Puanlar
Kategoriler
Daha Fazla
- Yazar:
- Oruç Aruoba
- Basım Yılı:
- 2005
- Sayfa Sayısı:
- 152
- Yayınevi:
- Metis Yayıncılık
- ISBN
- 9789753425216
Açıklama
En iyisi de, o müzede, herşeyin herzaman tam olduğu yerde durmasıydı. Kimse yerinden kıpırdamazdı. Oraya yüzbin kez gidebilirdin, ve o Eskimo hâlâ o iki balığı tam o anda yakalamış olurdu, kuşlar hâlâ güneye doğru yolda olurlardı, geyikler, o güzel çatallı boynuzlarıyla ve güzel, sıska bacaklarıyla, hâlâ o delikten su içiyor olurlardı, ve o çıplak göğüslü kızılderili kadın hâlâ o aynı battaniyeyi dokuyor olurdu. Kimse farklı olmazdı. Tek farklı olan sen olurdun. Şu kadar büyümüşsün falan diye de değil. Ondan değil.(Kitabın İçinden)[...] das Problem einer Weltbeschaffenheit ohne Rücksicht auf unserer wahrnehmenden seelischen Apparat [ist] eine leere Abstraktion, ohne praktisches Interesse.Freud, Die Zukunft einer Illusion, X (1927)[...] dünyanın nasıl bir yapısı olduğu sorunu, bizim algılayan ruhsal düzeneğimiz hesaba katılmaksızın, boş bir soyutlamadır, kılgısal bir önemi de yoktur.Başlığı sonradan düşünüp koydum.Gerçi başından beri, düşündüklerimin "ben"in (ben'im...) çevresinde döneneceği belliydi; ama, verimli olacağa benzer bir eğretilemeden yolaçıkan ilk irdeleme, ana metinde, her ele alışımda, kendi kendine biçimlendi; yıllar içinde de, kendi 'önce'sini ve 'sonra'sını bularak, en eski yazdıklarıma yaşadıklarımın 'arka'sına ve 'önü'ne kadar geri gitti bir de, tabiî, kendisinden önceki dokuz cilt içinde kapsanmış şu kadar kitabın onuncu cildi olmanın ağır sorumluluğunu yüklenmeğe kalkıştı 'üzerine vazife'ymiş gibi!...Halbuki, her seferinde, o anda ('şimdi-burada') içinde bulunduğum konum belirleyici olmalıydı, yazdığım üzerindeöyle de oldu gerçi; ama, gene, her seferinde de, metinler 'genel-geçer' bir niteliğe bürünmeğe yeltendiler.Buna izin vermemeğe çalıştım ne kadar becerebildim, bilmem : başından beri biraz belirsiz bir biçimde; belki yalnızca bir tür ses içeren bir 'gramer' yapısı olarak kendime koyduğum yazış biçiminden sapmamağa çalıştım; ama, metinlerin, birçok noktada, hem de çok sık, benim denetimimi de, kendime koyduğum ölçüleri de, zorladıklarının farkındayım.(Özellikle, kitabı bütünlemek işleminde kullandığım 'motto'ları belirlemek; seçmek ve ayıklamak, konusunda (hele, Edip Cansever'den alıntılamak istediklerimde), beni zorlayan kararsızlıkların (: acaba yalnızca alıntıları verip metinden vaz mı geçmeli?...) ve sonunda verdiğim kararların okuru da, benim kadar 'fazla' yormayacağını yormamasını umuyorum...)Bütün bunlara karşın, bu başlık altında biraraya gelen metin toplamı, gene de, alışılmış anlamında, 'özyaşamöyküsel' değildir : dikkatli okur, bu kitap içindeki metinlerin 'birinci şahıs'ta olduğunu; ama, "benlik" sözcüğünün bir kavram niteleyici anlamında geçmediğini, görecektir.Bir de şunu: bu metinlerde ne görürse görsün, ya da gördüğünü sansın, bunun, kendi gördüğü göreceği, görebildiği; kendine ait birşey olduğunu : yani, kitabın, aslında 'ikinci yani, işte, 'üçüncü şahıs'ta olduğunu...o.a.Gümüşsuyu23 Eylül 2002/23 Mart 2005 (Benlik, s. 12-13)
Yorumlar
- Fırat
