

Puanlar
Kategoriler
Daha Fazla
- Yazar:
- Jean-Louis Fournier
- Basım Yılı:
- 2019
- Sayfa Sayısı:
- 128
- Yayınevi:
- Yapı Kredi Yayınları
- ISBN
- 9789750843846
Açıklama
Daha ziyade aile anlatılarıyla tanıdığımız Jean-Louis Fournier bu kez otopsi masasına kendisini yatırıyor: Aşkları, eşi, iş yaşamı ve iz bırakmış anıları… Otopsim konusu, dili ve Fournier’nin olmazsa olmaz mizah anlayışı gereği onun başyapıtlarından biri olmaya aday. Hey! Buraya bakın! Mösyö Fournier öldü. Ama hissetmeye, hatırlamaya ve anlatmaya devam ediyor. Cesedi otopsi masasında. Hâlâ yakışıklı. Üstelik mizah anlayışından da hiçbir şey kaybetmemiş.
Yorumlar
- HariukraSpoiler içeriyor
- Seda
Bu kitap, yazarın kendi hayatını masaya yatırdığı, geçmişle hesaplaştığı ve pişmanlıklarını gözler önüne serdiği otobiyografik bir metin olarak öne çıkıyor. Fournier burada bir doktorun beden üzerinde yaptığı otopsi metaforunu kullanarak, kendi ruhunu ve yaşamını incelemeyi seçiyor. Kitapta; çocukluk anılarından yetişkinlikteki kırılmalarına, başarısızlıklarından babalık deneyimlerine kadar pek çok alanda kendini sorgulayan bir yazarla karşılaşıyoruz. Özellikle insan ilişkilerindeki eksikliklerini, sevgiyi göstermekte yaşadığı zorlukları ve pişmanlıklarını içtenlikle dile getiriyor. Bunu yaparken kendine karşı oldukça acımasız ama aynı zamanda ironik ve yer yer mizahi bir üslup kullanıyor. Otopsim, okura yalnızca Fournier’nin yaşamına değil, aynı zamanda kendi hayatına dönüp bakma, sorgulama ve yüzleşme imkânı da sunuyor. Bu açıdan, bireysel bir itiraf metni olmanın ötesinde evrensel bir sorgulamaya dönüşüyor. Sonuç olarak kitap; yalın dili, samimi anlatımı ve kara mizah tonuyla hem düşündüren hem de hüzünlendiren bir okuma deneyimi sunuyor. Fournier, yaşamın otopsisini yaparak aslında hayatta geriye dönüp bakmanın cesaret isteyen bir eylem olduğunu hatırlatıyor. Ölmeden önce kendi otopsini yap, diyerek pişmanlıklarla yüzleşmekten, sevdiklerini ihmal etmemekten ve hayata daha bilinçli yaklaşmaktan yana bir mesaj taşıyor. Yazarın daha önce birkaç kitabını okumuş ve sevmiş biri olarak, bu kitabından da aynı etkiyi bekliyordum; fakat maalesef diğerleri kadar beni etkilediğini söyleyemem. Konusu ilgi çekici ve farklı olduğu için beklentim yüksekti; ancak okurken beklediğim şeyi bulamadım, hatta yer yer sıkıldığımı hissettim. Eğer yazarı ilk kez bu kitabıyla tanımış olsaydım, diğer eserlerine karşı ön yargı geliştirebilirdim. Bu yüzden okuma serüvenime başka kitaplarıyla başlamış olmamı bir şans olarak görüyorum; aksi halde yazar hakkındaki düşüncelerim olumsuz yönde şekillenebilirdi. Okumayı düşünenler için küçük bir uyarı olsun. Yazarın karısını aldattığını öğrenmek, okuma sırasında beni hayal kırıklığına uğrattı; bu durum hem üzdü hem de sinirlendirdi. Böyle bir şey nedense beklemiyordum, şaşırdım. İçtenliği ve kendini sorgulama cesareti açısından takdir edilesi bir kitap ayrıca alıntıları çok güzeldi ama pek beğenmedim. Buna rağmen, kitabın güçlü yönleri de oldukça belirgin: Yalın dili, samimi itirafları ve kendi yaşamına karşı dürüstlüğü özgün bir kişisel sorgulama metni hâline getiriyor. Kitap, hayata ve kendi seçimlerimize dair ciddi bir farkındalık yaratıyor, ancak bu farkındalık yolculuğu her okur için kolay bir okuma deneyimi sunmayabilir. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 5/10 ────୨ৎ──── "Yaşarken çok ağlamak istediğim zamanlar oldu. Başaramadım. Gözyaşlarımı içimde tuttum. Ağlamaya başlar da duramazsam diye korkardım, taşarsam, kendimi bir gözyaşı selinde bulur ve boğulursam diye."
