BU KİTAPTAN BİR ALINTI II 👇 👇 Korkunç acılar çekiyorum. Hekimler ... hekimler kafamı açsalar, belki acılarım hafifler. Kızlarım ... kızlarım ... Anastasie, Delphine! Kızlarımı görmek istiyorum. Jandarma ile aratıp buldurun onları ... Zorla! Adalet benden yana, her şey benden yana ... tabiat da, Medeni Kanun da.. Protesto ediyorum. Babalar ayaklar altında çiğnenirse vatan mahvolur, gün gibi aşikar bu.. Toplum kibar alemi babalık sayesinde yürür; çocuklar babalarını sevmezse, hepsi yıkılır, gider.. (Balzac abimiz nasıl bir baba sevgisi yazmışsa artık Goriot Baba en sonunda.. "Ey dünyanın bütün babaları birleşin" diye bağıracak sandım:) BU KİTAPTAN BİR ALINTI; 👇👇 "Aşk belki de zevke karşı duyulan minnettarlıktan başka bir şey değildir.." Bence tartışmalı bir söz bu ama aşk işte bu herkesi farklı bir şekilde sınıyor :)
Tüm Gönderiler
"Ama içinizde gerçek bir duygu varsa onu bir hazine gibi saklayın; anlaşılmasına izin verirseniz kaybedersiniz, cellat yerine mahkum olursunuz." Susmayı öğrenen herkes çoğu sorunu halletmiştir bence. Kendinize değer kattığınızda her şey eskisinden iyi olmaya başlar. Bir şeyin pahası gizle paraleldir, hakkında ne kadar çok şey konuşursanız ne kadar ulaşılır olursa pahası o kadar azalır, ne kadar bilinmez, ne kadar anlaşılmaz, ne kadar dokunulmaz ise o kadar paha biçilmez olur. Bunu söylerken her şeyi içinizde tutmanızı tavsiye etmiyorum tabiki, ama en azından kendinizi anlamadan dışa vurmayın, içinizdekinin değerini tam anlamıyla bilip bir başkasının bunu etkileyemeyeceğinden emin olduğunuzda konuşun onun hakkında. İnsanların düşünmeden konuştukları düşüncesizce sarf ettiği kelimeler içinizdekini yıpratmasın kendinize kalbinize sahip çıkın vesselam. Hayırlı sabahlar.
Balzac’tan okuduğum ikinci kitap. Gerek karakter derinliği gerekse betimlemeleriyle dolu dolu bir kitabtı. Olaylarımız ilk olarak Vauquer Pansiyonunda başlar. Ana kahramanımız bu pansiyonda kalan ve hukuk okuyan bir gençtir. Pansiyonda kalan diğer kişileri de Balzac derinlemesine işler. Goriot Baba’ya gelecek olursak, pansiyonda kalan diğerlerinin alay ettiği ve küçük gördüğü bir adamdır. Kitapta olayların işlenişi ve sırası oldukça iyiydi. Ana karakterimiz olan Eugene de Rastignac’ın sosyeteye girişi, Fransa’nın iç yüzünü görüşü okunmaya değerdi. Beni bu kitapta en etkileyen kısım Goriot’un kızları ve dünyayı karşılaştırdığı kısımdı kesinlikle. Bu kısım kendisini kızları karşısında ne kadar küçük, ne kadar değersiz gördüğünü gösteren ve özetleyen bir kısımdı. Kitabın sonuna kadar kızlarını suçlayarak okudum ama sonra iki tarafın da yanlış olduğunu anladım. Kızlarını en çok seven kişi olduğunu ve kimsenin onları daha fazla sevemeyeceğini düşünürdü Goriot, bu yüzden kızlarına her istediğini vermiş. Kocaları da onlara babalarının baktığı incelikle bakmadığı için aslında her şey boşa gitmişti. Özetlemek gerekirse Balzac’ın betimlemeleri biraz sıkabilir ama sabırla okunursa ve farklı bakış açılarından olaylar yorumlanırsa kesinlikle çok zevkli bir okuma olacaktır. 9,5/10
İhtiyar yattığı yerden doğrularak bu sözlere karşılık, “İkisi de gelmeyecek! İşleri var, uyuyorlar, gelemeyecekler, biliyordum bunu. Evlat denen şeyin ne olduğunu anlamak için insanın ölüm döşeğine yatması gerekiyor… Ah dostum evlenmeyin, evlat sahibi olmayın! Siz onlara hayat verirsiniz, onlar size ölüm verirler. Siz onlara hayata sokarsınız, onlar sizi hayattan kovarlar. Hayır gelmeyecekler! Bunu on yıldan beri biliyorum. Bunu kendi kendime bazen söylerdim ama inanmaya cesaret edemezdim.”
