Nasıl özlemişim böyle bir şey izlemeyi. Orman yangınında robotun koşmasıyla, birden gözlerim yaşlarla doldu. Belki bir başkası izlese çok da ağlanacak film değil diyebilir. Bilmiyorum aşırı duygusallaştım. Sonunda yine ağladım. Robotun annelik duygusu, sevdiğin birini kaybetmek, ait olduğun yere dönmek ama döndüğünde aynı olmamak, sevdiğin birini kaybediyorsun ama bunun onun mutluluğu olduğunu bildiğinden için buruk ona yardım etmek. Ben sevdim baya. Ailecek izlenebilir bir film.
Bütün Paylaşımlar
Studio Ghibli etkisi ! Bilim kurgu olan bu animasyon iki zaman dilimini ele almış; bunlardan biri uzak gelecek, biri ise yakın gelecek (2075). Arco uzak gelecekten gelen çocuktur ve yakın gelecekten İris ile tanışır. İkisinin isminin birleşimi İspanyolca'da Gökkuşağı anlamına geliyormuş. Film fazlasıyla Miyazaki tarzını yansıtıyor. Hatta ordan çok esinlendiği belli oluyor. Sahneler, göndermeler, duygular, doğa ve insan ilişkisi, müzik, atmosfer vs. size Miyazaki filmlerini anımsatacak. Film çok iyi diyemem ama güzeldi. İsteyen izleyebilir ancak ben çocuklara göre olduğunu düşünmüyorum. Film çok mesaj içeriyor ve anlamaya dayalı idi. İzleyeceklere keyifli izlemeler.
Arco: Zamanın Ötesinde Bir Eve Dönüş Çabası Arco, ilk bakışta "ailesinin sözünü dinlemeyen bir gencin başının belaya girmesini" anlatan klasik bir öğüt filmi gibi görünse de aslında çok daha derin ve teknolojik bir temel üzerine kurulu. Hikaye, zaman yolculuğunun mümkün olduğu, uzak ve gelişmiş bir gelecekte geçiyor. Filmin merkezinde, henüz bu karmaşık yolculuk için yeterli donanıma ve eğitime sahip olmayan Arco yer alıyor. Merakına yenik düşen karakterimiz, ablasına ait zaman yolculuğu ekipmanlarını izinsiz bir şekilde kullanarak tehlikeli bir maceraya atılıyor. Ancak hazırlıksız çıkılan bu yolculuk bir felaketle sonuçlanıyor ve Arco, geçmişin bilinmezliğinde sıkışıp kalıyor.
Bir çocuk filmi gibi ama yanıltmasın. En başta her şey masal gibi başlıyor ya… renkler, ışıklar, o uçuş hissi.Ama Arco’nun zaman yolculuğu aslında kaçış. Gelecek sandığımız o dünya bile bir yalnızlığın üstüne kurulmuş. Iris’le karşılaşmaları.İki farklı zaman, iki farklı hayat ama aynı yalnızlık. Birbirlerini tanımaları çok kısa sürüyor ama sanki yıllardır bekliyorlarmış gibi. Sonra ayrılık kaçınılmaz oluyor. En çok orası can yaktı. Arco’nun geri dönmek zorunda kalması… ama geri döndüğü şeyin gerçekten 'ev'olmaması. Iris’in kalması… ama kaldığı dünyanın zaten kırık olması. Birbirlerini kurtarmıyorlar. Birbirlerini sadece anlıyorlar. Ve bazen anlaşılmak, kurtulmaktan daha ağır . Film mutlu bitmiyor.Bazı insanlar hayatına girer, seni değiştirir ve gider. Film tam olarak bunu anlatıyor bence.


