Röportajlar yakın çekimde yapılmış. Arka planın sadeliğinden dolayı kişilerin bütün yüz ifadelerini doğrudan görmek mümkün. Bu durum kişilerle yakın bağ kurulmasını ve hikayelerini anlatan bu kişilerle özdeşleşmeyi kolaylaştırmaktadır. Belgeselin içerisindeki genel çekimler muazzam bir görsellik. Farklı dillerde, (Hatta buna bir Türkçe şarkı da dahil.) farklı sahnelerde kullanılan müzikler hem derin anlamlı hem de belgeselle oldukça uyumlu. Dünyanın dört bir yanından, insanlar, sizin gözlerinizin içine bakarak, size hikâyeleri anlatıyor. İnsanı yargılamadan, her şeyden önce insan olarak ele alan, düşündüren, durup düşündüren, derinde bir yerlere dokunan bir belgesel. Bence herkes izlemeli ve hatta defalarca kez
Uzakta aranan ve ve ona karşı savaşılan kötülük, belki de kişinin tam da içerisindedir. Ayrıca yönetmenin pek çok olayı, fiili doğrudan göstermek yerine, hissettirme kabiliyeti harikaydı.
Henüz okuyorum ama bir parçasını unutmak istemiyorum. Okudukça, güncellerim. Bir yerde sinemanın anlaşılmayı bekleyemeyeceğini, sinemanın göbek bağının seyirciye bağlı olduğunu söylüyordu. Sinema biraz ticari bir iş sanırım.