İçeriğe geç
Raf
Son Kuşlar

Son Kuşlar

2012144 sf

Puanlar

Raf, 10 üzerinden 6.9, 52 oy

Kategoriler

Daha Fazla

Basım Yılı:
2012
Sayfa Sayısı:
144
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları

Açıklama

"Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum.Ada 'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.""Haritada Bir Nokta" adlı öyküden

Yorumlar

Sait Faik’in okuduğum ilk eseri oldu. Durum hikayelerinden oluştuğu için tek oturuşta okuması biraz sıkıcı olabilir ama içerisindeki bazı hikayeleri beğendim. İstanbul’da yaşarken, adalarda dolaşırken veya vapurda feribotta okunacak bir kitaptır bence kendisi. Yazarın dili sade anlaşılması kolay, ağır betimlemeleri yok bunu sevdim. Fakat tarzının aynı olduğunu varsayarsak birdaha okuyacağım bir yazar olduğunu düşünmüyorum. Yine de farklı eserlerinden önerileriniz varsa her daim açığım.

Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da. bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.

Hikaye ve yalınlık denince aklıma gelen ilk isimlerden biri hep Sait Faik Abasıyanık olmuştur. Öykülerinde, günlük hayatın sıradanlığında yaşayan karakterler, doğanın bize sunduğu küçük ama anlamlı kesitler ve yazarın kendi yaşadığı duygusal gel gitler ön plana çıkar. Sait Faik’in anlatımı, karmaşık betimlemeler veya süslü edebiyat dili yerine, basit ve doğrudan bir yalınlık taşır. Okuyucu, bu sayede karakterlerin dünyasına ve çevreyle olan ilişkilerine doğal bir şekilde dahil olur. Daha önce okumuş olduğum kitaplarında olduğu gibi 'Son Kuşlar' adlı eserinde yazarın kısa ama etkili 19 hikayesi bizi karşılamaktadır. Bu hikayelerde özellikle, insan ve denize dair şeyler bolca geçmektedir. Kitaba adını veren 'Son Kuşlar' hikayesi kitaptaki en vurucu hikayelerinden biridir. Kuşların yok olmasını doğaya insanların verdiği zararlar üzerinden etkili bir şekilde anlatır. Asıl üzüntüsü ise gelecek nesillerin bu güzellikleri, ileride göremeyecek olmasıdır. Bunaldığım zamanlarda Sait Faik hikayeleri her zaman içimi ısıtmıştır. Hikayelerin geçtiği yerlerden sunduğu insan manzaraları hep içimizden biri olmuştur. Gözlem gücü, sade bir dil ile birleşerek karakterlerin iç dünyasını doğrudan okuyucuya hisettirir. Kurmaca anlatıların ve zincirleme olayların ötesine çıktığı hikayelerinde, sıradan insanların hayatları ana rol sahibi olur. Bu şekilde yaptığı anlatılar, okuyucuya empati kurma imkanı verir. Gözlemlerinde hiçbir zaman yargılama yer tutmaz aksine insanları kucaklayıcı şefkatli bir ruh söz konusudur. Kısa ama etkili bir kitap okumak, sıradan insanlardan hayat manzaraları görmek istiyorsanız, Son Kuşlar kesinlikle şans vermeniz gereken bir eserdir.

Ölesiye yalnız ölesiye mesudum. İçim kalabalık çekiyor. İçim insanlar çekiyor.

Kitap durum hikayesi olduğu için biraz sıkıcı gelebilir.ben genelde olay hikayesi tarzı kitapları severim . dönemini ve şartları anlatması yönüyle güzel. "Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki."

Gerçek bir İstanbul yazarı olan Sait Faik yine yaşantısından kesitlerle o zamanın insanlarını ayrı bir pencereden aktarıyor bize. Yazarın dili gereği bazen konudan konuya atlamış. Kafada oturtmak kısmen zorlaşıyor, durum hikayesi olmasından kaynaklı. Bir abimin söylediğine göre bu yazarın ilk öyküleri güzelmiş. Sarnıç, Semaver falan. Yine de bu kitaptan sonra bir Sait Faik daha okuyacağımı hiç sanmıyorum, ama dediğim gibi kitapları dönemin şartlarına göre değerlendirmek gerekir. Kanımca bu kitaplar bugün yazılsa basmaya bile değmez bana göre, ama o dönem yokmuş işte böyle hikayeler. Yine o çok sevgili abiciğimin tanımına göre "O zamana kadar yazılan hikayeler hep padişahım çok yaşa türünde." bu adam ise birkaç balıkçının sohbetini yazmış mesela bu bağlamda düşünüldüğünde elbette çığır açan bir yazar denebilir Sait Faik'e.

Ah , bu insan yüzleri!. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler , adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri! Sayfa 10

Bir durum hikayesi olduğu için okurken biraz sıkıldım ve zorlandım. Ama kitapta geçen hikayelerin anlatmak istedikleri güzel. Bu tarz durum hikayesi severlerinin beğeneceğini düşünüyorum.

"Ama insanlar tuhaf! Kendilerini sevmeyen, önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyor, kendisini küçük görür gibi olana musal­lat oluyorlar."

Aslında içinde günümüze dair bir çok içerik barındırıyor... Ama okuyunca güncel olmayan konular gibi geliyor... Hikayeler böyle doğar zaten toplum problemlerinden.... Hikayecilerin doğayeni, bol deniz, kum, güneş, ada ve bunların görünmeyen tarafını işlemiştir üstat.. Günlük konuşma dilinde okuyucusuna sohbet tarzı bir eser bırakmıştır Sait Faik... Günlük rutinleriniz arasında size eşlik edecek türden hikayeler...🎗️

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et