İçeriğe geç
Raf
ZarganaKitap · 2012

Tüm Gönderiler

kitap okuma alışkanlığımı geri kazanmak için yanlış tercih oldu. daha önce okumuştum ama bu aralar yeniden Hakan Günday okuyasım geldi. şu an yarısını bitirdim. harbiden çok ağırsın be Zargana

konusu bence çok güzeldi ama zargananın yaşadıkları gerçekten fazla ağırdı hakan günday zaten olayları lafı dolandırarak imalar yaparak izleyicinin anlamasını bekleyen bir yazar değil direkt olduğu gibi anlatıyor ve galiba bu onun kitaplarını ağır yapan bir özellik anlatmak istediği konuyu olayı da çok güzel anlatmış yine de sonunu pek beğenmedim yani hiç beklemediğim bir yerde saçma salak bir şekilde bitti kısa tutmaya çalışmış gibi geldi

Hakan gündayı çooook merak ettiğim için almıştım açıkçası okurken ben ne okuyorum ya demiştim belki tekrar okur ve daha iyi anlarım

:İşte çocuklar, insanlar sadece sevdiklerini kaybedince üzülmezler. Adil olmayan her ölüme üzülürler. İntihar adil değildir." "Konu duygularına geldiği zaman sinirleniyordu. Çünkü hiçbir şey anlatmak istemiyordu. İçinden geçenleri kimsenin bilmesini istemiyordu."

"Cahil ile anarşist arasındaki fark tüy kadardır.O aradaki tüyün üzerinde durur bütün okunan kitaplar.Ama tarihçiler üflediği zaman tozlu arşivlerin üzerine, ne tüy kalır, ne de aradaki fark."

Okuduğum en rahatsız edici içerikli kitaplardan bir tanesiydi. Yarım bırakmaktan nefret ettiğim için sonuna kadar okudum. Hakan Günday'ı Az kitabıyla tanıdım ve Az kitabı hayatımın şekillenmesinde büyük rol alan bir kitaptır. Yeri bende ayrıdır fakat bu değil yani. Bilmiyorum sevemedim ben. Yine de yazarın her şeyi bütün çıplaklığıyla anlatıp karakterle empati yaptırabilmesi büyük yetenek. Bir şeyleri bu kadar açık açık yazmak ışık tutmakta büyük cesaret ister. Hakan Günday'ı bu yüzden sevmiştim zaten. Okumazsanız da pek bir şey kaybetmezsiniz.

İnsanları anlamak zor değil. Hepsinin de doğum izleri gibi karakter izleri var sağlarında sollarında. Biraz dikkatli bakmak yeter. Haritalara benzerler. Ölçeklerinin nerede yazıldığını bulana kadar korurlar esrarlarını. Sonra bir güneş kadar bilinir hayatları. Sarışınlara benzeyen hayatları. Güzel ama aptal hayatları..

Kimsenin birbirine bakmadığı, yalan, ihanet, şiddet, tecavüz ve acımasızlıkla yoğrulan, yalnızca hayallerin göz göze geldiği bir hayattan intikam almanın en iyi yolu yaşamaktır..

📍Insanları anlamak zor değil. Hepsinin de doğum izleri gibi karakter izleri var sağlarında sollarında. Biraz dikkatli bakmak yeter. Haritalara benzerler. Ölçeklerinin nerede yazıldığını bulana kadar korurlar esrarlarını. 📍(...)insanlar sadece sevdiklerini kaybedince üzülmezler. Adil olmayan her ölüme üzülürler. 📍Yaptıkları, kanayan bir bacağa rağmen okyanusta bir köpekbalığına sarılmaya benziyordu. 📍İçinde mermi adına taşıdığı düşünceler herhangi bir silahın şarjörüne sığmayacak kadar kalabalıktı. 📍Bir trenin yavaşlaması gibi ağır ağır silindi gülümsemeleri. Çölün ortasındaki bir istasyona benzedi yüzleri. Yalnız ve korkak. Sarıldılar birbirlerine. Başka kimseleri yoktu çünkü.

Yer altı edebiyatçısı Hakan Günday’dan devam edelim.Zargana gerçekten çok ağır bir kitap .Sağlam psikoloji istiyor okumak için.İçinde her türlü pislik var ama tabi ki yazarın genel olayı böyle.Bazı şeyleri gün yüzüne çıkarmak.Geçen yıl okumuştum hala bir çok detayı aklımda .Zaman zaman şok olacaksınız bu kadar da ileri gidilebilir mi diyeceksiniz ama gerçekten de fena bunlar yaşanan şeyler.Sadece göz önünde değil.

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et