İçeriğe geç
YokyerKitap · 2012

Tüm Gönderiler

Saat 23.48, uykum var Ama kitabı elimden bırakamadım Aslında yorumunu yapmayı yarına bırakacaktım, kendimi hazır hissetmediğimi düşünüyordum fakat bir an sonra bu kitabı yorumlamak için asla hazır olamayacağımı fark ettim. Öncelikle çok az fantastik okumuş ya da hiç okumamış biriyseniz bu kitabı size yasaklıyorum. Aklımdan birinin "kötü olduğu için mi" dediği bir senaryo geçti, güldüm gece gece Hayır. Fazla iyi olduğu için. Kendimi türde aşırı yetkin gördüğümden değil ama oldum olası fantastik okumuş/yazmış biri olarak bu kitabın çok ince bir biçimde farklı olduğunu söyleyebilirim, genel olarak türdeki diğer kitaplara fazla aşina olmayanların göremeyeceği türden farklılıklardan bahsediyorum, bu yüzden eğer fantastikle ilgilenmiyorsanız bu aşamada okumanızı tavsiye etmedim. En ufak soru işaretimin bile olmadığı yerlerden vuran ters köşelerle dolu müthiş kurgusu ve inanılmaz bir biçimde sistematik, detaylı ve özgün evrenini bir kenara bırakıyorum, bunları parça parça başka kurgularda da görebilirsiniz ve kitabı okuduğunuz zaman zaten görürsünüz. Ben size bu kitabın işleniş şeklinden bahsetmek istiyorum. Bu kısım beni hayran bırakan kısımdı, tabii ki diğer yanlarına da çok ayrı ayrı hayran kaldım, hatta az önce sayıp döktüklerime karakter orijinalliği ve derinliğini de ekleyebiliriz ancak işleniş... Geçen dönem bir ispanyolca hocam vardı, ispanyoldu. Mükemmelliğin kelime anlamı gibi bir öğretmendi. Henüz 101 idi, giriş dersiydi ama bir iki ders hariç tüm dönem sadece ispanyolca konuşup anlattı Ve aşırı iyi öğrendik Çünkü ispanyolca konuşsa dahi sürekli bildiğimiz yapılar ve kelimeler üzerinden konuşuyordu, bu sayede yavaş yavaş öğrenirken daha bir oturtuyordu her şeyi. Tabii iyi öğretmesinin tek sebebi bu değildi ama bu romanı anlatabilmem için Maria'nın bu yönü çok kullanışlı olacak. Dönem boyu ona bu yüzden hayranlık besledim, yazarın aynını yapması beni daha da etkiledi. Kitap bir anda yıllardır bildiği hayattan zorla kopartılıp kendini fantastik bir dünyada bulan bir adam üzerine kurgulanmış desem a1 ispanyolcam gibi biraz çat pat, azıcık yanlış ama temelleri doğru olduğu için işe yarar bir tanım verebilirim sanırım. Bu adam fantastik evrenin içine adeta düştüğünde biz de okur olarak kendimizi hiç bilmediğimiz bir noktada buluyoruz ve asla adamdan fazla bilgiye sahip olmuyor, onunla beraber ilerliyoruz. Ekstra bilgi verildiği tabii ki oluyor fakat hepsi Maria'nın konuşması gibi hep bildiğimiz karakterler ve olaylar üstünden ilerliyor, Richard'dan önce öğrendiğimiz gerçekten hiçbir şey yok. Şansa bak, adama da doğru dürüst kimse bir şey açıklama zahmetine girmiyor ahdjdjsjshs Yine de bunun hiç rahatsızlık veren ya da karanlıkta bırakan bir tınısı yok, o evreni tam olarak asla öğrenemedik ama olay da bu değildi zaten. Amaç orada o evrende geçen bir olaya şahit olmaktı. Bu kısım dile getirince kulağıma o kadar etkileyici gelmedi. Galiba diğer şeylerle birleştiğinde daha güzel görünmüştü - hepsi bir bütün olunca daha etkileyici Her yanını ayrı ayrı övebilirim ama uğraşasım yok, zaten yazarın sırf adı bile bir ünvan niteliğinde, bu yüzden son bir yanına değineceğim. Kurgu aşırı gerçekti. Fantastik bir kitap için bunu söylediğimde kulağa komik geliyor biliyorum ama çoğu kitaptan çok daha gerçekti. Başkarakter ayrıcalığı diye bir şey yoktu bir kere. Adam evrene en dezavantajlı noktadan girdi ve cidden hemen hemen kimse ona aldırış etmedi, ahh zavallım diye yardım etme telaşesine girmediler. Herkesin derdi vardı ve herkes kendi çıkarını gözetti, sevgi de bir noktada vardı fakat bu gerçekçi bir noktadaydı. Bir de ölümler var tabii. Yazar karakter öldürmek konusunda elini cimri alıştırmamış, önemli kişileri öldürdüğü de oldu.. Aslında sadece önemli kişileri öldürdü - biri hariç Benim işin sevdiğim kısmı başta çok durduk yere ölen birinin "ya bu da çok iki arada bir derede gidiverdi, öldü mü acaba yoksa en önemli yerde ortaya mı çıkacak" ikircikliğini yaşatması ve bunu başkarakterin de sürekli düşünmesiydi. Yani ortadan kaybolduğu anda unutulmadı kimse, üstüne kafa yorulduğunu belli yerlerde yeterince gördük. Dikkat çekiyorum, karakter gerçekten öldü mü ölmedi mi sorusunu cevaplamadım. Bu hepimizin roman boyu düşünmesi gereken bir soru 😌😌 Neeysee sonuç olarak, ben kelimelerin bittiği yerdeyim. Neil Gaiman okumak istiyordum çünkü kurgularının farklılığını çokça işitmiştim ama bu kadar iyi bir iş de beklememiştim. İyi ki okudum. Siz de okuyun, hiç yoktan bir gün, okuyun.

neil gaiman çok değişik bir kafa. bu da bu değişik kafanın değişik işlerinden biri. aşırı garip bir hikaye olması ve kurgusunun hoşluğu sebebiyle kendisini çok sevmiş ve bir kütahya rize arası otobüste okuyup bitirmiştim. fantastik bi şeyler arıyorsanız bu acık da olsa sizi idare eder.

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et