

Xallar
Kateqoriyalar
Ölkə
Daha Çox
- Rejissor:
- Mustafa Kotan
Təsvir
Follows a family who migrates to Mersin as seasonal workers.
Şərhlər
Hayatta aileden daha önemli kişiliklerin olduğunu sanırsın baban bu kadar iyi iken ama hayat seni öyle bir çıkmaza sürükler ki geri dönmeye yüzün kalmamıştır. Köyden şehre işçi olarak giden roza ve ailesinin yaşam mücadelesinde ablası hazal'ın ölümüyle sonuçlanan bir aile dramını anlatan bir film. Hayatta yanlış yapmadan önce bir kez daha düşünmeniz gerektiğini hatırlatıyor.
25.10.26
Eski türk dizilerinde işlenen aile hikayelerine benzer güzel bir hikayeydi. Samimi ve duygusal bir hikaye. Oyuncular da kaliteliydi. Televizyonda yayınlandığında reytingleri tavan yapar.
Töre, namus, el âlem ne der gibi düşünceleri işleyen ve güçlü oyunculuklarıyla bunları izleyiciye hissettiren bir film. Bu tarz olayların hâlâ günümüzde yaşanması ve bazılarından hiç haberimizin bile olmaması gerçekten üzücü.
Ne desem eksik kalır,dramı olsun töre denen illetin sinir bozuculuğu olsun toplum baskısı, elalem ne der safsatası ve körü körüne cahillik....Yeminle gece gece ayarlarim bozuldu..Ve eminim ki bu tarz olaylar günümüz de hâlâ devam etmekte...Namusunuzda törenizde sizinle beraber yerin dibine girsin 😡😡😡😡
Türkiye de hâlâ töre adı altında kızların öldürülmesi gerçeğini ele almış bir filmdi üzücü....
Yani girişinden bir şey anlamadım tam olarak duyguyu yansıtmadığını düşünüyorum,ama gazalın vefatı beni üzdü..bende kürdüm ölümle sonuçlanmasa dahi ölüm gibi evliliklere itilen onlarca kız var hala da eski töreyi uygulayan aile vardır inanıyorum.kısacası filmde anlatılan gerçek olaylardan esinlenmiştir boş vakit olursa izlenir..
Töre, namus dediler… Bir babanın ve bir ailenin hayatını bu kadar ağırlaştıran şeylerin neler olabileceğini izlemek gerçekten yıpratıcıydı. Fikret kuşkan, Bahar Şahin filmi gerçekten çok iyi taşıdılar. Baba - kız ilişkisi, duygularını epey geçirdiler. Belçim Bilgin’in oyunculuğuna da ayrıca hayran kaldım, nasıl oynadığını izlerken hayret ettim. Ağlattı gerçekten, ağladım çünkü. Gerçek bir hikâyeden uyarlanmış olması ise filmi çok daha can yakıcı hâle getiriyor. Susturulan, ötekileştirilen, yalnız bırakılan insanların; cahilce davranışların, iftiraların ve toplum baskısının eseri olan bir hikâye bu. Verdiğiniz kararlarda ailenizi düşünün. Eloğlu yakar geçer, acımaz. Amcaoğlu, Dayıoğlu vs. hikaye. Evinizin içinde çektiğiniz acıdan daha iyi olmayabilir dışardan uzatılan el. Çünkü o eldir. Tipik bir baba-anne karakteri görsek de bir babanın bu kadar vicdan sahibi ve anlayışlı yazıldığına ilk kez tanık oldum diyebilirim. Bir sahnede mantık hatası olduğunu düşünsem de castından hikâye örgüsüne, duygusundan anlatımına kadar her şey öylesine iyi işlenmiş ki bunu çok fazla önemsemedim. Roza, gerçekten ağır bir filmdi. Çok ağır. Ama bir o kadar da etkileyiciydi. Kesinlikle izleyin.
“Babası, herkes ne söylerse söylesin kızına olan güvenini hiç kaybetmedi. Atılan iftiralar, söylenen sözler onun inancını yıkmaya yetmedi. Ama ne yazık ki kızının hayatta kalmasına, babasının ona duyduğu güven bile yetmedi. Bazen bir insanın masumiyetine inanmak, onu hayatta tutmaya yetmiyor.”