- ♔ T O K E R
Kara mizah seven bir okuyucu iseniz bu kitabı okunacaklar listesine ekleyebilirsiniz. Ayrıca yazar, kitapta tasarladığı içsel sorgulamayla okuyucuyu etkilemeye çalışmaktadır. Bunu yaparken de ölmeden önce kendini öldürüp kendi otopsisini yapmaktadır. Yazarın yapmış olduğu bu kurgu ölüm ve yaşam, insan benliği ve insan ilişkileri, yaşanılan pişmanlıklar ve gözlemler üzerine kuruludur. Yazarın amacı kitabın ana temalarından biri olan ölüm konusu üzerinden okuyucuya hayatı sorgulatmayı amaçlamaktır. Klinik otopsi içerisinde üç kişi vardır. Biri malum otopsi masasında uzanan yazar, biri onun otopsi işlemlerini yapan karakter ve bir diğeri anlatılanlara uzaktan şahit olan siz değerli okuyucu. Yazar olduğu konumdan keskin gözlemleri ile alaycı bir dil kullanarak zaman zaman hüzne de başvurarak zekice bir anlatım sunar. Ölüm sonrası kendine dışarıdan bakan yazar hem bireysel hem de toplumsal eleştiriler yapmaktadır. Kitaptaki anlam derinliği bireyin kendini sorgulaması, neler yaptığına ve neler yaşadığına cevaplar araması aslında bir yönüyle felsefi bir bakış açısı sunuyor. Yazarın kendi içerisinde yaşadığı yaşam ve ölüm konusu aslında evrensel bir mesele haline dönüşüyor. Kara mizahla karışık felsefi düşüncelere dalıp sorgulama yapmak isteyenlerin okumak istediğini düşündüğüm bir eser. Keyifli okumalar dilerim…
- enes
Oscar Wilde şöyle yazmış: “Hepimiz çukurdayız ama aramızdan bazıları yıldızlara bakıyor.” "Bana senden her şey beklenir derlerdi, bana kalırsa, bu hiçbir şey beklenmemesinden daha iyiydi."
- rmys18
... Hayal gücüm benim şansımdı, hucremdeki daracık penceremdi, ışığımdı.Onu kaybetmek kendimi kaybetmek oldurdu. Kendimi ömür boyu gerçekliğin içine kapatılmış bir halde bulmak,bundan hiç kaçamamak. Artık en kötüsünü hayal edememek,onu yaşamaya mecbur olmak. Artık hayal kurmamak demekti. ... Yaşarken çok ağlamak istediğim zamanlar oldu. Başaramadım. Göz yaşlarımı içimde tuttum. Ağlamaya başlar da duramazsam diye korkardım, taşarsam, kendimi bir gözyaşı seline bulur ve boğulursam diye. ... Herkes bir dostun acısına ortak olabilir ama ancak olağanüstü yaratılıştaki bir insan, bir dostun başarısı karşısında hassasiyet gösterebilir. ( Oscar Wilde ) ... Dün ölen ben, yarın öleceğini düşünen herkes gibi daima sabırsız oldum.
