@elif.guven
When Life Gives You Tangerines sayfasını aç
When Life Gives You TangerinesIm Sang-choonDizi · 2025-2025Bu diziyle ilgili yazılacak hem çok fazla şey var hem de hiçbir şey yok.. Olayların tamamı hayatın içinden, hayatın içinden olmayan tek karakter Gwan-sık. Dualarda yer alacak türden bir ilk aşk, sevgili, eş, baba, dede her şey. Parasite’den sonra izlediğim en iyi Kore işi olmasının yanında, gerçekten her sahnesini düşünüp kafamda yorumladığım bir dizi. Kesinlikle tavsiye edilir…
Ailenizle tvdeki dizileri izlemek yerine bunu izleyebilirsiniz. Mükemmel diyemem ama akıyor. Rahatlıkla vakit öldürebileceğini bir dizi. Oyunculuklar gayet iyi beni rahatsız eden pek bir şey olmadı. Hikaye de akıcı. Sonunu açık bırakmaları da iyi olmuş. Her şey çözümlenerek mutlu sonla bitmesindense açık uçlu bitmiş olması güzel olmuş.
“Artık zamanda yolculuk yapmıyorum. Sadece her günü, sanki kasıtlı olarak o günün tadını çıkarmak için dönmüşüm gibi, sanki olağanüstü, sıradan hayatımın en son günüymüş gibi yaşıyorum.” Filmden kendimce önemli dersler çıkarttım ve bana en azından düşünce olarak da olsa bir şeyler kattığına inanıyorum. Umarım hayatıma da uygulayabilirim. Wonder’dan sonra izlediğim bana kendimi gerçekten iyi hissettiren nadir filmlerden biri oldu. Safe place filmim olabilecek seviyede. Keşke daha önce izleseydim. Herkese tavsiye ederim :)
Çocukluk dönemim hariç okuduğum ilk çizgi roman. Çok kaliteli çok akıcı bir çizgi romandı. Savaş dönemi kitaplarını okumayı çok severim bu çizgi roman da çok güzel işlemiş hikayeyi. Zaten ödüllü bir roman övgüleri kesinlikle hakediyor. Tavsiye edeceğim romanlardan bir tanesi olarak listeye eklendi.
Hayatımızda bir çok şeyi bazen sırf birileri yapmamızı istemiyor diye yapmıyoruz. Halbuki bizim için doğru olan bazen de o yapmak istemediğimiz şey olabiliyor. Hicran kendini bulamamış, hayatta nerde ne yapmak istediğini belirleyememiş bir kız. Ne yapmak istediğini anlayana kadar da farklı hayat şekilleri yaşadı deneyimledi ve en son sırf ailesi istiyor diye yapmadığı şeyin aslında hayatta onu mutlu edecek tek şey olduğunun farkına vardı… Rıza…doğru, temiz, düşünceli bir genç. Dedesine amcasına karşı duyduğu minnet duygusunun kendi kararlarının önüne geçmesine izin vermedi ama sevgi dolu bir ailede büyümüş insanın ne yaşarsa yaşasın hep daha iyi bir psikolojiye sahip olacağını gösterdi. Filmdeki oyunculukların tamamı çok başarılı ama Cem Davran ve Miray Daner’e ayrı bir alkış…
Berkun Oya ve herkesten her şeyden bağımsız düşünce yapısı… Özellikle Metin’in küçüklüğündeki diyaloglar çok hoşuma gitti. Herkes keyif almayabilir ama bence düşünülerek izlenilecek dizilerden bir tanesi.
Kader’den sonra izlediğim için karakterler çok tanıdıktı. Bekir izlemeye tahammül edemediğim bir karakterdi bu filmde de yine bildiğimiz Bekir olması beni çok eğlendirdi. Uğur karakterinin Yusuf’u bile delirtmiş olması hikayedeki en büyük problemin Uğur olduğunun kanıtı. Filmdeki favori karakterim otelci Mehmet abi çay demleyip geceye kadar film izliyor mükemmel. Son olarak Zeki Demirkubuz açık kapı sendromu sinir uçlarımla oynamıştır…
Ölümlü Dünya 1’in bendeki yeri çook başkaydı. Yıllardır bu filmi bekliyordum. İzlediğim için mutluyum ama asla ilk filmdeki hazzı alamadım. Serbest sahnelerine neredeyse hiç gülmedim. İlhami bir tık öne çıkmış Oktay bir tık geriye gitmiş. Serhan ve Begüm sahneleri eğlenceliydi. Şenol karakteri taze kan olmuş ben eğlendim bence eğlenceli bir karakter. En çok tabela astıkları son sahneye güldüm, Zafer’in insanlara bir şeyler anlattığı sahnelere çok gülüyorum. İzlenir mi evet ama birinci filmden sonra çok daha iyisini bekliyordum üzüldüm…
Yıldız Kenter’in muhteşem kariyeri… bu belgeseli izleyince şimdiki oyuncuların aslında oyuncu olmadıklarını, tamamen popüler kültürün bize getirdiği birer tüketim çılgınlığı olduklarını anlıyorsunuz. Çalışkanlık, emek, yoksulluk, azim… artık Yıldız Kenter gibi oyuncularımız olduğuna inanmıyorum ama her oyuncu veya oyuncu adayının örnek alması gereken bir değer…
Yılı itbariyle düşünüldüğünde çekim açıları çok iyi. Özgünlük anlamında hala klişeye dönüşemeyecek bir tema işlenmiş. Karakterlerin ruhsal durumları bana biraz Genç Werther’i hatırlattı. Karakterlerde asla kendimden bir iz bulamadığım (bulamayacağım) bir film ama izlediğim için çok mutluyum. Karakterlerin ruhsal sorunlarıyla eğlenmediğimi söyleyemeyeceğim çok güldüğüm sahne oldu :)










