@llllcnsllll

Kalbimi bırakıyorum bu diziye 🤍
Farklı bir kurgu arayanlara tavsiye edebileceğim bir roman oldu benim için. Kitabın konusuna gelecek olursam tabi ki yine insan kendi sonunu sırf hırsları, kendi çıkarları doğrultusun da yine kendi sonunu kendisi hazırlar. Çıkarları için yaptıkları elbette ki bir gün kendisine döner ve bu sefer kendisi için mücadeleye başlar. Peki ya mücadele edilen insandan kat ve kat güçlü duruma gelmişse ve insan kendisi onu bu duruma getirmişse sonunda yıkılmaya mahkum olmuş bir dünya geriye kalmışsa.. Yazar son sayfalarda büyük bir U dönüşü yapmış olsada ben kitabın tam tersi oraya geldiği gidişatta bitmesini isterdim çünkü bunu hak etmiştik.
Kitabı giriş gelişme sonuç üçlemesi içinde değerlendirecek olursam giriş kısmı benim için karakterleri anlamaya çalışmakla geçti diyebilirim gelişme kısmı ise biraz sıkılmama sebep oldu açıkçası çünkü karakterin sürekli kendi iç alemiyle olan diyalogları baya bunalttı beni bir ara artık bitsin dedim kitabın sonunu tahmin etmek beni zorlamadı gayet beklenebilecek bir sonla bitti acı olaylar hariç bu konuda da heyecan vermedi bana biraz yine de her şeye rağmen sonuç kısmı beni duygulandırdı ve mutlu olmama yetti.
Psikolojik gerilim film severler bence mutlaka izlemeli. Aslında çok zeki ama sinir kontrolü olmayan bir çocuk ve son raddede annesini ve babasını öldürüp hayatının geri kalanını sessizliğe bürünerek geçirmeye çalışır. Son dakikalara kadar ben masumiyetine çok inanmıştım belki Ana karakterinin de etkisiyle inanmak istedim. Ama olaylar çok farklı sonuçlandı. Çok hızlı ve merak dolu izlediğim bir dizi oldu benim için.
Toprak ana ve Tolgonay hayatını toprağına adayan bir kadın bir aile eşi ve üç çocuğu, savaş sebebiyle dolaylıda olsa yine o toprak için eşini ve üç çocuğunu kaybeden bir anne... Savaşın en acı yüzü en güzel bir annenin gözünden anlatılabilirdi. Romanın günümüzden hiç bir farkı yok savaşın hangi ülkede yaşandığınında bir önemi yok savaşın geride kalanlara verdiği acı evrensel ve bu acıyı Aytmatov bence çok da başarılı anlatmış. Benim için çok duygulandığım bir kitap oldu ama kitap mıydı beni bu kadar duygulandıran yoksa asker tanıdığım olması mıydı ayrımını yapamadım. Savaşın ağır gerçekliği ve insanda uyandırdığı acı romanda gayet başarılı hissediliyordu.
Filmin çoğu sahnesine örneğin çocukların mayın toplamasına, o küçük kız çocuğuna tecavüz edilmesine, küçük kızın gerçekten çocuğu olabilmesine daha bir sürü sahneye izlerken dahi zor dayanıyorsun olamaz diyorsun böyle bir şey nasıl olur ama film tamamen gerçek.. O kadar çok ağladığım bir film oldu ki ne yazsam bilemiyorum da. Savaşın en ağır yüzü ve en ağır yaşayan tabi ki çocuklar. Bende etkisi o kadar ağır olduki tekrar izlemek istiyorum ama tekrar kaldırabilir miyim bilmiyorum.
Dostoyevski romanlarını okurken romana bu kadar kendimizi kaptırmamızın karakterlerle bütünleşmemizin sırrı sanırım Dostoyevski'nin hayatında. Tabi ki hiç bir eser yazarından bağımsız değildir ama Dostoyevski okurken sanki bir gerçekliğin içindeymişim gibi hissediyorum. Romana dönecek olursam körlük düzeyinde aşk ve belkide bu körlüktü sevildiğini görmesine engel olan yanı sıra yine yoksulluk ve son raddede kumar bağımlılığı...
2023 yapımı bir film bende şimdi bitirdim ve düşüncelerimi paylaşmak istedim. Bence olayların ilerleyişi ve filmin kurgusu enfesti. Elbette şaşırtıcı ve biraz abartıya kaçan kısımlar vardı vakat filmden küçük küçük dersler çıkarılabilir. En vurgulayıcı kısımlardan biri bence bazı kişilerin kişisel hırsları yüzünden insanların hayatlarını nasıl mahvedebileceği, bu da filmde apaçık ortaya konmuş. Ama genel olarak izlenmesi gereken bir film bence..
Doğrularımız bizim fakat yanlışlarımıza bize ait değilmişcesine bir kılıf uydurma çabalarımız İçimizdeki Şeytan mı veya adını kendimizce ne koymuşsak aldığı kararları, kimin için ve ne için nelere hayır diyemeyişlerini veyahut iyi olmak ile kötü olmak arasındaki taraf değişikliğini kısacası sürekli bir şeyleri sorgulayıp bir türlü doğruyu bulduğu halde yanlışa hayır diyemeyen Ömer'le sorgulamak ve bolca düşünmek...
İlk başta ağır ilerleyişiyle sonlara doğru zirveye çıkan bir film özellikle bitirdikten sonra ne izledim ben dedim. Nawal Marwan'ın oldukça trajik ve sonu belki hepimizi şaşkınlığa uğratan hikayesi sahi gerçekten 1+1=1 eder mi? Bence harika bir filmdi ve beni derinden etkiledi.








