Hemen hemen her şeyin yolunda gittiği (seks dışında) güzel bir aile tablosu görüyoruz. Kadının terapist adamın ögretmen olmasıyla da ilgimi çekmeye başlıyor. Birbirlerini daha doyumlu bir seks için aldatmaya karar veriyorlar ama duygusal bir bağ kurulmayacağı konusunda da anlaşıyorlar. İzlerken garip geliyor hâlâ gelmekte. İşler çığrından çıkıyor ve adam evi terk ediyor eşini sevmesine rağmen. Adam eşine ona hissettiğimi daha önce kimseye karşı hissetmedim sana karşı hissettiğimi de ona karşı hissetmiyorum diyor. (Bence çarpıcı!!!) Terapinin eğlenceli bir sohbet ya da dedikodu merkezi olduğunu düşünenler buraya özellikle 5. bölümde kadını kendisiyle ve davranışlarıyla yüzleştirmesi gerçekçiydi. Terapi öyle güle oynaya gittiğin toz pembe bir yer değil çoğu zaman ayaklarının geri geri gittiği hiçbir işe yaramıyor mu diye sorguladığın bir yer… 5. Bölümü 2 kez izlemelisiniz. “Kendini talihsizliğin merkezine koymaya çalışmaktan vazgeç.” İşte yüzleştirme diye buna denir. “Bir krizden diğerine geçiyorsun ve bunların hepsi çok fazla. “ “Hissetmek güzeldir ve daha fazla hissetmek daha da iyidir. Bunlar kaçılacak hisler değil tamam mı?”
