İçeriğe geç
Our BluesDizi · 2022

Tüm Gönderiler

Bitirdim 27.02.2026♥️Mükemmel👍🏻 💎 Hayatimizda Hatirlamamiz Gereken Bir Şey var.Bu dünyada acı çekmek ya da mutsuz hissetmek için doğmadık.Mutlu olmak için doğduk♥️ 💎 Hayat ne zaman boğucu geliyorsa, arkana bak. Arkanı dönünce farklı bir dünya göreceksin.

Kim Woo Bin için başlayıp ona doyamadığım ve izlediğim en değişik çekimde dizi oldu. Dizi Jeju adasında yaşayan bir grup insanın hayatını konu alıyor. Bu insanların arkadaşlıkları, aileleri, geçmişleri, aşkları, kırgınlıkları, kızgınlıkları yani aslında hayatın içinde olan her bir duygu durumu bu insanlar üzerinden izleyiciye aktarılıyor. Dolayısıyla dizinin spesifik bir konusunun olduğundan bahsedemeyiz. Afişte yer alan her bir karakter başrol ve her bölüm bazılarının hayat hikayesine yer veriliyor. Değişik çekim dememin sebebi o bölüm hangi karakterin hikayesi anlatılacaksa o karakter dışındakileri bölüm boyunca görmüyoruz ya da çok kısa üç beş dakikalık sahneler şeklinde görüyoruz. Bu da benim hoşuma gitmedi çünkü bana dizinin kopuk ve karmaşık oduğunu hissettirdi. Sanki her bölüm başka bir dizi izliyormuş gibi hissettim. Bu sebeple izlerken biraz sıkıldığımı söylemeliyim. Fakat kesinlikle kötü bir dizi değildi, ben yanlış bir zamanda izlediğimi düşünüyorum. Sınavdan hemen sonra izleyip kafa dağıtabileceğim sakin bir dizi olduğunu düşünmüştüm. Sakin bir dizi olduğu doğru fakat kafa dağıtmalık bir dizi değil. Her bölümü izlerken karakterlerle empati yapıyor, onların psikolojilerini ister istemez anlamaya çalışıyoruz. Bir haftada yirmi bölümü izledim ve bence en büyük yanlışım da bu oldu. Çünkü bu dizi her gün en fazla bir bölüm olacak şekilde sindire sindire izlenmeliydi. Bu sayede karakterlerin hikayesine daha çok girebilirdim diye düşünüyorum. En sevdiğim hikaye babaanne ve torunun hikayesi oldu. En nefret ettiğim ise Dong Seok (Lee Byung Hun) ve annesinin hikayesi. Yine Dong Seok ile Seon Ah (Shin Min A) da beni sıkan bir hikayeydi. Fakat Dong Seok'un söylediği "Geçmiş hep arkamızdadır bize yön verir fakat sürekli arkamıza bakarsak önümüzü göremeyiz." sözü final bölümüyle daha anlam kazandı. Aslında tam da şu sıralar duymaya en ihtiyacım olan cümlelerden biri. Ne olursa olsun ilerlemeye devam etmeliyiz. Başımıza gelen her şeye rağmen hayat devam ediyor:) Oyunculuklar harikaydı. Oyuncuların dış görünüşleri de canlandırdıkları karakterlerle örtüşüyordu. Müzikleri yine her Kore dizisinde olduğu gibi muazzamdı. Jimin ve Ha Sung Woon'dan "With You"... Kaç kere dinledim bilmiyorum. Jeju adası, karavanlar, kafeler, pazarlar, dekorasyon muazzamdı ve diziyi en etkileyici kılan hikayelerin yanı sıra bu atmosferdi diye düşünüyorum. Her ne kadar tüm bu karakterlerin hikayeleri ayrı ayrı ele alınmış olsa da aslında her biri tek bir mesaja hizmet ediyordu: 📍 "Hayatımız boyunca unutmamamız gereken tek bir şey var ki bu dünyaya acı çekmek ya da mutsuz olmak için gelmedik. Mutlu olmak için doğduk." İlerleyen yaşlarımda bir şans daha vereceğimi düşünüyorum. O zaman çok daha fazla keyif alarak izleyeceğime eminim.

oyuncu kadrosundan olay örgüsüne anlatımdan müziklerine bölüm sayısından hiç sıkmadan sürüklemesinden olayların bağlantı noktalarına başından sonuna her şeyinden memnun olduğum o dizidir kendisi. mükemmel bir yapım gerçekten uzatsalar izlerdim ki normalde 40dkden uzun bölümler ve 12den uzun bölümlü dizilere garezim vardır. MÜKEMMELDİ. tüm olaylara bayıldım, tüm karakterlerin derinliğine bayıldım. liseli olan çocukların olayında ben de aglayacaktım ama beni en çok güldüren ve ağlatan dong seok oldu sinirli asabi hallerini, bunun nedenlerini, hoslandıgı kızı ve gecmisini her seyiyle mükemmel bir karakter yaratmıslar. annesine ciddi bir şekilde sinirlendim ve geçmişin asla telafisi yok ne yaparsa yapsın o çocuğun aklından o olayları silemeyecek bunun için çok üzgünüm. son bölümlerdeki man su ve kızı olayları da beni çok etkiledi :(( çok tatlı bi kızdı mal kendisi man su nun ölmemesine sevindim dizi beni en cok burda sevindirdi herkesi öylesine öldürüp gecmemisler acıyı verip sonradan mutluluğu göstermisler dünyadaki acının da mutluluğun da gercek olabilecegini göstermisler çok begendim ve sahil kasabası severlere gözüm kapalı önerimdir. "hayatımız boyunca hatırlamamız gereken bir şey var. bu dünyaya acı çekmek ya da mutsuz olmak için gelmedik. mutlu olmak için doğduk."

