uzun bir süredir koştur koştur okumadığım ama kendiliğinden akıp giden, anlatmak için doğru kelimenin “lezzetli” olduğu çerez bir kitaptı. bu alt kültüre zaten ilgili biri olarak kolay okunur buldum. ancak okurken çok da içli/dokunur bulmadım manevi öğütleri ama alıntılanmaya değer çok yer vardı. “…çünkü insan seyahat ederken yaşamının geri kalanında işe yarayacak her şeyi öğrenir, yeter ki bu amacını anne-babasına açıklaması gerekmesin.” gibi yerlerde olduğu gibi yolculuğun, yolda olma halinin güzelliğinden sık sık bahsetti. birçok yeri altını çize çize okudum ama bitirdiğimde her mesajını özümsemiş sayılmazdım bu konuda çok da çarpıcı değilmiş sanırım tekrardan. yine de lezzetli bir okuma süreciydi özetle. “yolu aydınlatacak ışıkları alıp yanımızda götüremeyiz. böyle davranırsak sırt çantalarımız fenerlerle dolup taşar. ne kadar “ışık” taşısak da bize eşlik edecek kimseyi bulamayız. ışık neye yarar o zaman?” serüvenin her çeşidine meraklı biri olarak okurken de psikedelik alem nasıl bir deneyim olurdu diye merak etmeden de edemedim ama psikoza sürükleyebilir oluşuyla her zaman mesafeli kalacağımı da biliyorum.
Tüm Gönderiler
Coelhonun Veronika ölmek istiyor'u favorilerimdendir , Simyacı da keza öyle. Bunların yanında bazı kitapları büyülemese de okuma zevki veren yapıtlardı. Hippi topluluğu oldum olası aşırı sempati duyduğum bir ekip olduğundan bu kitaba pozitif ayrımcılık yapıyor olabilirim belki ama okurken gerçekten onlarla beraber gibi hissettim , Türkiyede söz edilen destinasyonları ziyaret etmek istedim, İstanbul gibi özel bir şehrin büyüsünün bahsinin geçmesi de ayrıca güzel bir detaydı.Dil diğer tüm coelho örneklerindeki gibi akıcı zaten kısa da bir kitap , bittiğinde aklınızda büyük mesajlar kalmıyor , çarpıcı kurgusuyla ne okudum ben böyle dedirtmiyor ama kısa çerezlik bir kitap kategorisi için okuyucuyu tatmin ediyor. Ben bu kitabı hippilere , çiçek çocuklara ilgisi olan ve 60lara şöyle bir göz atmaktan keyif alacağına inanan okuyuculara öneririm ,bu kategoride değilseniz okusanız da olur okumasanız da .Coelhoyu ilk kez okuyacaklar içinse önceliklendirilmeyi hak eden diğer opsiyonlar duruken bununla başlamak yanlış bir tercih olur .
İlk defa Bay Coelho'nun bir kitabını sevmedim. Olay örgüsü yoktu, belki bu yüzden... Hippilerin seyahatleri ve deneyimleri üzerine yazılmış bir roman bu. Barışçıl oldukları için severim Hippileri ama bir yandan da "dertsiz tasasız takımı" oldukları için ciddiye alamıyorum. 60'lı yıllarda seyahat ederken epey sorun yaşamışlar, üzücü tabii ama hangi topluluk o yıllarda sorun yaşamadı ki? Neyse, özetle ben bu kitabını sevmedim ama Bay Coelho'nun diğer kitaplarını tavsiye ederim. =)
Karla ve Paulo.. Yeni yerler, yeni tatlar ve yeni keşifler.. Harika bir dostluk.. bilinmezligin icerisinde ilerlerken anda kalmak ve sonunda hiçbir şeyin büyüsünü bozmayan yarim kalmislik hissi .. Güzel bir kitapti. Paulo nun pek de bilinen kitaplarından değil. Bu tarz kitapları seviyor ya da hippiler hakkında biraz bilgi sahibi olmak istiyorsanız güzel bir kurgu. ( Tamami kurgu olmamakla birlikte , yarıotobiyografik bir roman.) Ne diyebilirim ki, şu an bitirdim ve bana kalan harika bir his ✨
paulo coelho’nun okuduğum ilk eseriydi. ama hâlâ neden simyacı kadar ilgi görmediğini anlayamadığım bir kitap. simyacı’yı da okudum ama bence simyacı’dan on kat daha güzel ve sürükleyici bir kitaptı. kitabı okurken kendimi resmen içindeymişim gibi hissetmiştim. sanki beraber dünya’yı dolaşıyormuşuz gibi beni doyurmuştu. özellikle istanbul’u dolaştıkları bölüm benim için en keyif verici olandı. aynı zamanda bu eser, yanlış bilmiyorsam paulo coelho’nun kendi hayatına uyarladığı bir kitaptı. zaten karakterimizin ismi de paul. haliyle olaylar gerçekten yaşanmış, sadece kişilerin adları farklı. sonu da benim için çok duygusal bitmişti. keyifli okumalar dilerim, barışla kalın ✌🏻
Genç Coelho'nun kendi kimliğini benliğini ararken yaptığı maddi ve manevi yolculuk sırasında yani Hollanda'dan Nepal'e giden Magic Bus (sihirli otobüs) 'ın Türkiye' ye uğraması ve kendi kimliğini burada bulma düşüncesi ile Türkiye'de kalıp Hollandalı hippi kızdan ayrılması biraz beni şaşırttı doğrusu. Canımız Paulo'nun Hippi dönemine denk düşen gençlik yıllarını anlattığı bir kitaptı. Kimliğini bulma uğruna yaptığı içsel yolculuk beni derinden etkiledi. O kadar yol katetmesi, kimlik arayışını İslamda bulmaya çalışması ilginçti. Sürükleyici bir kitaptı.





