Düştüğünde kalkıp oynamaya devam edenlerle oynamaya devam eder bu dünya bunu bana bi çocuk öğretti bunu aklımdan hiç çıkarmıyorum. Hayatım tamamen çığrından çıkmışken ve İstanbul tarihinin en cadaloz dönemini yaşarken şehre döndüm yeniden ev kuruyorum aklın bende kalmasın kalktım oynuyorum Osman.
"Risk almayı sevmezdi Necip Fazlı. Daha doğrusu risk almazdı. Risk almayı sevip sevmeyeceğini öğrenecek kadar dahi risk almışlığı yoktu bu hayatta. Öyle ki, bu denli tekdüze bir hayata "yaşamak" demek abartılı kaçabileceğinden, Necip'in varoluşuyla ilgili "Necip, vardır," demek daha makul bir yaklaşım olurdu." "İşin can sıkıcı detayları bir yere bırakılacak olursa, yaklaşık olarak yarım litre rakı tesirindeki Erdener Bey'in söylemek istediği şey, özetle şu olmalıydı: Herkesin başarılı olduğu, tutkulu olduğu ve mecbur kaldığı şeyler vardı. İnsanlar başarılı oldukları işleri otomatikman, tutkulu oldukları işleri vakit buldukça ve mecbur kaldıkları işleri daima, sevmeden ve gönülsüzce yaparlardı." "Hislerinden kaçamazsın Necip. Nereye gidersen git mutsuzluğunu da, çaresizliğini de peşinde sürükleyeceksin. İnsanın kendi cehennemini yanında gezdirmesi böyle bir şeydir işte... İhtiyacın olan şey para falan değil senin. Acı. Daha çok acı çekmek istiyorsun çünkü sadece acı çektiğin zaman görünür olduğunu düşünüyorsun. Sahip olduğun hiçbir zenginlik özgürlüğünü satın almana yetmeyecek. Her zaman yarım, her zaman eksik kalacaksın. Bilinçaltın bu eksikleri tamamlamak için hayalî insanlar çıkaracak karşına. Kendi canını yaktıkça daha çok delireceksin. Delirdikçe daha çok canın yanacak." "Onu ölüme götüren şey anksiyetesi değildi Onu ölüme götüren şey, hayatın önüne koyduğu boktan durumlara karşı gelmeye çalışmadan, ışık hızıyla alışma alışkanlığıydı. Tembeldi Necip. Gelişim değil, sonuç peşindeydi. Serüven değil, nihayet peşindeydi. Kaçması gerekiyordu artık buradan. Zengin ve silahlı adamlardan kaçmaktan öte, Necip'in, Necip olarak, Necipten kaçması gerekiyordu."
Size sonsuz hayaller ve bunlardan bazılarını gerçekleştirmek için şiddetli bir arzu diliyorum. Sevmeniz gerekenleri sevmenizi ve unutmanız gerekenleri unutmanızı diliyorum. Size tutku diliyorum, sessizlik diliyorum, sabahları kuş sesleri ve çocuk kahkahaları diliyorum. Başkalarının farklılıklarına saygı duymanızı diliyorum, çünkü her insanın erdemi ve değeri çoğu zaman keşfedilmeyi bekler. Son olarak, araştırmadan, maceradan, hayattan ve aşktan asla vazgeçmemenizi diliyorum, çünkü hayat muhteşem bir maceradır ve hiçbir makul insan zorlu bir savaş vermeden bundan vazgeçmemelidir. Hepsinden önemlisi, kendiniz olmanızı, kendiniz olmaktan gurur duymanızı ve mutlu olmanızı diliyorum, çünkü mutluluk bizim gerçek kaderimizdir. Jacques Brel
Bundan sonra hicbirsey demeden ne hizli ne yavas tam olmasi gereken tempoda dosdogru yuruyelim. Bu yol nereye gidiyor? Bunu buyuyen bir asmaya sormalisin. Asma sana cevap verecektir; "Hic bilmiyorum. Ama gunese dogru buyuyorum. "
"Bilincli olarak aradigin seyi aradigin yoldan elde edemezken o seyi dusunmeyi birakip terk ettigin gecmisinden ya da ummadigin bir ara yoldan havadan suzulurcesine sunan hayat ne garip."
Terapistim Dr. Elizabeth Moscovich ilk seanslarımızın birinde bana bir parçamızın hep üzgün olacağını ve bununla yaşamayı öğrenmemiz gerekeceğini söylemişti. Başta onun iyi bir terapist olmadığını , çünkü iyi olsaydı beni iyileştirebileceğini düşünmüştüm. Fakat bir süre sonra aslında tam tersinin doğru olduğunu fark etmiştim. O mükemmel bir terapistti , çünkü neyse onu söylüyordu. Dr. Elizabeth Moscovich bir şey daha söylemişti bazen kendini üzgün hissetmen mutlu olamayacağın anlamına gelmez. Bu ilk bakışta büyük bir çelişki gibi görünebilir ama doğruydu.
"Gerçek her zaman bir kuyunun dibinde değildir. Daha önemli bilgi alanlarına bakıyorum da, onun hep yüzeyde olduğuna inanıyorum. Biz onu vadilerin derinliklerinde ararız, o ise dağların tepesindedir. Bu gibi yanılmalara neden, nasıl düşüldüğünü anlamak isteyenler gök cisimlerini seyretsinler. " -------------- " "Tanrı aşkına söyle," diye bağırdım, "hangi yöntemle –eğer bir yöntemin varsa– nasıl böyle ruhumun derinliklerine giriyorsun, anlat bana"