Aden, klasik bir roman değil; sistem eleştirisi yapan, okuyucuyu konfor alanından bilinçli olarak çıkaran bir farkındalık simülasyonu. Metnin temel stratejisi net: Günlük hayatta normalize ettiğimiz, bize doğrudan temas etmediği sürece görmezden geldiğimiz kötülükleri estetik bir kurguyla değil, çıplak gerçeklik sertliğiyle önümüze koymak. Kohen, insanlığın kolektif suç ortaklığını merkeze alıyor. Savaş, şiddet, istismar, güç ilişkileri ve ahlaki çürüme; bireysel kötüler üzerinden değil, işleyen sistemler üzerinden anlatılıyor. Bu tercih önemli. Çünkü kitap, “kötüler”i değil, kötülüğü mümkün kılan düzeni hedef alıyor. Okur burada edilgen bir tanık değil; sorgulanan taraf haline geliyor. Rahatsızlık hissi tesadüf değil, bilinçli bir tasarım. Dil sert, hatta yer yer acımasız. Bu bir kusur değil, metodoloji. Metin, empatiyi romantize ederek değil, vicdanı köşeye sıkıştırarak çalışıyor. “Bilmiyordum” savunmasını sistematik olarak geçersiz kılıyor. Günümüzde bildiğimiz ama dokunmadıkça yok saydığımız her vahşet, kurgu aracılığıyla görünür kılınıyor. Bu noktada Aden, edebiyattan çok etik bir yüzleşme belgesi gibi işliyor. Finalde gelen umut ise naif değil. Masalsı bir kurtuluş yok; ani bir aydınlanma da yok. Sunulan şey, insanlığın dönüşüm potansiyeline dair temkinli bir ihtimal. Yani “her şey düzelir” demiyor, “düzelmesi ancak bedel ödenirse mümkün” diyor. Bu da kitabın bütünlüğüyle uyumlu: Umut, ödülsüz değil; sorumlulukla şartlandırılmış
Posts
“İnsan kendini sakladığı yerde kaybolur.”
Bu kitap birçok farklı açıdan değerlendirildiğinde ortalamanın bayağı üzerinde kalıyor. Çok geniş bir felsefi yelpazesi var, bu bile başlı başına yeterli. Tek bir fikre odaklanıp onun etrafında dönen olaylardan bahsetmiyor, her olayın farklı bir altyapısı var. Tekamülde en üst seviye insan ile dünyevi ilkel insanın farklarını birçok açıdan karşılaştırma fırsatı sunuyor. Beslenmeden, düşünceden tutun da beden diline kadar ne çok ilkelliğimiz olduğunu ama bu ilkel iletişim ve yaşam tarzının yanında duygusal anlamda ne kadar gelişmiş olduğumuzu görüyoruz. Yazar, dünyada perde arkasında dönen -bazıları alenen sergilenen- birçok şeyi sert ve düşündürücü bir şekilde eleştiriyor. Kitapta iki karakter var: Biri onların tabiriyle insansı Numi, biri bizim tabirimizle uzaylı Sonje. Numi, Aeden gezegenine bırakılmış bir Dünyalı. Numi ve Sonje arasındaki iletişim şekli çoğunlukla telepatik. Aeden'de büyümesine rağmen Numi'nin ilkelliği Sonje'nin yanında çok göze batıyor. Sinirlendiği zaman sesini yükseltmesi, duygulanınca ağlaması, kıskanması, odağının dağılması, durgunlaşması, neşeli ruh hali... Bunların hepsi evrimde son noktadaki Aedenliler tarafından garip karşılanıyor. Onlar düşüncede en üst seviyede olmalarına rağmen duyguda bir o kadar geri kalmışlar. İkisi aynı anda olmamış. Sürekli tekrarladıkları dua niteliğinde bir söz de var: "Çi'den geldim, Çi'ye döneceğim. Potansiyelime doğdum, kaderimin efendisi olacağım. Olmaktan, doğmaktan, düşünmekten yoksunmayacağım." Burada bahsedilen Çi tahmin edersiniz ki bir nevi ruh. Parçacıklara kütle kazandıran Higgs bozonu gibi yaşama yetisi kazandıran bir arkhe diyebilirim sanırım. Evrenin madde kadar enerji de olduğu kuantum fiziğinde ispatlanmış bir şey zaten, bu kitap bunu kurgu olması sebebiyle biraz fantastik bir boyutta çok güzel anlatıyor. Kitap boyunca duygular, düşünceler, idealler, ahlak, vicdan gibi birçok şeyin tartışması sürüyor. Dünyadaki vahşetin, yaşamın katliamının, gezegenin yok oluşunun, canlılığın değerinin boyutları gözler önüne seriliyor. Bu kitap bana çok farklı bakış açısı kazandırdı. Mutlaka okumanızı ve şu ana kadar sorgulamadığınız bir çok şeyi bu kitapla düşünmenizi tavsiye ediyorum. Modern fizikten ve biyolojiden, biraz da organik kimyadan anlayan herkesin yani lise mezunlarının kolayca okuyabileceği bir kitap. Okuması hiç zor değil, gayet sürükleyiciydi, iki günde bitirdim. Kitapta bahsedilen tarihi, siyasi olayları araştırarak notlar alıp sayfalara postitledim, birçok yerin de altını çizdim. Hem bilgilendirici hem felsefi hem de fantastik bir macera romanı. Yaşamdan derin anlamlar çıkarmaya çalışan herkesin seveceğine hiç şüphem yok.
