Bir Yunus Emre romanı. Yunus'un Tapduk Emre'nin kapısında herşeyden vazgeçip Yunus Emre olma hikayesi. Sıradan bir kul iken herşeyden vazgeçip kendinden bile Aşk'a kul olmasına ve o Ask'a yanarak kül olmasına kadar uzanan bir hikaye. İskender Pala'nin kalemine sağlık okuduğum bilmem kaçıncı kitabıdır. "Dağdan odun getiriyordum. Herkes ona odun diyordu; iki heceyle, od-un işte, ateş veren şey ... Ama ben onun ilk hecesiyle ilgilendim, ateş olan kısmına, gönüllerde aşkı tutuşturan alevii kısmına, 'od'a talip oldum. Herkes dağa odun için gittiğimi sanıyordu ama ben od için gidiyordum. Gidiyor ve od üzerine kendimle konuşuyor, kendime konuşuyor, içimde onun alevini hissediyor, gönlümü onunla tutuşturuyordum." "Değil mi ki yolum uzaktı, menzilim çoktu, geçidi yoktu; suretimle yoldaşlık ederdim ... Böyle böyle çok yürüdüm, bende benden içeri yürüdüm. Durmadan yürüdüm, dinlenmeden yürüdüm ..." "Kimisi bezirgan, kimisi hoca, kimi ak sakallı kimi pir, koca ... Kiminin başucunda taş yok, taş olsa bu sefer dili yok. Bir ıssızlık, bir sessizlik ... " Kime ibret gerek ise bu mezarlığı göstermeli!" diye düşündüm. İnsan böyle bir manzara karŞısında taş olsa erirdi. Sonunda yeni ve yakası olmayan bir kefene sarınacak olduktan sonra bu yalan dünyanın ibreti ne olabilirdi ki? Bir zamanlar bütün dünyaya hükmedip cümle mülke " benim" diyenler bu adamların mıydı?, şu taşlara başlarını koyup yatanlar, bir vakit köşkleri, sarayları beğenmeyenler miydi? Bir vakitler beylik yapan, kendisine kapıcı tutanlar acaba bunlardan hangisiydi? Hani o şirin sözlüler, nerde o güneş yüzlüler; sorsam, araştırsam bulur muydum? Kabristan; bir ibretlik yer idi; ne kapı vardı giresi, ne yemek vardı yiyesi, ne ışık vardı göresi..."
Tüm Gönderiler
İskender Pala gerçekten çok büyük bir yazar. Ne zaman bir romanına başlayacak olsam, hayal ile gerçeği en güzel şekilde sunacağını bilirim ve heyecanlanırım. Katre-i Matem kitabından sonra en sevdiğim eseri oldu. Derviş zihniyeti ve tasavvuf edebiyatı hakkında okunacak en doğru kitap. Hemen herkesçe bilinen Yunus Emre hazretlerinin menkıbelerini derleyip toparlayıp kronolojik bir akış içerisinde tam bir hayat hikayesi gibi, ama neticede roman üslubuyla sunuyor. Ayrıca dönemin siyasi durumunu, Moğol baskınlarını, beylikler dönemini de anlatılmış. Bir yanda Allah sevgisi, inancı anlatılırken bir yanda Allah'a duyulan öfke ve nihayetinde terk edilmekten gelen inançsızlık anlatılıyor. Yine de kitaba başlamadan önce Yunus Emre'nin hayatı ve tasavvuf edebiyatı hakkında ufak bir okuma yapılabilir. ---- "Var olmasından mı endişelisin oğul, yok olmasından mı?" "Var olması da umurumda değil, yok olması da!" "Anladım, sen O'na tutulmuşsun da kaçamıyorsun?!.. Ya varsa diye korkuyorsun?"' "Korksaydım, ya yoksa diye korkardım!" --- Çocukları annesiz ve babasız bırakan bir inanç neden kutsal olsundu? Bana göre Tanrı, -eğer var ise- kulların birbirlerine karşı iyi davranmalarından memnun olurdu. Onlar birbirlerine karşı iyi davranırlarsa insanlar arasında kin olmazdı.
İskender Pala’nın kalemine diyecek bir laf haddimiz değil zaten. Severek okuduğum bir yazar gerçek ile kurguyu çok güzel birleştiryor 10/10
"Bütün insanlar doğru olsaydı yiğitliğe lüzum kalmazdı!." "Kendimle konuşup duruyordum: Ve denizimde şimdi yangınlar çıkıyor." "Pişmanlık kadar insana yakışan bir hal tanımadım ben. Düşün ki ateşe atılmış yanıyorsun, ama her yanış bir kere daha temizliyor seni." Kendi hakikatimi bilmeden hiçbir hakikati bilemeyeceğim."