"Slice of life" denince benim aklıma ilk gelenlerden. Dizide tek bir başrol yok, her karakterin hayatına eşit sürelerde yer verilmiş. Her bölüm bir ya da iki karakterin hayatına daha çok yer veriliyor. Böylece sırayla herkesin hayatına şahit olmuş oluyoruz. Sakin ilerleyen ama duygu yoğunluğunu iliklerime kadar hissettiren, çok sevdiğim nadir dizilerden biri.

Our Blues'un altına imza attığı senaryo oldukça tanıdık gözükürken; işin el güzel tarafı karakterlerin büyülü yaşantıları olarak dikkat çekmektedir. İyi bir dış mekân, muhteşem sinematografi ve hayattan kesit formülüyle karakterleri birbirlerine, bizleri de onlara bağlamaktadır. Sonuç olarak: 7/10. IMDb: 9,4. Dizide her bir karakter de hikayeleri de ayrı değerliydi. Günlük yaşantıları, karşılaştıkları sorunları, birbirlerinin derdi için dertlenmeleri çok güzeldi. Kan bağı olmadan da güzel bir aileydiler. Dizi bariz bir konu üzerinde ilerlemediği için ayrı ayrı karakterleri bölümlerin odağına almışlar. Zaman akıp giderken biz de Jejuluların hikayesine misafir olup onlardan biri oluyoruz. Jeju adası gitmeyi çok istediğim yerlerden birisiydi dizide gitmiş kadar oldum :)

Bayılarak izlediğim, gerçek oyunculuklarıyla, değindiği her bir hayatın derin duygularıyla beni etkileyen bir yapım oldu. Ayrı ayrı her karakteri sevdim, kendimi onların yerine koydum. Duyguyu tam yansıtabilen bir kadroydu, sıkılmadan, ara ara gülerek ara ara ağlayarak bitirdim, izlenmesi gerek dizilerden diye değerlendirebiliriz. Puanım 10/10

Arkadaşlıklar, Aile, baba-çocuk, anne-oğlan, eski aşıklar, yeni aşıklar, kardeşler tüm bu ilişkilere çok gerçekçi bir noktadan yaklaşan mükemmel bir diziydi. Kasaba dizilerini zaten severim her zaman hem ağlatır hem de feel good hissi verir. Ama bu o kadar duygu yüklü ki, koreliler de bizim gibi nasıl ağlatılır çok iyi biliyor, dramı öyle gerçekçi bir noktadan yapıyolar ki. Bir de kültürel olarak bize yakın oldukları için aile içinde saygı vs. ve olası çarpışmalarda hemen empati yapabiliyoruz. Benim en sevdiğim bölümler sanırım Mir-an ve Eun hui olsa gerek iki eski kız arkadaşın bölümü(sloganları 'sadakate') ve son 3 bölüm olan anne-oğlul bölümleriydi. Bir de babaanne-torun bölümleri de o kadar bizden ki. Arkadaşlık bölümü bu zamana kadar gördüğüm tüm arkadaşlık ilişkilerine dair hiç bir filmde dizi de görmesiğim aşırı gerçekçi saptamalar yaptı. Son 3 bölümü sona koymalarını taa başından beri sinyallerden anlaşılıyo zaten en vurucu olanın o ilişki olduğu. En son teyzemin mutlu sayılabilecek bir barışma ve en mutlu anını oğlu ile yaşayıp ona anne dediğini duyup son vedasını etmesi... Dong seok'un annesinin ona iyice sıkı sıkı sarılamadan gitmesi bir burukluk bıraksa da, en azından içlerinde kalan bir şey kalmadı. Keşke çok daha önceden böyle bir yolculuğa çıksalardı. Son bölümün son sahneleri o tüm kasabanın yeni geleni eskiden orda olanıyla mutlu ve heyecanlı hali güzel bir sondu. Kasaba dizilerinin mutlu sonu genelde böyle olur ve buna bayılıyorum hemen böyle bir kasabaya göçme isteği. Sonda yönetmenin bize verdiği mesaj da çok anlamlıydı. "Hayatımız boyunca hatırlamamız gereken bir şey var; bu dünyaya acı çekmeye ya da mutsuz olmaya gelmedik, mutlu olmak için doğduk, herkese mutluluklar! " 9 puan verilir.

uzun zaman sonra beni sarsan bir yapım oldu. izlediğim için çok mutluyum. afişte gördüğünüz herkes dizide başrol oyuncusu. ikişer üçer bölümle dizide başrol olarak izliyoruz, bazıları iki dost bazıları kardeş bazıları anne çocuk , karı-koca.. ve onların hayat hikayelerini; onları sarsan, üzen gerçek hayattaki gibi sorunları görüp izliyoruz. en sonunda hepsi mutlu sona mı ulaşıyor onun için bir şey diyemem, ama en az izlediğiniz bir hikaye size tanıdık gelecek ve üzülüp içiniz ısınacak. kadroda harika oyuncular var dram seviyorsanız hiiç düşünmeden listenize almanız gerek bir dizi💐 "unutmamız gereken bir şey. biz yeryüzüne acı çekmek için mutsuz olmak için gelmedik. yalnız mutlu olmak için geldik. herkes mutlu olsun."

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et