"Masalla gerçeği ayırt edebilenlere" bir alıntı ile başlamak istiyorum. Belli bir kısmımızın farkında olduğu sadece düşünebildiği içine doğduğumuz bu çarkta bir şeylere engel olmak istediği yapamadığı iç geçirdiği kötülükler masum çoçuklar dan doğaya verdiğimiz zararları yeniden gözümüzün önüne seriyor. "İnsan.. biraz hayvan, biraz daha hayvan." fark edebildiğimiz zaman gördüğümüzün değerini bilebiliyoruz. Yaşama katkıda ve saygıda bulunduğumuz sürece anlayışımız daha derin hissedebiriz. Kitapta geçtiği gibi kötülük bize değmediği sürece bir şey yok gibi yaşamaya devam ediyoruz. Normalleştirilmiş kötülüklerin olduğu bir Dünya da yaşıyoruz. Kimse yaşadığı hayatı seçemiyor isteyerek kötü olmuyor şartlar ne sunuyorsa bizde onları yaşıyoruz. Din, Dil, Irk hiç birimizin seçimi değil. Küçümseyen dışlayan her davranışı her zaman nefretle kınıyorum Aeden yeniden benim için bunları yeniden göz önüne sererek farklı bir serüven ile okuyucular'a yansıtıyor Biri okuduğum kitabı önerirmisin dese sanırım tam anlamıyla tanımlayamam ama kesinlikle önerimdir. :)) her şeyi yaşamış olabilirim kitabı okurken Evrenin içinde ne kadar küçük olduğumuzun fark edebiliriz kendi inandıklarımızı savunurken diğerlerini kötülüyoruz. Aynı yaratıcıya inanıp farklı dinlerde yaşamı sürdürürken aynı yolların kavgasını veriyoruz. Yaratıcının adıyla cinayetler katliamlar yapılıyor. Hepsi özünde doğru olanı yaşamayı motive ediyor. Farklı inanç sistemlerimizi çıkarlarımızı birbirimize kabul ettirmeye çalışırken ne çok ayrılmışız ve düşman olmuşuz. Kötülükleri finanse eden kargaşaya süreleri fark edemediğimiz sürece bu kavga devam edecek. Otoriteyi ve gelenekleri olduğu gibi kabul ettiğimiz sürece bir sonuca varamıyacaz gibi her şeye rağmen iyi kalabilenlere.. :))
Haziran 2017 de okudum Azra Kohen’in Fi-Çi-Pi serisinden sonra yazılmış, hayal gücünüzün sınırlarını zorlayan bir kitap. İlk başlarda Aeden gezegeni o kadar detay ve uzun tasvir edilmiş ki gerçekten sıkılmıştım ama sonradan anladım ki öyle olması gerekiyormuş. Çünkü o gezegeni hayalinizde tam olarak canlandırmanız için gerçekten o kadar detay anlatılması gerekiyormuş. Kitabın 200 lü sayfalarından sonra hikaye hareketlendi ve gerçekten fantastik bir film izlercesine su gibi akıp gitti. Hayal gücünüzü zorlayan, sanki Avatar filmi izler gibi keyifle okuyacağınız bir kitap. Bir de bu yazarın roman yazarken içine ustalıkla felsefik öğeleri yerleştirmesine hastayım. Hani öylesine bir roman okumuyorsunuz. Her kitabında mutlaka hayata dair notlar çıkıyor karşınıza. Tavsiye ederim 👍🏻
Azra Kohen ile Gör Beni kitabı işe tanıştım. Mükemmeldi. Bu kitabıda o hazda olacağımı düşündüm ancak aynı tadı bırakmadı. Benim için kitap geçer not almadı.
