Herkesin bu kadar sevdiği bu kitabı yorumlamaya geldim. Kitap güya aşkı anlatıyor. Sahra, Emir ve Ahmet bu aşk üçgenini oluşturuyor. Sahra Ahmet'e yani abisi gibi gördüğü gibi gözükmeye çalışırken aslında en yakın arkadaşının abisi olan Ahmet'e aşık. Ama söyleyemiyor tabii ki. Daha sonra tıp fakültesini kazanıyor ve oraya gidiyor. Orada da herkesin hayranlıkla baktığı emir ile karşılaşıyor ama tabii ki onu zampara gibi görüp etkilenmiyor. Bir de mutlu kelebgimiz var. Bu da kenan. Bir yazısı sayesinde bir mektup alıyor ve o mektuplarla beraber artık ona da duygu beslemeye başlıyor ancak yüz yüze görüştüklerinde aynı etkiyi hissedemiyor. Neyse şimdi kitapta asıl sinir olduğum yerlere gelmek istiyorum. Birincisi, güzellik algılarını aşırı kaliplastiran bir kitap. İnce bel, hokka burun... Ve bu gerçekten çok korkunç bir şey bence aslında. Insanların bu güzellik algılarına uymaya çalışırken yaptıkları şeyler göz önüne bulunduruldugunda. Kitapta sürekli renkli gözler güzel gösterilmiş. "Çok güzel, çok yakışıklı." Gibi betimlemeler sadece belli kalıplar üzerine kurulmuş. Ikincisi, kitabın başından sonuna kadar belli kızlar şöyledir belli kızlar böyledir gibi bir tanimlama yapılmış. Herkes Romeo ve juliet alıntıları yapmış ama kimse şu alıntıları koymamış. O zaman ben koyayım:(diyalog emir ve sahra arasında geçmekte.) "Sen o kızlardansin..." "Hangi kızlardan?" "Kemerini bağlı tutamadığında kaybedeceğin kızlardan." Pardon da bu nasıl bir diyalog acaba? "Dokunmak için sevdiğin kızlardan değil, sevdiğin için dokunmaya kiyamadiklarindan.🤢" (Yazarımız bir de önceki sayfalarda rekabet eleştirisi yapmıştı artık herkes hırslı olduğu için şimdi çok dhaa farkli özellikler gerekiyor diye.)Ben bu cümleden daha iğrenç çok az şey gördüm. Bir de bu kitap yaklaşık 50 baskı yapmış. Ve o kadar kişinin beynine bu düşünceleri sokmuş. Aynı zamanda kitabın içerisinde bolca cinsiyetçilik bulabilirsiniz. "ERRRRRRKKEK gibi dövüşmek"bunun en güzel örneği. Romeo ve juliet alıntılarini bu kitaba hiç yakistiramadim. Aynı şekilde bir uerde de emir karakteri fight club hakkında konuşmuştu. Bu kitaba uygun şeyler değildi. Onlar gerçekten güzel, içinden birçok anlam çıkarabileceğimiz eserler. Ve tekrar tekrar söylüyorum kadınları kaliplastiran, metalastiran bu kitabı hiç beğenmedim. Beni aşırı rahatsız eden son bir noktadan da bahsetmek istiyorum. Kitapta bir kısımda masum diye nitelendirilen kızlar ve kötü diye nitelendirilen kızlar arasında şöyle bir konuşma vardı. Iyi kızlar kötü kızlara "tabii o senin gibi önüne gelenle yatmıyor." Gibi bit imada bulunmuşlardı. Bütün bunlar olurken emir karakteri o kadar kızın kalbini paramparça etmişken neden kadınlar kötü gösteriliyor? Ama emirin her an bir sebebi var. Annesi ölmüş, çocukluk tramvalari vs. Ahmet karakteri zaten sahraya hem bir ilgi duyduğunu göstermiyor hem de başkasıyla görünce sinirleniyor. Gerçekten okurken çok çok sinirlendigim bir kitap oldu. Zamanınız yoksa okumayın zamanınız varsa da okumayın.
Yükleniyor…



