İçeriğe geç
CimriKitap · 2006

Tüm Gönderiler

"Korkarım, sizi sevmekte pek ileri gittim." Kitabı bitirdikten sonra şöyle bir gönderilere ve incelemelere bakayım dedim. Birçok kişi okurken eğlenmiş ve komik bulmuş. Fakat maalesef eser beni hiç eğlendirmedi, komik de gelmedi. Bu tarz saçmalıklara doymuş olmak sanırım tahammül seviyemi de düşürmüş. Akıcı bir oyundu, konusu da iyiydi elbette ama cimri karakteri okurken beni kanser etti. Kitabın içine girip şöyle sağlam bir tokat atmak istedim ne yalan söyleyeyim. Tolere edebilecek olanlar için okunması gereken anlamlı bir kitap diyebilirim.

Uzun zamandır teatral tarzda bir eser okumuyordum. Bu beş perdelik oyun adeta ilaç gibi geldi diyebilirim. Konu, adından da anlaşılacağı üzere cimrilik üzerine kuruludur. Kitabın başında, Moliere’in kısa bir hayat öyküsü ve esere dair genel bir tanıtım yazısı yer alır. Eserin merkezinde, para tutkusuyla yanıp tutuşan Harpagon ve ailesi etrafında gelişen olaylar bulunur. 17. yüzyıl Fransız burjuvası ve aristokrasisi, toplumsal yapısıyla birlikte sahneye taşınır. Harpagon, parasını tefecilik yoluyla çoğaltmaya çalışan, emeğe ve üretime dayalı, anlayıştan uzak bir karakterdir. Para hırsı onun için her şeyin önüne geçer. İnsan ilişkileri, ahlak ve aile bağları bu tutkunun gölgesinde kalır. İki çocuğu olan Harpagon’un cimriliği, yalnızca bireysel bir kusur olarak değil, çevresindeki herkesin hayatını etkileyen bir sorun olarak karşımıza çıkar. Olay örgüsü büyük ölçüde bu aile içinde yaşanan çatışmalar üzerinden ilerler. Moliere, Harpagon karakteri aracılığıyla yalnızca bireysel bir zaafı değil, dönemin toplumsal değerlerini ve para merkezli bakış açısını da hicveder. Eserin gücü, trajik sayılabilecek bu durumları komedi yoluyla anlatmasından gelir. Seyirci gülerken aslında insanın zaaflarıyla yüzleşir. Harpagon, aşırıya kaçmış bir tip gibi görünse de bütünüyle yabancı değildir, tam aksine, tanıdık bir insan tipini temsil eder.

Shakespeare okumaktan beynimin büzüșmüş olduğunu fark ettim. Oturunca tekte bitirmelik çerezlik, eğlenceli,keyifli mis gibi bir kitapti. Ara ara gülümsetti DAHASI betimlemelerle gerçekten yormadı tiyatroda hayal edebildim ve bulursam gideceğim.

Okuduğum ilk oyun ve benim için çok özel anılara sahiplik yapıyor öyle ki bir zamanlar öğretmenlerimden biri bana oyundaki bir karakterin ismiyle sesleniyordu . Güzel zamanlardı .

Bir yazılı edebi eseri okurken bu kadar eğlendiğimi hatırlamıyorum doğrusu. Ankara Devlet Tiyatroları’nda gösterisine de katılmış olduğum Cimri, kesinlikle hem görsel olarak görülmeli hem de eser olarak okunmalı

Pek çok insanın okumak yerine tiyatrosunu izlediğinde daha keyifli bulacağını düşündüğüm bir eser.

insanları kazanmak için en iyi çare onların sevdiklerini sever görünmek, doğru dediklerine doğru demek, kusurlarını övmek, her yaptıklarını alkışlamak. Yaranacak mısın, aşırı gitmekten hiç korkma. Yalan söylediğin istediği kadar belli olsun, suratından aksın, en zeki insanlar bile kanıveriyorlar dalkavukluğa. Pohpohu bastınız mı, en gülünç, en yüzsüzce söylenmiş sözleri bile yutuyorlar.

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et