Puanlar
Kategoriler
Daha Fazla
- Yazar:
- Cemil Meriç
- Basım Yılı:
- 2017
- Sayfa Sayısı:
- 339
- Yayınevi:
- İletişim Yayınları
- ISBN
- 9789754702811
Açıklama
Meriç’in “aynı kaynaktan fışkırdılar” dediği eserler dizisinin önemli bir halkası. Bir çağın, bir ülkenin vicdanı olmak isteği Meriç’in bütün çabasına her zaman yön vermiştir: “Bu sayfalarda hayatımın bütünü, yani bütün sevgilerim, bütün kinlerim, bütün tecrübelerim var. Bana öyle geliyor ki, hayat denen mülakata bu kitabı yazmak için geldim; etimin eti, kemiğimin kemiği.” Bu Ülke, Meriç’in sürekli etrafında dolandığı Doğu-Batı sorunu yanında, sol-sağ kutuplaşmasına ve kalıplaşmasına ilişkin önemli tesbit ve aforizmalarını da içeriyor.
Yorumlar
- elif_f
Kütüphanemin karşısına geçip baktığımda, bazı kitapların sadece okunup rafa kaldırılmadığını, insanın düşünce dünyasını kökten değiştirdiğini bir kez daha fark ettim. Uzun süredir hem listemde hemde rafımda duran bu kitabı neden okumadığımı okurken tekrar tekrar sorguladım. İtiraf etmeliyim ki kitabı okurken elinden kalemi düşüremeyenlerdenim; neredeyse altını çizmediğim tek bir sayfa, kenarına not almadığım tek bir paragraf kalmadı. Her satırında zihnimi tazeleyen, beni kendi iç dünyamla ve memleketin meseleleriyle yüzleştiren muazzam bir birikimle karşı karşıya kaldım. Cemil Meriç, Türk düşünce hayatının en müstesna, en dik duran ve en bağımsız zihinlerinden biri. Bu Ülke, onun sadece fikirlerini değil; acılarını, arayışlarını, Doğu ile Batı arasında kurduğu köprüleri ve entelektüel çilesini samimiyetle döktüğü bir başyapıt. Yazara göre bu eser; "aynı fırtınalı denizde sürüklenen, aynı girdapta boğulan bir neslin trajedisi." Meriç, kendi aydınlanma yolculuğunu anlatırken aslında bu toprakların insanına ve aydınına tutulmuş en berrak aynayı sunuyor. Kitabın içeriğine girdiğinizde; ideolojilerin dar kalıplarından sıyrılmış, hür bir tefekkürün sesini duyuyorsunuz. Cemil Meriç; Doğu kültürünün köklü irfanı ile Batı’nın düşünce mirasını muazzam bir sentezle ele alıyor. Sloganlaşmış düşüncelere, ezberlenmiş yargılara kafa tutarken; dilin, kültürün ve kitabın namusunu savunuyor. "Kültür, insanı insan yapan değerlerin bütünüdür" anlayışıyla; okumayı, düşünmeyi ve sorgulamayı adeta kutsal bir görev olarak önümüze koyuyor. Bu kitabı benim için bu kadar özel ve sarsıcı kılan şey, Meriç’in kullandığı o eşsiz ve vurucu üslup oldu. Her bir cümle, üzerine saatlerce düşünülebilecek kadar derin ve bir o kadar da poetik. Bu kitabı tekrar okuyup bir grup kitap severle konuşmayı çok isterim :) "Kendini yığın haline getiren bir millet pâyidar olamaz. Tek kaygısı para olan bir yığın yaşayamaz. Düşünceyi küçümsüyoruz. Kitaba harcadığımız parayı, atlar için harcadığımızla kıyaslarsak, yerin dibine girmemiz gerekmez mi? Kitap sevene, kitap delisi diyoruz. Kimseye at delisi dediğimiz yok. Kitap yüzünden sefalete düşen görülmemiş. At uğrunda iflas eden edene. Ingiliz milletinin içkiye verdiği para, kitaba verdiğinin kaç misli, hiç düşündünüz mü? En güzel kitap bir kalkan balığı fiyatına. Alan nerede? Umumi kütüphaneler resmî ziyafetler kadar pahalıya mal olsa idi hükümetimizin daha çok iltifatına mazhar olurdu şüphesiz. Kitaplar bileziklerin onda biri kadar etse beyefendilerimizle hanımefendilerimiz arada bir okumak hevesine kapılırdı belki."
- Eylül Cansel 🌼
"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim." - Cemil Meriç
- mustafalecter
Kitap bir limandı benim için.Kitaplarda yaşadım ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim
- eyup.ertay
Kitap zekâyı kibarlaştırır.
- .
"Benim neslim için Avrupa, insan zekâsının zirveye ulaştığı ülke demekti. Türk aydını Tanzimat'tan beri Batı'yı heceliyordu. Ama zirveleri tanımıyorduk..."
- .
Ben Araf'tan ileri geçemedim. Geçemem de artık. Ama sana cennetin haritasını veriyorum. Unutma ki biraz da seni taşıdığım için dizlerimin dermanı kesildi. Bu bir şikayet değil, bir ikaz. Nerelerden geçtik bilemezsin.
- nurdanzsel
"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.."
- zeynep
"Kendimizi tanımak... Ruhumuzun mahzenlerinde bizden habersiz yaşayan bir alay misafir var. Berhanenin bazen bir, bazen birkaç odası aydınlık. Işık binanın üst katlarında. Kendini tanımak. Kendini, yani eriyeni, dağılanı, dumanlaşanı. Sen acıların, utançların, zilletlerinle aynısın. Rüyaların, hayallerin, dileklerinle bir başkası. Gideceksin. Tanrılar bile rolünü bitiren aktörler gibi kâh birer birer, kâh hep beraber çekiliyor bu sahneden. Senin zavallı gölgen zaman perdesine belki bir kere bile aksetmeden, oyuna katılmayan bir kukla gibi unutulup gidecek."
- fujoshi san
13 ikinci kânun 1942. Genç bir adam bir kapıyı çalıyor, şefkate susuz, hayata susuz. Hapishane, dostların ihaneti, kopuşlar, yuvarlanışlar. Tenin açlığı, ruhun açlığı ve anlaşılmayan bir kalp ve anlaşılmayan bir kafa ve anlaşılmayan bir vücut. Bir pansiyon odasındadır, koca şehirde yapayalnız. Dehâsıyla yalnız, kültürüyle yalnız, ıstıraplarıyla yalnız. 13 ikinci kânun 1942 ve tahta kapıyı yumruklayan eller, soğuk bir kış günü. Sırtında paltosu var mıydı hatırlamıyor. Belki bir dosta bir kadeh rakı ısmarlamak için satmıştı. Bütün hayatı vermekle geçti; bilgisini, zamanını, kalbini. Başkalarında yaşadı, başkaları için yaşadı. Kendisinin olmayan bir dâvâ yüzünden damgalandı ve uğrunda çarmıha gerildikleri onu taşladılar. Hayatı bir delinin yazdığı hikâye. O çakalların bile içmediği bir kaynak... (Mektuplar, 12.10.1966)
- 𝓤𝓶𝓾𝓽
Türklerin geçmişte ve gelecek nasıl ve neden yönlendirildiklerini günümüzdeki hareketlerini açıklayıcı ve Türk insanının değerlerini temel alan eser