Ah, anne bu kadar inatçı olmasaydın, kaybetmezdim ömrümden 12 sene. Sevdiğim kadınla erken evlenirdim belki bu kadar seyahete çıkmaz 4 sene gurbette kalmak zorunda kalmazdım sende en azından çok sevdiğin oğlundan bu kadar uzakta vefat etmezdin. Yeniliklere bu kadat kapalı olmasaydın keşke...
Tüm Gönderiler
Yazar 1906 yıllarının İstanbul'unu çok güzel tasvirliyor, içerisindeki resimlerle de olayların mekanların zihnimizde canlanmasına yardımcı oluyor. Klasiklerin temel özelliklerini (akıcılık, sadelik, anlaşılırlık...} içinde barındıran bir eser olmuş. Fakat duyguları, hisleri, acıyı, sevinci, çaresizliği aktarımda biraz eksik kalmış. Okuyunca içinde yaşamayıp yüzeysel bir okuma yapıyorsunuz. Birazcık konusundan bahsedersek: Takıntılı, geçmişte yaşayan bir anne ve çocukluğu bu anne yüzünden resmen fanusta geçmiş ama yüzü geleceğe dönük oğlu arasındaki çatışmayı işliyor. Bu çatışma neticesinde isyan ve intihar yol ayrımında kalan Nedim'in yaptığı tercih tüm hayatını etkiler. Hatta sadece kendi yaşamını etkilemez onunla birlikte iki kızın da hayatı etkilenir. Biz okurlara da bu serüveni takip edip okuyup keyfini çıkarmak düşer.
Bu kitapta bir anne oğlunu düşündüğünü söyleyerek bencilce isteklerde bulunuyor ve oğlu bu istekleri yerine getirmeye çalışıyor. Fakat annesini memnun etmeye çalışırken kendi hayatını mahvediyor. Bu yetmezmiş gibi sevdiği kadını da mutsuzluğa sürüklüyor. Neyse ki sonunda her şey tatlıya bağlanıyor. Kitabı okurken bazı sahnelerde gerçekten çok kızdım annesine. Hem yeğenini hem de oğlunu kendisi için feda etti. Sadece kendi saadetini düşündü ve oğlunun eğitimini bile kendi isteği doğrultusunda şekillendirdi. Ayrıca adama da çok kızdım. Kurbanlık koyun gibi annesi ne derse kabul ediyor. Daha güçlü bir duruş sergileyebilirdi. Bu hikayede yanan Leman oldu. Gerçi o da biraz saf bir karakter ya neyse. Yazarın dili gayet güzel ve anlaşılırdı. Daha çok okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.


