Orhan Pamuk’un yıllar önce okumuş olduğum Masumiyet Müzesi isimli romanını okurken hep bir ikilemde kalmıştım: Kemal’in hissettikleri takıntı mı yoksa aşk mı? O günlerde kafamda hep ağır basan taraf bunun bir takıntı olmasıydı. Bu kanıya varmamdaki sebeplerden biri de Kemal karakterinin çoğu yerde sadece kendi duygularına odaklı olmasıydı. Oysaki aşk; karşıdakinin mutluluğunu her şeyden ve herkesten önde tutmak değil midir? Bugün izlemiş olduğum dizisine gelecek olursak; diziyi gerek oyunculuklar ve oyuncu seçimi olsun gerek kitabın okurken verdiği havayı (kafamda canlananlarla dizide gösterilenlerin birbiriyle çok yakın olması bakımından) çok başarılı buldum. Ayrıca kitabını önceden okumuş olmak, diziden çok daha fazla keyif almamı sağladı. Bugün hâlâ Kemal’in hissettiklerini "takıntı mı yoksa aşk mı" olarak gördüğümü düşününce sanırım yine takıntı kısmı ağır basıyor.








