din ve iktidar arasındaki sonsuz kaosun “ezilenleri” fikir baronları değil o fikirlerin az mağlup taşıyıcıları olur. insan en azından kendi yumruğuyla başkasından önce tanışmalı. bu da bir hikayeydi… mağripli çocukların balıkçı olma hikayesi.
''çocukluk denmez ya buna, olsa olsa kundaklama şimdi ölebiliriz aslında bir proleter gibi dikeriz gözlerimizi belki hayata uhud'un okçularından rol çalıyor nasılsa dünya o filmin sonunda ağlayacaktık galiba.''