The Holdovers’ı izlerken sanki bir filmin değil, eski bir anının içine düşmüş gibi hissettim. Karla kaplı okul bahçeleri, sessiz koridorlar ve durmadan yağan kar, filmin yalnızlık duygusunu daha da derinleştiriyor. Soğuk bir atmosfer var ama insanın içini üşüten değil; daha çok içine dönmeye çağıran bir soğuk. Kar, filmde sadece bir arka plan değil, karakterlerin iç dünyası gibi. Bu yüzden The Holdovers karlı günler için birebir; dışarıda kar yağarken, içeride battaniyeye sarılıp izlenecek türden. Bitince içimde hafif bir hüzünle karışık sakin bir huzur kaldı.
Yükleniyor…









