Bizdeki taşra konulu NBC filmlerindeki "elalem" baskısının hissettirilmesi tadında magdalene çamaşırhaneleri filmi, böyle ağır huzursuzluk ve sessizlik içeren karakterler gerçekten iyi oyunculuk gerektiriyor bence, tabii ki Cillian Murphy hakkını vermiş. Olaylar dramatik olmasına rağmen çok yüzeysel geçiyor fark ettiyseniz, o da bende izlediğimiz zamanda olma hissini pekiştirdi. Sadece anı olarak hissettik ve asıl zamanın ağırlığında kaldık gibi geçti bana. Böyle âtıl karakterin kızı alıp getirmesi ani kararla olamazdı o süreci, kamyonetle değil yürüyerek tamam artık hissiyle gitmesi vs güzeldi. Ama esas olayı Cillian Murphy sanki, eşit performansta bilinmeyen bir sanatçı filmi bu kadar ses getirir kılar mıydı, veya onun oynaması diğer unsurları örttü mü şüpheli.




