kadının çok rahat objeleştirilebildiği ve hayatın bir erkek gözünden aktığı bir dünyanın tam tersini izliyoruz. bu sefer olayların başında bir "kadın" var. kadın değerlendiriyor, kadın anlatıyor, kadın istiyor; arzulayan kişi o, özgür olan o... ataerkil sistemde bir orospu ve sürtük olmayı umursamıyor. bu sefer kadın mükemmel ve iyi olmak zorunda değil; bencil, karmaşık, kırılgan bir şekilde de var. ve erkek figürü artık yalnızca kadın arzusuna hizmet eden, nesneleştirilmiş bir parodiye dönüşmüştür. 5/5 “Bence sen hepimizden daha iyi sevmeyi biliyorsun. O yüzden hepsi bu kadar acı veriyor sana.” "Seni seviyorum. / Geçer."
Posts
cok guzeldi onunla o kadar icsellestim ki yani ilk sezon cok uzuldum 2. sezon daha da uzuldum sonda papaz efendinin dedigi seye bi anda agladim cok garipti arkadasim sen cok etkileniyon dedi aslinda aglamicaktim da agladim iste baya guzeldi zeki arkun ayriliyoruz dinleyerek vibelamanizi cok isterdim
Fleabag, ilk bakışta kendisiyle dalga geçen, hiçbir şeyi ciddiye almayan, cinselliği ve mizahı hayatının merkezine koymuş bir kadının hikâyesi gibi görünüyor. Ama aslında bütün dizi, yas tutmayı bilmeyen, suçluluk duygusuyla yaşayan ve sevilmek isteyen bir kadının hikâyesi.
neden ağlıyorum ki şimdi ben? ilk sezonu izlerken bomboş vakit öldürmelik bir dizi sanıp öylesine izlemiştim fakat karakterin ikinci sezonki gelişimi beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. yaptığı hataların farkındaydı ve bu farkındalığın getirdiği acı çok büyüktü. acılarından kaçmak içinse cinselliği bir sığınak olarak kullanıyordu. evet, kimi zaman sadece basit bir fahişeydi ama neden öyle davrandığını anlayabiliyordum. onunla hiçbir benzerliğimiz olmamasına rağmen kendimi onun yerine koyup duruyordum. yaşadığı her şeyi sanki kendim yaşamışım gibi panikledim, ağladım ve güldüm. tabii bunun sebebinde karakterin dördüncü duvarı yıkıp durması da vardı. sadece bir dizi izlemiyordum, olayları onunla birlikte yaşıyordum. ve o papaz... sanki tanrıyla evli bir adama aşık olmuş gibi hissettim kendimi. karşılıklı ama ulaşılamaz olan o aşk canımı yaktı, istemeden gözlerim doldu. imkansız olduğunu biliyordum ama o mutlu sonun gerçek olmasını istemeden edemedim.
Ağlamak istiyorum. Hiç durmadan. Martin'in suratına inen o yumruk hepimizin yumruğuydu... Muhteşem bir andı. "Bence sevmesini hepimizden daha iyi biliyorsun. O yüzden her sey bu kadar aci geliyor." İzlemek için geç kalmışımm.
Nasıl yarım saatin altında olup bu kadar mükemmel olabilirsin??? Dizi aslında Fleabag adında bir kadının 4. duvarı kırarak direkt bize yasamini, dusuncelerini aktarması ile ilerliyor. Dizi zaten harika. Hem dehset kısa hem de cok akıcı ama bence dizinin sizi zamanında yakalaması lazım. Diziye birkac yil once baslamak istedim, 1. bolumde birakmistim, hic icine cekmemisti ama simdi bir bucuk gunde bitirdim ve tekrar tekrar izlemek istedigim bir yapım oldu. Yapanların eline saglık. Dizi hakkında diyeceklerim elestiriden çok teorisel ve merak uzerine. Öncelikle dizide kimse ana karaktere yani Fleabag'e adıyla hitap etmiyor, aslında bu sadece onunla da kalmiyor, Boo, Claire, Martin ve bir iki karakter harici kimsenin adı geçmiyor. Bunun sebebini de redditte bir kullanıcı zaten Flea'nın dusuncelerini seyirciye 4. duvarı kırarak aktarmasından kaynaklı oldugunu yazmıs. Bir digeri de Priest'in 4. duvarı yarı kırması. Hani kızın nereye gittigini bilmese de, bizle konustugunun ve zihninin o andan koptugunu anlayabiliyor, bunu ben başta Fleabag'in onu gerçekten sevmesinden kaynaklı oldugunu dusunmustum, hani o kadar seviyor ki, ördüğü duvarı bile kırabiliyor. Bu yine redditte aslında Priestin tanrı ile olan ilişkisi aslında fleabagin bizimle olan ilişkisine benzer oldugundan kaynaklı denmis. bir başka kullanıcı da şöyle açıklıyor -ve aslında çok mantıklı: fleabag in annesinin cenaze sahnesinde ve boo ile olan çoğu anı-sahnesinde bizimle konustugunu hic gormuyoruz, cunku annesinin sevgisini boo'ya veriyor ve boo oldugunde kendine duvarlar oruyor-bizimle konusuyor, o iki sevgiyi de kimseye veremez hale geliyor, ancak peder ile tanistiginda o iki sevgiyi