Babam derdi ki, bu kadar iyi olma. Sen bu kadar iyisin diye evrenin bir yerinde birileri o kadar kötü olmak zorunda kalıyor. Evrenin tek sorunu denge... Aeden Akilah Azra Kohen 📚 Eserlerini severek okuduğum yazarlardan. Kitabın ismi ilk etapta beni cezbetmişti. Sizde de oluyor mu, alışılmışın dışında kullanılan kelimeler merak uyandırır bende. Ve sırf bu yüzden bile o eseri okumak isterim . Tamam spoi veriyorum ;) Aeden; Kur'an'da geçen Adn adıyla bilinen cennetten esinlenerek kullanılmış bir isimmiş. Evrimleşmiş insan ve Aeden adlı gezegen anlatılıyor kitapta.Anlamından da anlaşılacağı üzere Aeden ; huzur dolu , saygın , oldukça gelişmiş bir gezegen. Yaşam disiplinli , fevrilikten uzak , en güzel özelliği de yaşlanmanın olmadığı (🤭), telepatik iletişimi olan bir ütopya. Baş karakterler , Sonje ve Numi. Numi'nin bir çok uyumsuz özelliğini biz dünyalılara benzetiyor Aedenliler.Gelişen olaylar neticesinde dünyaya geliyorlar , ve dünyalılara 'insansı' diyorlar , yani insan değil. Çünkü onların vahşilikleri, cahilce tüketimleri, dengesiz duyguları, yoksunlukları onları insan olmaktan uzak bir hale getiriyor. Kitap aslında insanın kendisini görmesi için üçüncü göz niteliğinde bana göre. Dünya denilen gezegenin sadece kendisine aitmiş gibi hoyratça, bencilce kullanmasına atıfta bulunuyor. Bir de o döneme denk gelen Avatar filmiyle benzerliği konuşuldu bir ara. Ütopik bir filmi çağrıştıran dizelerle sarmalanmış kitabı okurken Avatar sahneleri karşınıza çıkıyor hissi veriyormuş kimilerine. Katılmıyorum, bir Kohen fanatiği olarak yazarın hayal gücünün enginliğini, ruhunun ve kelimelerinin zenginliğini , anlatımındaki derinliği diğer eserlerinde fazlasıyla tecrübe ettiğim için belki de. Fantastik, ütopik eser sevenleri maceraya davet ediyorum :)
Her şeye farklı bir bakış açısı getiren mükemmel bir kitap. Macera ve bilim kurguyla etkilerken barındırdığı felsefe ile düşündürüyor. Biraz havada bitmiş olsa da 2.sini heyecanla bekliyorum.
Aeden...Tam olarak ne yazılır bilmiyorum.Böyle bir zamanda böyle güzel böyle anlamlı böyle mükemmel ve doğruları olduğu gibi anlatabilecek bir yazar.Her kitabında ayrı ayrı aşık olduğum bir kadın Azra Kohen.Düşünçe yapısını merak ettiğim.Bir kez onunla konusma şansım olsa ne konuşacağımı bilmediğim bir yazar.Numi gibi hissederdim kendimi.Yetersiz... Kitabımı bitirdim ve şuan farkına vardıklarım ile savaşıyorum.Sessizce içten içe kendi potansiyeline varamayan binlerce insanın yükünü hissediyorum.Kötünün ve iyinin ayrımını yapamadığım noktadayım.Azına bile razı olduğumuz kötülüğün hic olmadığını gördüğüm Aeden'in açlığını hissediyorum.Aeden de olmak istiyorum.Herkesin yaşama değer verdiği yerde... "Ön yargı düşüncenin en büyük hastalığıdır."
Hiç ama hiç düşünmeden alıp okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Kalemi muhteşem olan Azra Kohen'in okuduğum ilk kitabı bu. İlk aldığımda yaklaşık 1 yıl dokunmadan rafta durdu. Sonra en az 10 kez 5 yada 6. sayfaya gelince bıraktım. Neden? Çünkü sıradan girişi olan kitaplara o kadar alışmışım ki hiç bir şey anlamadım. Daha sonra inat ettim ve hiç ara vermeden 40 dakika okudum. Okudum ve bir daha hiç ara veremedim zaten. Kesinlikle alıp okumanız gereken bir kitap Not: İlk sayfalarda sakın ara vermeyin :) 10/10