İçimde bir yengeç var kıskacını takırdatıyor.. “Giderek; yalan olduğunu bildiğim bir şeyi yaşarken, sahi miyim?” Syf:149 Oruç Aruoba’nın bahsettiği benlik, tam olarak kendi içinden, benliğinden bahsetmiş zaten adı üstende, benlik. Birçok yorumda bu kitabı alıp, okuyup anlamayanlara denk geldim. Hatta bir kişi; “Belki benim içimde yengeç yok, o yüzden bu kitabı anlamadım,” diye yazmıştı. Çok doğru bir tespit olduğuna inanıyorum, bu kitap benliğinde en ufak çatlaklığı hissedenlere yazılmış, yani bana, benim gibilere. Çok düşünenlere, duyumsadığımız bu isyanı çevremizde ya da toplumsal olaylarda aramak yerine birazda benliğimizde bulmak. Orada hissettiklerimize kulak vermek, bir nevi iç hesaplaşma yapmak kendimizle, benliğimizle.. Bizi hareket ettirmeyen nedir, ne değildir, harekete geçmek isterken birden o hiçbir şey yapmama hissi nerden gelip bizi alıkoyar, hepsi bu kitabın içerisinde.. Yalnız bilen bilir bu bir kişisel gelişim kitabı değildir! İçsel bir felsefemi yapmak istiyorsunuz! Bence alın okuyun, okutturun.. “Bir kez ne olduğumu, ne yapabileceğimi kabullensem, bulabileceğim belki o huzuru, ama olmuyor bir türlü; sürekli hayallerimin peşinde, kuruntu bir gerçek içinde yaşıyorum. Bu olabilir mi? Kişinin gerçekte yaşadığı yaşam, kuruntu bir gerçek olabilir mi?” Syfa:149
- GülSpoiler içeriyor
- Jeanne Barer
Kırılgan bir köprüden sana doğru yürüyorum. Beni tut, beni her şeye rağmen tut.. Arkadaslar bu yazarin hangi kitabina ait bir söz bilen var mı?
- Yusuf Emre
@seren arkadaşımızdan hareketle temin ettiğim ve okuduğum kitap. Aforizmalar, imgeler, edebi üslup, felsefe, iç konuşmalar, kesik kesik ama anlam olarak bütünlük kurulan metin. Lisansı felsefe olan biri olarak bu kitabın tarzıma çok uzak olduğunu söyleyebilirim. Bunun en belirgin nedeni okuduğum kitaplarda metnin akıcılığını önemsiyor olmam. İlk kez bu yazarın kitabını okuyorum, kendisiyle bir kitaplık tanışık olduk. Sanırım en büyük katkısı bu oldu kitabın. Memnun oldum, ama diğer kitaplarına ilgi duyabileceğimi şimdilik düşünmüyorum.🍃🍂
- Seroş
Kitap resmen ben. Daha ne söylenir bilmiyorum dün aldım bugün bitirdim. Okurken yazarın okuyucuya söylediği son kısımda ağladım bile diyebilirim. Her sayfası çizili nerdeyse, kendimi bulduğum bir kitaptı bu etkiyi hiç beklemiyordum. Özellikle bu konuda bir film ve kitap arıyordum ve ansızın denk geldi. Efsane bir kitap olmuş. Siz ve sizden öte bazen kendi kendinize konuştuğunuz sizi yargılayan iç sesiniz ve anlaşamadığınız anlardan bahsediyor. Yengeciyle olan iletişimi. Yengeclerinizle iyi anlaşın. Serilemeye karar verdim yazarın eserlerini. 10/10💎 Size hicbir şey katmayan insanlar yerine güzel kitaplar dost oluyor bazen. Hiç tanımadığınız insanların kalemi umut oluyor. Böyle garip dünya.
- aisenurozer
Bence bu kitap herkesin farklı bir şekilde anlayabileceği bir kitap bazılarının ise hiç anlayamayacağı... Benim anladığım kadarıyla içinde sanki bir kişi daha var ve buna kafasının içindeki yengeç diyor. O tam düşecekken düşeceksin diyor mesela ya da onun düşündüğü şeyi içindeki şey görebiliyor sanki iki kişilermiş gibi... Kitapta bundan bahsediyor genel olarak. Kendi içindeki kendisinden , ben'in içindeki benden...