de ona veriyor, zaten cogu sahnesinde bizimle konusmuyor, anda kalmaya calısıyor, ancak pederle olan yakınlıgı, bu duvarları adamın fark etmesine sebebiyet veriyor. Ve bence bu teori daha mantikli, cunku pederin tanrıdan cok, flea ile olan yakınlıgından kırılması daha hoş. ayrıca dizinin ve kızımızın adının fleabag olmasının sebebi hem dizinin yazarı, hem de oyuncusu olan Phoebe'nin cocukluk lakabi olmasıymıs. bunu da araya katayım dedim. dizi muazzamdi sıkılırsanız umudu kesmeyin, vakti gelince o sizi tekrar bulacaktır. "Love is awful. It’s awful. It’s painful. It’s frightening. It makes you doubt yourself, judge yourself, distance yourself from the other people in your life. It makes you selfish. It makes you creepy, makes you obsessed with your hair, makes you cruel, makes you say and do things you never thought you would do. It’s all any of us want, and it’s hell when we get there. So no wonder it’s something we don’t want to do on our own. I was taught if we’re born with love then life is about choosing the right place to put it. People talk about that a lot, feeling right, when it feels right it’s easy. But I’m not sure that’s true. It takes strength to know what’s right. And love isn’t something that weak people do. Being a romantic takes a hell of a lot of hope. I think what they mean is, when you find somebody that you love, it feels like hope." 19.10.26
Ekranda bana bakan yüzünü özleyeceğim.Kara mizah toplumda oynamak zorunda kaldığımız rollere karşı biraz olsun gazımızı alıyor.12 bölümlük harika bir eser.
"Seni seviyorum" "Geçer" --- "Bence sevmeyi hepimizden daha iyi biliyorsun. Bu kadar acı verici bulman da bu yüzden." --- Cinsellik bağımlısı, arkadaşının ölümünden kendini sorumlu tutan yalnızlık hissine boğulmuş çatlak bir ruh haliyle bütün bunlarla baş etmeye çalışan bir kadın... Baş rol kadının seyirci ile birebir iletişim kurması fikri güzel ama arada diyaloglar karışıyor. Dizinin bölümlerinin kısa olması izlemeyi kolaylaştırıyor. Birkaç günde bitirilebilecek güzel bir dizi.
☘️Ya herkes biraz böyle hissediyor ve sadece bundan bahsetmiyorlar ya da sadece ben yapayalnızım ☘️Sahip olduğumuz tek şey insanlardır Bitirdikten sonra o kadar hüzünlendim ki sondaki durak sahnesinde fleabagın o yalnızlığını içimde hissettim Papaz o kadar komik yakışıklı ve sempatik birisi ki keşke bu kadar işkolik olmasaymıs onları birlikte izlemeyi çok isterdim Onun dışında bazı diyaloglarda o kadar tanıdık hissettirdi ki bazılarını paylaşayım Nikah sahnesinde pederin yaptıgı konusma "aşkla ilgili özgün bir şey söylemenin kolay olmadığını fark ettim, ama şansımı denedim. aşk berbat bir şey. berbat. acı verici. dehşet verici. onun yüzünden kendinden şüphe ediyor, kendini yargılıyorsun. etrafındakilerden uzaklaşıyorsun. bencilleşiyorsun. ürkütücü biri oluyorsun! saçınla kafayı bozuyorsun. seni acımasız biri yapıyor. hiç söylemeyeceğin şeyleri söyletiyor ve yaptırıyor. tek istediğimiz o ve elde edince canımıza okuyor. onu tek başımıza yaşamak istemememize şaşırmamak lazım. içimizde sevgiyle doğarız ve onu nereye yönlendireceğimizi yaşayarak öğreniriz. hislerden bahsedildiğini çok duyarsınız. "doğru olanı hissetmek kolaydır." katılmıyorum! insan doğruyu bulmak için güçlü olmalı. aşk zayıf insanlara göre değil. "romantik olmak umut etmeyi gerektirir." bence anlatılmak istenen, sevecek birini bulduğunuzda umutlandığınızdır." Günah çıkarma sahnesindeki şu diyalog “birinin her sabah ne giyeceğimi söylemesini istiyorum. birinin ne yiyeceğimi söylemesini istiyorum. neyi seveceğimi. neyden nefret edeceğimi. neye sinirleneceğimi. neyi dinleyeceğimi. hangi müzik grubunu seveceğimi. ne için bilet alacağımı. ne hakkında şaka yapacağımı. ne hakkında şaka yapmayacağımı. birinin bana neye inanacağımı söylemesini istiyorum. kime oy vereceğimi ve kimi seveceğimi ve bunu onlara… nasıl söyleyeceğimi. sadece, birinin hayatımı nasıl yaşayacağımı söylemesini istiyorum peder, çünkü sanırım şu ana kadar hep yanlış yaşıyordum…”
Önüne gelen her erkekle yatıp sonunda gerçek aşkı buldum bir de bununla yatayım diyen abla seni unutacağım...