🌟🌟🌟🌟🌟 100 temel eser içerisinde olan bu başyapıt tam manasıyla dram ve gerçek hayat.. O kızlar ve damatlar hakkında söyleyecek tonla sözüm olmasına rağmen yutup devam edeceğim. Adam size ne istediğiniz de vermedi. Hangi lafınızı ikiletti de bu durumu ona reva gördünüz. Okurken bu sadece kitaplarda olur diyordum ama günümüz gündüz kuşağı programlarına çıkan Türk ailelerin de hali bundan içler acısı... Gerçek hayatta böyle insanların ve olayların olduğunu bilmek bu esere olan saygımı ve ondan aldığım keyfi arttırıyor. Zaten bir eser üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala taze kalıyor ve hayata ayna tutuyorsa o eser klasiktir, başyapıttır. Bu eseri daha evvel okumamışsanız kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum. Kısacası; Mösyö Goriot, her şeyini iki kızı Delphine ve Anastasie'ye adamıştır. Makarna ve ekmek fabrikatörü olan Goriot, kızlarına hastalık derecesinde düşkündür. Yıllarca hamal gibi çalışıp biriktirdiği paralarını onların önüne sermekten çekinmez. Ne isterlerse yapar. Evlenirlerken onlara bir servet verir. Ancak paralar azalınca damatlar bu makarnacı adamı istemez, kızları da onunla görüştürmezler. Baba, kızlarından mutluluğu için bu ölümden beter cezaya katlanır ve Madame Vauquer'in ucuz pansiyonuna taşınır. Orada en iyi odaların bulunduğu birinci katta kalır, iyi giyinir, saygı görür. Kızlar paraya sıkıştıkça babalarını sömürürler. Para azalınca baba, ucuz olan ikinci kata, en sonunda çok kötü odaların olduğu üçüncü kata taşınır. Saygınlığı da bununla paralel azalır. Hastalanır, ölüm döşeğinde sürekli ağlar, kızlarını haykırır ama onlar gelmezler. Ağlaya ağlaya ölür. Kızlar, cenazesine bile lütfedip gitmezler.
İnsan zaman zaman kendini en saf sevenden saygısızca utanıyor İnsanlar can sıkıntısıyla masum bir hayatı dedikodu zehri ile karalayabiliyor Bir baba kızları için kendi hayatını parça parça feda ederken insanoğlu birbirinin sırtından yükseliyor . Okurken sevgiyi ve vefasızlığı aynı anda hissettiğim yerler oldu okumanızı tavsiye ederim goriot babadan ben bu dersleri çıkarttım peki sizlere bu kitap neler kattı . Sizce kızları goriot baba nın sevgisini hak etti mi
Aslında kitabı okumaya başlarken neyle Karşılaşacağımı ve nasıl bir konu işleyeceği soru işaretiydi bende ama beklentilerimin üstüne çıkan bir kitap.İnce mesajları olan bir kitap.Goriot Babanın Kızlarına Olan Sevgisi Ve O Sevgiye Layık Olamayan Kızları...Ölüm Döşeginde Bile Görmeye Gelmeyen Kizları... Ve Sonunda Ölümü Bile Sahipsiz Kalan Adam...
Kitabın ilk 80 sayfası bir otel odasında geçiyor. Pek sürükleyici bir kitap olmamakla birlikte çok sağlam psikolojik tahliller bulunuyor.
Kitabın ilk 100-150 sayfası uzun tasvirler içeriyor ve eğer sabrınız varsa bu sayfalar sonrasında hikayeye giriş yapabiliyorsunuz. Goriot babanın hikayesinden daha çok, O'nun çevresindeki kişileri ve bu kişilerin hikayelerini görüyoruz bu eserde, hak vermemek de haksızlık olur; çünkü her bir karakter kendi başına ayrı bir serüven. Fedakar bir baba Goriot, iyi kalpli hukuk öğrencisi Eugene Rastignac, paragöz pansiyon sahibesi Madam Vauquer, kurnaz Vautrin, Goriot babanın hayırsız kızları; Delphine(Madame de Nucingen)- Anastasie(Madame de Restaud) ve diğerleri.. hepsi ayrı ayrı ele alınıp incelenmesi gereken karakterler, eserin adı 'Goriot Baba' olmakla haksızlık etmiş kendine(şahsi fikrim), kitabın ismi daha can alıcı olmalıydı. Okudukça kitap sizi daha fazla kendine çekiyor ve eser bitince de bir hüzün kaplıyor içinizi.. Okunması gerekenlerden.📚🎈🌈
Yalanlarla yaşayan bir insanın ölümü sayesinde gerçekleri görmesini ve anlamasını anlatan bir kitap. Sadece baba kız ilişkisine değil hayata ki yoksulluğa, gençlerin kolay yoldan para kazanma hırsına, maddi ve manevi şeylerin ters orantısına dokunarak önce okuyanı düşünmeye sonra da hissetmeye mecbur bırakan eserdir.







