İçeriğe geç
Raf
Rakip

Rakip

Foe

2023110 dk

Kategoriler

Ülke

Daha Fazla

Yönetmen:
Garth Davis
Süre:
1 Saat 50 Dakika

Açıklama

Hen (Saoirse Ronan) ve Junior'ın (Paul Mescal) hayatı, bir yabancının ürkünç bir teklifle kapılarına gelmesiyle altüst olur. Yeni bir dünyada hayatta kalma şansı için ilişkilerini ve kimliklerini riske atacaklar mıdır? Etkileyici görüntüler ve insanlığın (ve yapay insanlığın) doğasına dair sorularla Rakip, çok da uzak olmayan bir geleceğe ışık tutuyor.

Yorumlar

Saoirse Ronan'in zaten iyi bı iş çıkardığı kesin ama erkek oyuncu vay be dedirtti . Gerçekten çok iyi oynamış bir ödül almış daha fazla ödül almayı hak ediyor bence. Film de gayet güzeldi beni etkiledi sonda bir kaç göz yaşı döktürdü. Sıradan insanlar için olmayan bı film . Böyle filmler insana tokat gibi vuruyor ve arada bir iyi geliyor.

Herkese merhabalar Ben bugün bu film hakkında konuşmak istiyorum biraz önce bitirdim. Bu filmi psikolojik açıdan değerlendirdiğimizde benlik algısı önemli oluyor. Ben kimim? Benden kaç tane var? Gerçekten bir ilişki dinamiği görüyoruz... İlişkilerde ilişkinin başı mı önemli sonu mu önemli? İlişkinin içerisindeyken bazen yapmak istediklerimiz ya da yapamadıklarımızı değerlendirme açısından birçok şeyi görmüş öğrenmiş bir insan olduğumuzu zannederken tecrübelerinizden yararlanmaya çalışan başka biri olduğunu da kabullenmek doğru bir şey midir ve şunu fark ediyorum ikisi de klon'du iki farklı kişi ama aynı zamanda da aynı kişiymiş gibi bir bireyle sevgili olmak... Bence bize çok şey öğretiyordu diyaloglar güzeldi. Sorgulayın dedi resmen... İyi seyirler.

Boyle dusunduren filmlere bayiliyorum. Bilim kurgu basligi altinda aslinda insan iliskilerine deginiyor. Beni en cok etkileyen kismi, (spoiler) aslinda gelen her iki klonunda, klonlandiklari gercek bireylerden, onlarin anilarindan ve birebir dnalarindan uretilmis olsa da, iliskilerin nasil degistigini goz onune sermesi. Burada izleyiciyi; ozellikle romantik iliskilerde, ilk tanistigimiz kisiyle; sevgi saygi cercevesinde o iliskiyi surdurebilmekle; suregelen sogukluklarin iliskiyi getirdigi yer arasindaki farki dusunmeye zorluyor. Daha da carpici kismi; erkek karakterin davranis dinamigi. Kadin karakterle empati kurabiliyoruz cunku, erkek karakter daha mesafeli ve dusuncesiz gozukuyor. Bu nedenle, kocasi klon halindeyken, kadin karakterin nasil yumusaya basladigini goruyoruz cunku kocasinda ilk zamanlarini gormeye basliyor, ozellikle klon kocasinin kadinin giydigi bluza ‘ bunu ilk tanistigimiz zaman giymistin, cok giyme eskimesin’ demesiyle, kadinin ayni gece tutkuyla sevistigini gozlemliyoruz. Diger taraftan, erkek karakterle empati kuramiyoruz cunku anlayissiz, soguk ve tutkusuz taraf o gibi gozukuyor ( uzaydan donunce ilk gecelerinde, kadinin memesine dokunup sig sekilde sevismeyi baslatmaya calismasiyla kadinin aglamasina sahit oluyoruz) buna ragmen, kadinin klonu geldiginde; onu da (erkek karakteri) bambaska biri olarak goruyoruz. Bu izleyiciye (belki de bana) sunu sorgulatti, iliskide haksiz taraf olmanin da getirdigi bir yuk var, karsidakine isteseniz de iyi davranmamanin bir agirligi ve taze bir baslangic olmadan yumusayamayis, merhametli haline donemeyis durumu var. Sinematografisi de cok iyiydi. Harika bir film 🙌 ki

Paramız yok bilimkurgularına ayrı bir ilgim vardır. Fonda o atmosferi hissettiren ve insanda yarattığı etkiyi anlatan hikayeleri severim. Bu film de o açıdan gayet başarılı. Yazar, Arthur Rimbaud'un 'ben bir başkasıdır'a atıfta mı bulundu bilmiyorum ama tam olarak anlam karşılığına denk geliyor. Amerika’nın bozkırına sıkışmış kalmış benlik sorgulaması yaşayan bir kadın ve yaşadığı toprağa evinin bahçesinde kalmış tek ağaç gibi kök salan bir adamın hikayesi. Yaşamımız boyunca benlik sorgulaması yaşamaktan daha doğal bir şey yoktur ama bunu karşılaştığımız benlik üzerinden okumak-anlamak ne kadar doğru bir yol çizer bize? Karşındaki benlikle çatışmak, söz gelimi en ufak bir davranışından hoşlanmamak bu böyle olmamalı hissi verse de karşıdan gelen etki bizi olmak istediğimiz benliğe yaklaştırmaz. Bu sadece karşıdaki insanda oluşturmak istediğin bir karakter bütünlüğüdür. Kimliği yeniden inşa etmede bizi yanıltan temel olgu da bu oluyor. Son olarak son sahneye bir sözüm var. o sahneyi eminim yapımcı ekletmiştir. Yoksa böyle güzel bir filme son sahnedeki 'seyirci salaktır anlamaz' bakışı hiç yakışmıyor. Anlıyoruz efendim. Ortalama bir film izleyicisi hikayenin sonunu gayet iyi anlar. Bu kadar kör göze parmak yapmayın çünkü benim gözüm çıktı artık bu finallerinizden dolayı.

Kimse yorum yazmamış ben yazayım o halde Bilimkurgu yapmaya çalışmışlar olmamış , kurgu desen zaten yok , bunun kitabını bile sevmemişler film de normal olarak kötü oluyor , iki oyuncu çift olarak çok iyi bir uyum yakalamışlar ama ortada bir hikaye yok , 2065 geçiyor ama terk edilmiş bir çiftlikte yaşayan çiftimizi görüyoruz , o kıyafetler niye eskiden kalma 2065 yılındaysak eğer , bir deney yapıyorlar adamı uzaya yolamak için ısrarla adamı tehdit ediyorlar, tabi bu süreçte çiftin araları bozuluyor vs sonra oğreniyoruz ki olay bambaşka bir şeymiş , ters köşesi bile şaşırtmadı o kadar sıkıcı bir film ki , sakın zamanınızı boşa harcamayın. 4/10⭐️

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et