Anadolu'nun en bilinen mutasavvıflarından Yunus Emre'nin hayatı özelinde, bir yandan 1200'lü yılların sonuna doğru Moğol yağmaları altında şekilllenen Anadolu coğrafyasını, insanlarının çilesini, öbür yandan bu coğrafyada bir umut misali filizlenip gelişen Tasavvuf anlayışını güzel ve akıcı bir şekilde kurgulamış güzel bir eser. 👌
8/10 Kendini dini ilimlerde yetiştiren Molla Kasım’ın eline 1320‘li yıllarda, Sakarya Nehri'nin kenarındayken, okuması için bir tomar kağıt tutuşturulur. Oltasını suya atan, bir taraftan da yaktığı ateşin yanında oturan Molla Kasım baş sayfada Haza Divan-ı Derviş Yunus yazılı olan tomarı okumaya başlar. Bazı şiirleri beğenir, bazılarını ( bin kadarını) ırmağa, bazılarını da (bin kadarını) ateşe atar. Ne zaman ki "Derviş Yunus bu sözü eğri büğrü söyleme/ Seni sigaya çeken bir Molla Kasım gelir." dizelerini okur, tomarı elinden atıp secdeye kapanır. Pişmanlık duyan Molla Kasım kendisini affettirmek için Yunus Emre Romanını yazmaya karar verir. Bu şekilde başlayan ve Yunus Emre'nin hayatını anlatan bir roman.
İskender Pala'nın okuduğum ikinci kitabı. - İlk okuduğum kitabı "Kalp" ve çok etkilendiğim bir kitapdı . Kalbi tüm yönleriyle dile getirmiş. İçimi ısıtan dolu dolu bir kitapdı diyebilirim.. - İkinci kitabına da yeni başladım. Okumaya devam ediyorum. İskender Pala'nın Bu kitaplarını benim okumamı sağlayan sevgili eşim, canım @glsenozalp 'e herkesin huzurunda bir kez daha teşekkür ediyorum. ALLAH razı olsunn...🫠🫠🫠 "Sensiz yola girer isem , çarem yok adım atmaya, Gövdede kuvvetin sensin, Başım götürüp gitmeğe".....
İskender Pala'dan okuduğum ilk eserdi, şuan bütün kitaplarını okuma niyetindeyim. Kalemi gerçekten güçlü. Yunus Emre'nin hayatını konu alan biyografik bir roman. Normalde biyografik romanları sevmem, lakin Yunus Emre kendi yaşadıklarını anlatıyor hissi verilmiş, gayet güzel akıcı bir şekilde sıkmadan okunabilme imkanı sunulmuş bize. Daha çok, din hususları üzerinde durulmuş, merakınız varsa okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Merakınız yoksa bile böyle büyük bir şairin tecrübelerinden yararlanmanız açısından okuyun derim. Bi bakıma da tarihi bir roman, Osmanlı'nın kuruluş döneminden, Kayı Beyliği dönemlerinden de söz ediyor. Alıntılar; • 'Bana yan ama tütme dediler.' • 'Diken gül bahçesi ile gönlü çeler!' • 'Geriye dönüp baktığımda eski benden eser kalmadığını görüyordum.' • 'Şiir sözün unutulmayanıydı, ölümün elinden bir şeyler kurtarmak demekti.' • 'Yalnızlaşmış, kendimi her şeye kapatmıştım.' • 'Eğer sorarsan halimden Bir cansız ölüyüm şimdi.' • 'Umut ki, insanı en son bırakan cevher ve en kıymetli hazinedir.' • Sana kızıyor muyum; evet! Seni özlüyor muyum; evet! • 'Âşık kendi canını düşünürse sevgilinin ne değeri kalır ki?' • Babam mi? Doluya koyuyorum olmuyor: boşa koyuyorum dolmuyor! • Bu ne dert idi, derman bilinmezdi; ya bu ne yare idi zahmı belirmezdi. En sevdiğim; • 'Bir gelişin heyecanı ne derece dayanılmaz ise geldikten sonra gidişin azabı o derece ürkütücüdür.'
Kitap hakkında ne yazsam diye çok düşündüm. Ne yazarsam yazayım yazarın kelimeleri kadar büyülü olmayacaktı. Kitap hakkındaki yorumları okuyunca, herkes kabı kadar nasipleniyor sanırım.
"Kimisi bilmem der, bilir; kimisi bilir bilmezlenir. Kimisi bilmediğini bilmez, bilirim der; kimisi bildiğini bilmiyor zanneder..." Od İskender Pala 📚 Yunus Emre'nin hamlıktan saflığa geçiş aşamalarının anlatıldığı bir gönül hikâyesi. Aşık Yunus, Miskin Yunus, Derviş Yunus... Türk yurtlarında ise 'Bizim Yunus' diye bilinen gönül erinin hayatını yazarın naif anlatımıyla severek okuyacağınız bir eser. "Artık iyice anladım ki bana yan ama tütme dediler."









