"Yaşamla ölüm araeında bir kütüphane var, dedi. Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğim başka bir hayatı yaşama şansını sana sunar. Fatklı seçimler yapsan şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün... Pişmanlıklarını teşefi şansın olsaydı bazı konularda farklı davranır mıydın?" Matt haıg gece yarısı kütüphanesi belki hiç düşünmediğim bir bakış açısıyla öyle bir yazmış ki, ne elinizden bırakabiliuorsunuz ne de düşünmekten geri durabiliyorsunuz. Kabul edelim hepiz zaman zaman içinde yaşadığımız hayattan pişman duymuş, hayatımızı eleştireeek başka bir hayat yaşamayı arzulamışızdır. Oysa başka bir hayatın bize neye mâl olacağını hiç düşünmedik. Ya da düşünmek istemedik. Belki de yaşayabileceğimiz onca olasılık vardı. Ama biz bu hayattayız. Ve kim bilir şikayet ettiğimiz bu hayat belkide en iyi versiyonumuz. Nora gibi bunu deneyimleme şansımız olmadığına göre yapabileceğimiz en mantıklı şey şimdiki hayatımıza sımsıkı tutunmak belkide. Belkide bu düzenin içinde süşündüğünüzden çok daha fazla bir öneminiz vardır. Sevdiğim bir yazar "Sen farkında olmasan da, bu dünyada seni seven en az bir kişi illaki vardır. Onun için yaşa." diyordu. Belkide haklıdır. Önce kendimizi severiz sonra hayata tutunuruz. Ve bir bakmışsınız daha önce farketmediğiniz bir sürü harika şey olmuş. İşte gece yarısı kütüphanesi bunu gösteriyor bize.





