- ophelia
Öncelikle kitap herkese hitap eder mi bilmiyorum. Ama ben gerçekten kitaba ba-yıl-dım. Fransız yazarları zaten çok severim. Bu yazar da Fransız ve elimde 1 kitabı daha var. Ve diğer eserleriyle beraber daha sonrasında yorumlayacağım. Yazarın yazımdili çok hoşuma gitti öncelikle. Mizahi yönü çok inceydi ve ben bu tip yazıları çok severim. Konusu da çok ilgi çekiciydi, sürükleyiciydi. Bir otopsinin anıları tarzında bi kitaptı aslında bence. Kitapta yazarın diğer eserlerine göndermede bulunması ve en sevdiğim yazarlardan biri olan Oscar Wilde’ın alıntılarına, aforizmalarına yer vermesi çok hoşuma gitti. Altını çizdiğim çok fazla da cümle oldu. Ben bu kitabı herkese öneriyorum. Favorilerimden yerini aldı. 🤍 “Utangaç, senden birkaç ay önce öldü. Kedinin yerini bir başkasıyla doldurdum. Senin yerini dolduramadım.” 10/10 🍼🤍
- Dm'den yazmayın lütfen
☠️"Mizah benim için, kontrollu bir kaçış yolu, bir agrı kesici, dayanılmaz olana bir meydan okuma, sol gösterip sağ vurma, iki tarafı keskin bir bıçak, bir deterjandı." ☠️ " Hiç bir şeyiniz olmayınca paylaşmak daha kolay oluyor." ☠️"Bana bir şeyler öğretenleri hayatım boyunca unutmayacağım."
- Sevdadır
İlkin kitabın ismi dikkatimi çekti, şöyle bir göz gezdirince de hemen okumak istedim kısa kısa günlük yazar gibi yazılmış. Okuması kolay ve oldukça eğlenceli bir kitaptı. Yazarla tanışmamız güzel oldu. Mizahın yanında bir parça hüzün de var. Dengeli. Okuması keyifli. Tavsiye ederim.
- palmapadoca
size pekçok şey sunabilecekken hiçbir şey sunmayan yazıma hoş geldiniz - - -> karşılığında merhaba demelisiniz( bkz. Metin akpınar kafa TV son video) artık hiçbir şey düşünmek istemediğim bi gün evdeki kitaplarımı çıkardım, genelde hoşuma gidiyor onlara bakmak ve benim olduklarını bilmek (bu aptalca bi fikir) ama artık dayanamıyorum okumadan gardrobuma sıkıştırdığım onlarca şeyin olmasına Her neyse Yakın geçmişte (bkz. Eylül 22 bekleyecek vaktim kalmadı artık) son kitabının da çıkmasıyla popüler olmuştu Jean Louis fournier o zaman bulabildiğim tüm kitaplarını almıştım. Biraz son kitabına bakmıştım fakat hiçbirini okumamıştım. Dün toplantıdan çıktım ve yutupta takılmaya başladım sonra bi anda pazartesi günü olduğu aklıma geldi: teke tekte kim varmış diye baktım. (eminim izlemişsinizdir: c Şengör, sayın bakırcı, esg<3) Heyecanlanmıştım henüz bir saat vardı tabletini şarja taktım ve bu kitabı okumaya başladım. Bulunduğum durumdan soyutlanmak bedenimden çıkıp başka yerlerdeymis gibi hissetmek gerçekten bi özel güç (bkz pohapipibpobobyalilar için öyle sayaka murata dünyalılar) ölümden sonra sadece bedensizlesir miyiz acaba hala düşünür espri yapar insanları güldürebilir miyiz (bkz fournier güldürüyor) insanları herkes güldürebilir öldükten sonra bunun bir anlamı yok. Sanki ölünce bi film eleştirmeni olacağım ve hayatımdaki eksiklikleri* bulacağım şurası güzel olmuş hiç olmamış keşke başka bi görüntü yönetmeniyle çalışsaymışımm diyecekmişim (bkz bilincim hatıralarımı filme dönüştürdüğümde onları hatırlayıp ekrana taşıyan detayları belirten o olacak sanıyorum bu nedenle büyük işlevsel bi beyine kavuşmalıyımdır) okurken eğlendim belki de teke tek programını beklemenin heyecanlıyla yükseldim bu kadar ama iyiydi. Pekçok tablodan bahsediyor fournier hep açıp bakmam gerekti. Keşke dedim evimde renkli yazıcı olsaydi (böylece çıkarıp sayfalara sıkıştırabilirdim, kitaba müdahale eden dış mihraklar xoxo) sevgiler* (burası akademi değil hatta akademi diye bi şey olmayabilir :3 akademideyseniz saygılarımı sunarım, hoşça kalın - - - - > görüşmek üzere


