Birbirini tanımayan iki üniversite öğrencisinin karavanla Berlin'den Portekiz'e olan yolculuğunu anlatıyor.Yolculukta kapitalizm,aşk,evlilik ve cinsellik gibi türlü felsefi sohbetler var,ve bu da çok güzel işlenmiş.Diyaloglar basite kaçmamış,bahsedilen düşünce izleyiciye sanki yüzde yüz doğruymuş gibi dayatılmamış ve izleyiciye de düşünme fırsatı verilmiş. Ki zaten iki karakterde farklı düşüncedeler çoğu zaman. Filmde ki ortamlara,manzaralara da ayrı bir parantez açmak gerekir ki gerçekten çok mükemmellerdi.Bir de çekim açılarının iyi olmasıyla nefis bir görsel şölen izliyoruz.(Belki biraz abartmış olabilirim ki sanmıyorum).İnsanda,karavan alıp dünyayı gezme isteği uyandırıyor. Bazıları filmin uzunluğunu fazla bulmuş fakat uzun olması bence daha iyi olmuş.Yolculuk filmleri uzun olmalı çünkü en az yolculuk yapmış kadar seni yormalı.Filmi bitirdiğinde bu yorgunluğu üzerinde hissetmek gibisi yok.Filmi izlerken hiç kımıldamamışsındır ama sanki o yolları sen ilerlemiş gibisindir.Artık o filmi izlemeye başladığın kişi değilsindir.Kendini içsel olarak geliştirmiş zannedersin veya hissedersin.Zaten gerçek hayatta da yolculuklar fiziksel olduğu kadar içsel değil midir?İşte bu film bunu başarmış.(8.7)




