Uzun zamandır izlemek istediğim bir filmdi. Olayların ilerleyişini garip bulsam da ilgi çekiciydi. Taşrada yaşayan insanların durağan, sıkıcı ve birbirinin aynısı günlerinde iki dostun fikir ayrılıkları yüzünden küsmelerini anlatıyor. İki karakter için de empati yapabildim.
Okuması çok yorucuydu yine de bitirebildim. Latife Tekin ülkemizde büyülü gerçekçilik akımının temsilcilerindendir. Sevgili arsız ölüm bu akımla yazılmış.
Mine Söğüt gerçekten garip bir kadın. Bu romanıyla sokakta yürürken kimsenin fark etmediği, öylece yanından geçip gittiği insanların hayatlarını konu almış. Kendi bacaklarını kesmiş Efsun abla, geçmişini unutmuş Adnan abi, uyuşturucu alabilmek için hayat kadınlığı yapan Hülya, çöpten bulunan bebek Matruşka ve sıradan aileye sahipken onları terk edip sokakta yaşamaya başlayan Musa'nın hayat mücadelesini konu alıyor. Öylesine dışlanmışlar ki Tanrı'yı bile sahiplenmiyorlar. Çünkü Tanrı onların değil 'başkalarının Tanrısı'.
Güney Kore'de dedektiflerin ve halkın daha önce şahit olmadığı kadın cinayetleri işleniyor. Cinayetlerin ortak yönleri olmasına rağmen katil bir türlü bulunamıyor. 1986-1991 yıllarında gerçekleştiğinden dolayı ipuçları aranırken ekip oldukça amatör davranıyor. Bu yüzden de hiçbir sonuca erişilemiyor. Filmin çarpıcı noktaları bu cinayetlerin bir zamanlar gerçekten de işlenmesi ve katilin yıllar sonra bulunması. Dedektif son sahnede kameraya bakıyor bunun sebebi de katilin hala aramızda olmasıymış. Yıllar sonra cinayetleri ortaya çıkan seri katil suçunu itiraf ederken aslında hiç saklanmadığını, bu zamana kadar bulunmamasına şaşırdığını söylemiş. İtirafına rağmen zaman aşımından dolayı tutuklanmamış.
Nasıl hissettiğimi anlamadığım bir Yunan filmi. Her şeyin yolunda gözüktüğü bir ailede doğum günü kızı intihar ediyor. Olaya kaza süsü verilse de devlet aileyi araştırmaya geliyor ancak bir şey bulamıyor. Film ilerledikçe ortaya çıkan gerçekler rahatsız edici. Zaten filmin ortamında da anlamsız bi huzursuzluk var.
'Ekmeğimi Kazanırken' Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ikinci kitabı. Artık çocukluktan çıkmış Gorki geçim mücadelesini anlatıyor. Çok sevdiği ninesinden ayrılıp gemide, atölyede, türlü türlü işlerde çalışıp yeni insanlar tanıyor. Bolca kitap okuyup insanlarda sevdiği sevmediği, saygı duyduğu özellikleri fark ediyor. Ayrıca bu kitap dönemin Rusya'sını ve insanların yaşayışını da çok iyi yansıttığı için kesinlikle okunmalı.
Umduğumdan çok farklıydı çünkü filmin fragmanını izlememiştim. Sürekli didişen, anlaşamayan bir ailenin sıradan hayatını izlerken kendimi bir anda onların çoklu evrenlerdeki farklı karakterlerde mücadelesini de izlerken buldum. Aile kavramı farklı bir yolla anlatılmak istenmiş. Bana göre izlenebilir.
Muhteşem bir eser. Afyon etkisinde hasta bir adamın hayatı onun gözünden anlatılıyor. Ama bu öyle bir anlatış ki kişiler, mekan, olay, zaman birbiri içinde kayıp. Okuduktan sonra Sadık Hidayet'in değerinin bilinmediğini hissedeceksiniz.
Kıyıda köşede kalmış güzel bir İtalyan filmi. 'Zaman geri alınamaz.' cümlesinin vücut bulmuş hali gibi. Sıcacık ilişkiye sahip mutlu bir ailenin başına gelen kötü bir olaydan sonra olayı atlatma çabalarını ele alıyor. Yoğun duygusallık içeriyor. Kesinlikle izlenmeli.