Puanım: 10/10 (hem de 🌟lı) İzleyeli üzerinden hatrı sayılır bir vakit geçmesine rağmen kendini oldukça iyi hatırlatan bir diziyle daha birlikteyiz. Ki ben diziye başlarken öyle ahım şahım bir beklenti ve istekle başlamamıştım. Hatta ilk bölümlerde kadın karakterimizin çatlaklıkları böyle bir itmişti beni diziden. Ama her zaman dediğim gibi bir diziyi, filmi, kitabı hatta şarkıyı bile en azından ortasına gelmeden terk etmemek ve şans vermek lazım. Ben de iyi ki o şansı vermişim. Şu an bende yeri ayrı olanlardan biri. •Konuya gelirsek evet klişeler almış başı gitmiş. Ancak bu klişeleri işleme ve hikayeye yedirme işini senarist gayet iyi başarmış. Yani o klişeleri izlemek bile sıkmıyor insanı ki ben klişelerden pek haz etmem şahsen. •Do Hyun rolü canlandıran Ji Sung beyimiz gerçekten gayet iyi bir iş çıkarmış hatta kendini aşmış da diyebilirim. Bir dizi içinde yedi ayrı karakteri, hiçbiri izleyeni rahatsız etmeyecek şekilde oynamak her yiğidin harcı olmasa gerek. Her bir karakterle izleyicilerin arasında bağ oluşmasını sağlayabilmek takdire şayan. •Kadın karakterimiz Oh Ri Jin dediğim gibi başta böyle çatlak gibi geliyor. Zaten çatlak olmasa başta adamın yanında durur muydu tartışılır ya neyse. Zaten dizi ilerledikçe destek çıkan, güçlü, tutarlı karakteri öne çıkıyor. •Oh Ri On yani bahtsız bedevim dizideki fedakârlık bombamız olaraktan yer yer güldürüp -ki az da değil bu gülmeler- yer yer iki damla akıttırdı. Kardeşiyle (Oh Ri Jin) aralarında ilişki gerçekten özenilesiydi. •DİPNOT: Dizi bol bol flashback içerir.



