Yaz geldi ve neden her gün bir film izlemiyorum ki, diye düşünerek izlemem gerekenler arasından aklıma ilk geleni seçtim. Dün izlemiştim. Bugün yeni bir şey izleyemedim biraz sindirmek için ve yeniden The Grand Budapest Hotel izledim. İlk on dakikası pek geçmedi ama sonrasında Calum'ın içinde bulunduğu ruh hâlini fark ettikçe içine çekti. İster istemez detaylara takılmaya başladım. Kabaca konusu aklımdaydı. Sophie'nin yetişkinlikteki ruh hâlini merak ediyorum daha çok. Galiba o zaman babasıyla tatile gittiğindeki babası yaşında ve babasını anlamaya çalışıyor parça parça hatıraları arasında. Neden acaba babasını tam o yaşta anlamaya çalıştı? Biraz oraya takıldım. Yetişkin Sophie de sanki babası gibi yoğun duygularını içinde yaşıyor gibiydi. Karaoke sahnesi Calum'ın durumunu Sophie'nin de fark edebileceği şekilde açıklayan en net sahneydi bana göre. İzlerken evet kalkacak şimdi, şarkının ortası da olsa kızını çok seviyor sonuçta onun için biraz daha bastırabilir içindekileri diyor insan ama Calum yapamıyor. Sophie yaşındaki bir çocuğun elbette babasının durumunu fark etmesi çok zor, üstelik o da çocukluktan ergenliğe geçiş döneminde. Hayatında onun için yeni olan birçok duygu ve durum var. Onun tam aksine Calum'ın dünyası da gittikçe daralıyor gibi. Bir sürü küçük detay var daha yazsam çok uzun sürecek. Yüksek ihtimalle tekrar seyredeceğim bir film, kaçırdığım detaylar vardır. İkincisinde yetişkin Sophie gözünden izlerim diye düşünüyorum. Her gün film izleme konusunda umarım başarılı olup iyi fimler izlerim.
Yükleniyor…






