zoe,yıllardır onunla birlikte çalışır.Ancak Zoe bile kendisinin robot olduğunu bilmez.Bir gün Cole bunu ona söylemek zorunda kalır,o zaman olaylar başlar. Sonda gözyaşının akmasının sebebini anlamadım.Onda bu özellik yok iken.Acaba kendini insan olarak kabul ettiği için artık bir insana mı dönüştü? Ne hissedersek o muyuz gerçekten de? Spoiler Sonda Ash ile birşeyler oldu ama anlamadım.Ben Ash'e şans vermesini çok istedim,Cole'dan iyi olduğu kesin. Puan:7/10 ⚠️UYARI⚠️Cinsellik var.
Yapay zekanın(AI) aşkı ve insan duygularını nasıl etkileyebileceğini araştıran bir bilim kurgu ve romantik dram filmi. Hikaye Cole ve Zoe karakterleri etrafında dönüyor. İkisi, insan benzeri yapay zekalar geliştiren bir şirkette çalışıyor ve bu süreçte kendileri de aşkı yeniden keşfediyorlar. Filmde, AI larin insan benzeri duygular geliştirebilme kapasitesi ele alınırken, gerçek aşkın ne olduğu ve insan deneyiminin temel unsurları irdeleniyor. Genel anlamda gelecekteki toplumların duygusal ilişkiler ve teknolojik ilerlemelerle nasıl başa çıkacağını sorguluyor. Filmde, yapay zekalarin insan duygularını taklit edebilme yeteneği, Alan Turing'in 1950'lerde ortaya attığı "Turing Testi" ile alakalıdır. Turing Testi, bir makinenin insan gibi davranıp davranamayacağını değerlendiren bir yöntemdir ve filmdeki yapay zekaların duygusal yetenekleri bu testin de ötesine geçiyor. Filmin temposunu yavaş ve ağır bulabilirsiniz. Yer yer tahmin edilebilir ve klişe unsurlar da içeriyor. Bilim kurgu severler için bazı bilimsel açıklamalar yetersiz ve yüzeysel kalıyor. Genel anlamda izlenebilir ve pişman olmayacağınız bir film olabilir. Üzerine düşünmeyi ve sorgulamayi seviyorsanız bir şans verebilirsiniz.
Yapay zeka konulu filmler dikkatimi çekmiştir. Bu film fazlasıyla sakin ilerliyor ama işleyişiyle filme odaklanırsanız izlettiriyor. Filmde bazı yerler dağınık verilmişti, bu yüzden izleyiciye anlam araması için boşluklar konulmuş.Sentetiklerin cinsel pazarda kullanılması beni şaşırtan bir nokta oldu. Acaba günümüzde böyle olsaydı ne olurdu? diye düşünmedim değil. Cole, oluşturduğu bir sistem olan Zoe'ye aşık olmadı, zaten eşi tarafından aldatılınca düşüncelerindeki, hislerindeki tahribatı onarmak istedi.Zoe ise birinin acı anılarını almıştı.Cole, anlasabilcegini düşünerek fırsat bildi diye düşünüyorum ve böylece sevgi ihtiyaçlarını giderdiler. Bu film saf ve temiz izlenim verdi bana. Şimdi bu çağda da insanlar uzaktan konuşuyor dahi olsa aradıkları hisleri devreye girmiyor mu? Aslında hepimiz ilk hisleri sonra muhatabını hatırlamıyor muyuz? İşte tam olarak böyle düşündürttü.
Filmin gelecekteki insan-yapay zeka ilişkilerini konu alması ve bu konuda derinlemesine düşünmesi yaratıcı bir konsepte sahip. Ewan McGregor, Léa Seydoux ve diğer oyuncuların performansları oldukça etkileyici, karakterlerin duygusal giriftleri başarılı bir şekilde yansıtmışlar. Film, gelecekteki dünyayı ve yapay zeka teknolojilerini görsel olarak etkileyici bir şekilde tasvir ediyor. İnsanlık, teknoloji ve duygusal bağlar gibi temalar üzerinde düşünmeyi sağlayan ve izleyiciyi tartışmaya teşvik eden bir film.
İkili insan ilişkilerini nasıl kurarız? Arkadaşlıktan dostluğa, oradan da sevgililik aşamasına nasıl geçeriz? Nasıl severiz, neden kıskanırız? Sevdiğimizin üzüntüsünden neden üzülürüz? Ve bütün bu duygu dünyasının hormanlarla nasıl bir ilişkisi olabilir? Esasen bu soruların üzerine kurulan senaryonun elindeki ‘bilimsel’ malzeme aslında gayet çekici, bilimkurgu yönü iyi işlendiğinde iddialı bir film gayet söz konusu olabilir. Bakınız Spike Jonze imzalı Aşk (Her) filmi bu açıdan En İyi Orijinal Senaryo Oscarına uzanmış bir örnek. Fakat künyesinde ‘bilim-kurgu’ türüne ait olduğunu yazan Zoe maalesef bu noktada fena çuvallıyor.
Ne zaman bu mümkün olacak? Ne zaman istediğimiz insanı oluşturabiliriz ki? Dış görünüş olarak insan formunda ve kendini insan zannetmesiyle bence birçok sorun çözülüyor. Zamanı ileri sarsam da bunun mümkün olabildiği döneme gidebilsem keşke insanlarla olmuyor 😂 Tam istenilen insanı bulmak bence imkansız varlığı bile meçhul
Sakin ilerliyor. Durağan çoğu yerde de sıkıcı buldum. Üretilen ilacı pazarlasalar alıcısı çok olur. Daha az yalnız hissettiriyor cümlesinin altında verilen mesajını sevdim. Onun dışında hiç beğenmedim. Ne romantik yönü ne bilim kurgu kısmını beğenmedim








